Czasopodobna nieskończoność [Timelike Infinity - pl]

Parz pokiwał głową.

— A skąd bierzecie dowody na postępowy rozwój form żywych, w którym pokładacie swe nadzieje? Najbardziej rozwiniętą ze znanych nam ras są xeelee. Lecz xeelee nie pasują do tego opisu, nic nie wskazuje na to, by przyświecały im zarysowane przez ciebie cele. Nie wygląda na to, by głównym zadaniem ich rasy było gromadzenie i zapisywanie danych. W rzeczy samej ich motywacja wydaje się z gruntu odmienna skonstruowanie opartej na metryce Kerra bramy do innego wszechświata — i dla jej urzeczywistnienia gotowi są do zniszczenia danych w postaci struktur na skalę międzygalaktyczną. A więc skąd weźmie się to kosmiczne oko, ten wasz Ostateczny Obserwator, skoro nawet xeelee nie zamierzają poprowadzić nas ku jego stworzeniu?

Shira rozdęła nozdrza.

— Nie zamierzasz nam pomóc. Chcesz spróbować nas powstrzymać. Michaelu Poole, jesteś…

— Posłuchaj — Poole uniósł obie ręce ku górze — nie trudź się obrzucaniem mnie raz jeszcze wyzwiskami. Mam pewność, że jestem głupcem, lecz takim głupcem, który nie ufa samemu sobie, gdy w grę wchodzi ostateczne rozstrzygnięcie historii wszechświata. Myślę, że uciekłbym się do wszystkiego, byle tylko powstrzymać narzucenie z góry takiego rozstrzygnięcia.

— Może projekt się nie powiedzie, albo też nie może się powieść powiedziała Shira. Lecz pozostaje największą i jedyną szansą ludzkości na zrzucenie qaxańskiego jarzma…

— Nie — uciął. Uśmiechnął się, czując, jak ogarnia go głęboki smutek. Odczuwał irracjonalny wstyd wywołany systematycznym niszczeniem ideałów tej młodej osoby. — Obawiam się, Shira. że to był rozstrzygający argument. Tak naprawdę nie potrzebujemy waszego projektu skinął głową w kierunku Parza. Jasoft opowiedział nam o tym. Ludzie wyzwolą się spod władzy qaxów. Potrwa to długo i doprowadzi do niemal całkowitej zagłady qaxów — lecz zostanie dokonane, teraz już o tym wiemy, a doprowadzi do tego proste, zaskakujące działanie pojedynczego człowieka. Zawdzięczać to będziemy ludzkiej nieprzewidywalności. Przyjrzał się jej beznamiętnej twarzy, maskującej, jak teraz już wiedział, niekompletną osobowość. — Ostatecznie to zwykli ludzie pokonają qaxów, Shiro. Jednak to przerasta twoją wyobraźnię, prawda? Nie będziemy potrzebować waszych majestatycznych planów, by odzyskać wolność, sabotując historię.

— Ale…

— I jedynym sposobem na niedopuszczenie do tego rozwiązania, jaki dostrzegam — ciągnął nieubłaganie Michael — jest zachowanie otwartego portalu. Dostarczenie qaxom sposobności odmienienia biegu historii — na swoją korzyść. Żałuję, że przyłożyłem rękę do skonstruowania tego cholerstwa, zapoczątkowując tym samym wszystkie nasze kłopoty. Teraz pragnę jedynie to naprawić…

— Zginiesz — wyrzuciła z siebie Shira, rozpaczliwie poszukując argumentów.

Michael roześmiał się pogodnie.

— To śmieszne, ale nie ma to już dla mnie większego znaczenia… Tylko że nie chcę zabierać was wszystkich ze sobą, jeżeli nie muszę tego robić. Harry, znajdź sposób na wysadzenie ich ze statku, zanim przekroczymy portal.

— Pracuję nad tym — odparł spokojnie Harry. — Trzynaście minut do portalu.

Parz poruszył się niepewnie w swym fotelu.

— Nie jestem pewien, czy zasługuję na to ułaskawienie — wykrztusił.

— W takim razie potraktuj to jako zadanie — odparł szybko Michael. — Jesteś mi potrzebny, by pozbyć się z pokładu tej dziewczyny. Jak myślisz, czy odejdzie dobrowolnie?

Parz, przez krótką chwilę przyjrzał się Shirze, wciąż stojącej przed Michaelem, zaciskającej i rozluźniającej swe drobne pięści.

— Chyba nie — stwierdził ze smutkiem.

— Dwanaście minut — oznajmił Harry.