Gazeta Lokalna

Miała nadzieję, że odpowie: „Chciałbym, żebyś nią była”, ale pojęła, że po jej umoralniającym przemówieniu nie będzie to takie łatwe. Ty i ta twoja niewyparzona gęba, Lizzi! – skarciła sama siebie. Kim ty jesteś, sędzią? Włożyłaś nową spódnicę, skropiłaś się Chanel nr 5, a teraz mówisz mu, że jest złodziejem. Pięknie, Lizzi!

Jedli żeberka jagnięce, brokuły, pieczone ziemniaczki i szpinak. W restauracji panowało ciężkie milczenie i Lizzi była pewna, że w całym Aszkelonie słychać, jak je. Kiedy napiła się wina, pomyślała, że mieszkańcy miasta są pewni, że zaczęto kopać nową studnię.

– Coś cię rozbawiło?

– Nie.

– Zrezygnujemy z deseru?

– Tak.

Już nauczeni doświadczeniem, zaczęli rozbierać się w momencie, kiedy zamknęli za sobą drzwi. Byli zupełnie nadzy, gdy dotarli do kajuty na dziobie. Jego skóra roztaczała znajomy zapach słońca i morza. Odzyskawszy świadomość, Lizzi miała obrzmiałe wargi i czuła na całym posiniaczonym ciele jego pocałunki.

Archimedes, pięćdziesięcioletni nagi mężczyzna, ze świeżym śladem ugryzienia na piersi, przyniósł z lodówki butelkę białego wina i dwa kieliszki. Pili, wpatrując się w siebie nawzajem, badając to, co jawne, i to, co ukryte.

– Co będzie, jeżeli pójdziesz do więzienia?

– Poczekasz na mnie?

– Tak.

– Zanim odzyskam wolność, zdążysz wyjść za mąż i urodzić czwórkę dzieci.

– Nie zamierzam wychodzić za mąż.

– Z zasady?

– Nie mam na to ochoty. Widzę, jak żyją moje siostry.

– Nie chcesz mieć dzieci?

– Nie aż tak.

– A jeśli się zakochasz?

– Jestem zakochana.

– Chcesz wyjść za mnie?

– Nie.

– A czego chcesz, Lizzi? Czego chcesz, Lizzi?

Oparła swoje długie nogi na szafce, pociągnęła łyk zimnego wina i popatrzyła na niego. Właśnie tego chciała naprawdę. I pracować, oczywiście. Z ręką na sercu? Najbardziej chciała dalej pracować.