Niezwyciężony [Invincible - pl]

— Mam nadzieję, że dzisiaj otrzymamy w końcu pozwolenie na przelot przez terytoria zamieszkane przez pająkowilki — rzucił w kierunku Tani.

— Dobrze by było — odparła. — Zanim jednak dobijesz targu, porozmawiaj z porucznikiem Yuonem. — Desjani wskazała głową wachtowego ze stanowiska systemów bojowych.

Wspomniany oficer zamrugał nerwowo, wyprostował się bardziej niż zazwyczaj, a potem wskazał własny wyświetlacz.

— Admirale, kapitan Desjani poleciła nam przyjrzeć się dokładniej wszystkim punktom skoku z tego systemu. Przy tym, z którego korzystaliśmy, przylatując tutaj, nie zauważyliśmy niczego szczególnego, ale pozostałe…

Geary spostrzegł na mapie systemu nowe symbole jarzące się ostrzegawczą czerwienią.

— Pola minowe?

— Miny, admirale. Pojedyncze. Przy każdym polu skoku. Ukryte z wykorzystaniem naprawdę doskonałych technologii maskowania. Gigantyczne miny.

To nie miało najmniejszego sensu. Pojedyncze, choć gigantyczne miny? Geary posłał Desjani pytające spojrzenie.

Tania wskazała mu ponownie Yuona.

— Proszę raportować dalej, poruczniku.

— Tak jest. Nasze sensory zbadały dokładnie każdą z nich, ale nie wykryliśmy niczego niezwykłego. Wtedy kazałem przeskanować przestrzeń wokół nich, by sprawdzić, czy tam nie znajdziemy jakichś anomalii. Wtedy właśnie systemy wykryły dziwne zniekształcenia czasoprzestrzeni.

— Zniekształcenia czasoprzestrzeni? Wokół min? Jak to… Zaraz. Zniekształcenia czasoprzestrzeni. Chodzi o takie zakrzywienia jak w przypadku wrót hipernetowych?

Desjani uśmiechnęła się tryumfalnie.

— Trafiłeś. A raczej porucznik Yuon to zrobił.

— To uzbrojone wersje naszych wrót, admirale — wyjaśnił podekscytowany oficer. — Stworzone nie w celu umożliwiania skoków, tylko wywoływania niewyobrażalnych eksplozji.

— Co na to nasi specjaliści od uzbrojenia?

— Zapytaliśmy kapitana Smythe’a — odpowiedziała mu Tania. — Jego spece najpierw stwierdzili, że takich urządzeń nie da się pomieścić w tych minach, choć są wielkie, lecz potem zmienili zdanie i uznali, że odpowiednio zaawansowana technologia może na to pozwolić.

— Odpowiednio zaawansowana technologia — powtórzył Geary. — Taka na przykład, jaką dysponują pająkowilki.

— To chyba prawdziwy powód, który uniemożliwił krodźwiedziom podbicie tego systemu i wykonanie kolejnych skoków. Gdyby ktokolwiek spróbował skorzystać z tych studni grawitacyjnych bez pozwolenia gospodarzy, zostałby rozszczepiony na atomy, i to z prędkością światła. Uznałam, że powinieneś o tym wiedzieć.

— Dzięki. Panu także dziękuję, poruczniku Yuon. Doskonała robota z tym skanowaniem i analizą.

Wachtowy wyszczerzył zęby w uśmiechu, porucznik Castries także pogratulowała mu znajomym gestem.

— Gdy będziesz z nimi negocjował, pamiętaj, że to oni mają asa w rękawie, a nie my — przestrzegła Tania. — Nie wspominając o tym, że każdy z nich ma więcej rękawów niż człowiek. Nie wiemy nawet, jak rozumują takie istoty.

— Nasi cywilni eksperci uważają, że oni myślą wzorcami i że uznali nas za czynnik stabilizujący aktualny wzorzec. Mogą uważać, że jesteśmy czymś na kształt podpory.

Desjani spojrzała na niego sceptycznie.

— Stabilny wzorzec? Mówisz o tym wszystkim, co się dzieje?

— Tak. O pełnym obrazie. O życiu. O wszechświecie.

— Jak oni mogą uważać, że teraz jest stabilniej? W życiu, wszechświecie i całej reszcie nie ma niczego stabilnego. Natura jest zmienna. Zawsze. Nie można wierzyć w to, że za pomocą jakiejś podpory, jak powiedziałeś, można powstrzymać nadchodzące zmiany.

— To prawda — przyznał Geary. — Dlatego mówią, że wzorzec ulega zmianom, ale pozostaje stabilny. Może ulegać zmianom, ale dla nich rzeczywistość zawsze pozostanie tylko wzorcem.

— Hm… — Sceptycyzm Tani nadal był mocno wyczuwalny. — Nie powiem, że są jak krodźwiedzie albo Enigmowie, ale to nadal Obcy.

— Nie musisz mi tego przypominać.

Zanim odpowiedziała, na wyświetlaczu pojawiła się Rione, w tle za nią widać było także Charbana.

— Pająkowilki pozwolą nam przelecieć przez swoje terytoria — oświadczyła Wiktoria z lekkim bezdechem.

— Dzięki niech będą żywemu światłu gwiazd. Kiedy…

— To jeszcze nie wszystko. — Kąciki jej ust powędrowały nieznacznie w górę, prokurując tryumfalny uśmiech. — Oni dysponują hipernetem. Wydelegują też eskadrę, która odeskortuje nas do miejsca znacznie bliższego przestrzeni zajmowanej przez ludzi.

Geary przyglądał się jej, nie wierząc we własne szczęście.

— To wspaniała wiadomość. Kiedy…

— Jeszcze nie skończyłam. — Rione znowu mu przerwała. — Stawiają jednak dwa warunki. Pierwszym z nich jest zabranie do przestrzeni Sojuszu okrętu z posłannictwem dyplomatycznym.