Niezwyciężony [Invincible - pl]

— Mówicie o krodźwiedziach, których musieliśmy zabić. Wiem, że to nie był piękny widok. Ale to oni zaatakowali jak szaleni i odmówili kapitulacji.

— Ale wie pan, napotkać nową rasę istot rozumnych i od razu ją… no…

— Czy równie mocno przeżyliście śmierć mężczyzn i kobiet, którzy polegli tylko dlatego, że krodźwiedzie nie chcieli z nami rozmawiać? — warknął bardziej ostro, niż zamierzał. — Przepraszam, ale smutna prawda jest taka, że krodźwiedzie mniej się przejmują śmiercią swoich współbraci niż wy albo ja. Ta różnica w postrzeganiu rzeczywistości pozbawiła nas alternatywy. Jeśli uważacie, że mnie to ucieszyło, jesteście w błędzie.

— Wiemy o tym, admirale — zapewniła go Shwartz. — I żałujemy, że do tego musiało dojść. Nie zamierzaliśmy krytykować pańskich działań.

Doktor Setin zrobił taką minę, jakby nie w pełni zgadzał się ze zdaniem koleżanki, ale miał tyle zdrowego rozsądku, że zmilczał.

— A co z tymi sześcioma krodźwiedziami, którzy przeżyli? — zapytała doktor Shwartz. — Powiedziano nam, że to teraz ściśle tajne.

— Dochodzą do siebie. Z tego, co możemy wywnioskować, pozostają w śpiączce — wyjaśnił Geary. — Odizolowaliśmy ich kompletnie od kontaktów z ludźmi, aby nie spanikowali, gdy się wybudzą. Tyle ja wiem na ten temat.

Po zakończeniu rozmowy Geary siedział, gapiąc się na wyświetlacz pokazujący system gwiezdny i zastanawiając się, czy mimo wszystko nie spróbować odpocząć. Albo rozerwać się w jakiś sposób. Na przykład przeczytać książkę…

Jego komunikator znów się odezwał.

Doktor Nasr, główny lekarz floty, wyglądał tak, jakby nie spał od kilku dni. I tak zapewne było — pomimo rozkazu, by każdy wziął sobie co najmniej dwadzieścia cztery godziny wolnego. Medycy uważali się zazwyczaj za ludzi stojących ponad obowiązującą wszystkich członków załóg wojskową dyscypliną, nie kryli też specjalnie, że składana przez nich przysięga Hipokratesa jest o wiele ważniejsza niż wiążące innych oficerów kodeksy honorowe.

— Chciał pan ze mną rozmawiać, admirale?

Chciałem? Kiedy? Ponaglony słowami lekarza Geary przypomniał sobie w końcu. Jego prośba trafiła do pamięci systemu łączności, gdy flota wykonała skok, a było to wiele dni temu. Od tamtej pory ani on, ani doktor nie mieli czasu na zajrzenie do zaległych wiadomości.

— Chciałem porozmawiać o jednym z naszych oficerów, komandorze Benanie.

— Benan? — Nasr zmrużył oczy, przeszukując pamięć. — Został ranny podczas bitwy?

— Nie. Chodziło mi o przyczyny problemów, z jakimi boryka się od chwili uwolnienia z syndyckiej niewoli.

Doktor Nasr westchnął.

— Admirale, jestem pełen podziwu dla pańskiej troski o korpus oficerski, ale w tym właśnie momencie mam na głowie wszystkich rannych.

— Doktorze — ton kazał Nasrowi skupić wzrok na Gearym — co pan wie o blokadach mentalnych?

Lekarz spoglądał na admirała, zwlekając z odpowiedzią.

— Niewiele.

— A wie pan chociaż, czy metody blokowania pamięci uległy daleko idącym zmianom w ciągu ostatnich stu lat?

Nasr znów odczekał dłuższą chwilę, zanim odpowiedział. Spochmurniał przy tym na twarzy, a na koniec potrząsnął głową.

— Moim zdaniem nie.

— Ale stosuje się je do dzisiaj — oświadczył Geary.

— Wie pan coś o tym, admirale?

— Tak, wiem. Dowiedziałem się ostatnio.

Lekarz przymknął na moment powieki, a potem otworzył szeroko oczy, by spojrzeć uważniej na Geary’ego.

— Oficjalnie nie stosuje się tych technik na poziomie jawnym, a także na większości poziomów niejawnych. Nie rozmawiałbym na ten temat z nikim innym, ale pan jest dowódcą floty. Nie mam blokady, wolałbym raczej zrezygnować ze służby, niż pozwolić na coś takiego, ale złożyłem przysięgę, której muszę się trzymać.

— Komandor Benan także może rozmawiać na ten temat tylko ze mną, ponieważ jestem dowódcą floty.

— Komandor Benan? Dlaczego oficer liniowy miałby… Czy jemu założono blokadę?

— Tak. — Geary zastanawiał się, co jeszcze może powiedzieć. — Czysty przypadek sprawił, że spełniłem wymagania umożliwiające wyjawienie mi prawdy.

— Wyjawienie mi prawdy… — powtórzył lekarz i walnął otwartą dłonią w blat stołu. — Zdaje pan sobie sprawę z tego, że mówiąc mi o tym, łamie pan tajemnicę służbową?

— Twierdzi pan, że tajemnica służbowa nie pozwala panu dowiedzieć się, co jest nie tak z pacjentem? Z leczonym przez pana oficerem floty?

— Nawet tego nie wolno mi z panem omawiać. — Geary przywykł już, że lekarze wydają się niewzruszeni, ale tym razem z tonu Nasra przebijała wielka gorycz. — We flocie może służyć kilku lekarzy, którzy znają się na zakładaniu blokad, ale nawet ja nie znam ich tożsamości.