Cerber: Wilk w owczarni [Cerberus: A Wolf in the Fold - pl]

— Potrzebujesz czegoś. Zawsze czegoś potrzebujesz, kiedy się zjawiasz — powiedział, w najmniejszym stopniu nie wytrącony z równowagi.

— Co to takiego Operacja Feniks?

Aż podskoczył. — A gdzie u diabła usłyszałeś tę nazwę?

— Po prostu usłyszałem, i chcę wiedzieć, co za nią stoi.

Zniżył głos do szeptu i nagle stał się bardzo nerwowy. — Człowieku! To niebezpieczne i wybuchowe sprawy!

— Co nie oznacza, że się z nimi nie zapoznam. I to obojętne jakimi metodami.

Westchnął. — Skoro w ogóle o tym usłyszałeś, to pewnie masz rację. Ale nie tutaj. Nie w miejscu publicznym. Postaram ci się o odpowiednie informacje.

Dotrzymał słowa, mimo iż tak naprawdę sam nie wiedział, o co w tym wszystkim chodziło. Zresztą ja nie polegałem jedynie na nim. By wyrobić sobie jakiś pogląd, wykorzystałem każdą możliwość i każde zobowiązanie, jakie tylko ktoś względem mnie posiadał, nie zapominając oczywiście o fascynującej sieci komputerowej Tookera, do której miałem dostęp. Wszystkie te elementy łamigłówki zebrane przeze mnie mogły dostarczyć mi odpowiedzi po przeprowadzeniu dokładnej dedukcji i analizy materiału.

Punkt 1. Jak było mi wiadomym, wszyscy eksperci komputerowi zabrani od Tookera na początku poprzedniego kwartału byli specjalistami w dziedzinie komputerów organicznych. Zarówno komputery organiczne, jak i badania nad nimi dawno temu zostały zakazane przez Konfederację, po tym jak pierwsze egzemplarze stworzone kilka wieków wcześniej okazały się zbyt podobne do człowieka i niewiele brakowało, by przejęły władzę nad ludzkością. Bezpardonowa, krwawa i kosztowna wojna spowodowała trwający do dziś dnia lęk przed podobnymi badaniami. Ci, którzy się takimi badaniami zajmowali, zostali zlikwidowani albo… zesłani na Cerber? Od Sugala i z innych źródeł dowiedziałem się, że nie byliśmy jedynymi, którym zabrano fachowców z tej dziedziny.

Punkt 2. Kilka miesięcy temu rozpoczęto na Wyspie Laroo poważne prace budowlane, między innymi przygotowując tam bezpieczne lądowisko dla wahadłowców. Sądząc jednak na podstawie zamawianych materiałów i liczby pracujących tam ludzi, prace budowlane były zakrojone na znacznie szerszą skalę.

Punki 3. Ustanowiono połączenia pomiędzy głównym komputerem Tookera i głównymi komputerami innych korporacji poprzez satelitę komunikacyjnego, z zastosowaniem niemożliwego do złamania kodu. Wyglądało na to, że całość ma również połączenie z Wyspą Laroo, choć oficjalnie istniało jedynie połączenie z kosmiczną stacja dowodzenia Władcy Rombu, znajdującą się na orbicie Cerbera. Narzucało się tu interesujące pytanie: skoro była to taka supertajna operacja, dlaczego nie umieszczono tego wszystkiego na stacji kosmicznej? Była prawie tak duża jak wyspa, a uwzględniając lądowisko ula promów, siłownię i budowle już znajdujące się na wyspie, posiadała ona przecież o wiele większą powierzchnię użytkowa.

Punkt 4. Co ciekawe, obszar połowów dla trawlerów firmy Hroyasail został powiększony o prawie 50% na krótko przed tym, jak ja objąłem tam kierownictwo i nie byłbym tego w ogóle zauważył, gdyby nie zwiększone plany kwartalne, z którym to dokumentem dopiero teraz zapoznałem się nieco dokładniej. Firmie Seaprince of Coborn, działającej na południe od Wyspy Laroo — tak ja my działaliśmy na północ od niej — podobnie zwiększono plany kwartalne. Rzut oka na inne firmy korporacji i porównanie planów obecnych z tymi z poprzednich okresów pozwolił stwierdzić, iż cała firma połowowa Tookera — Emyasail wypadła z harmonogramów. Jej akweny przekazano firmie Hroyasail, co było zrozumiałe, i firmie Seaprince, OT już nie było tak oczywiste, skoro Seaprince było filią Korporacji Compworld, a nie Tookera. Nie daje się przecież z własnej woli cennych terenów połowowych konkurencji, z czego wynikało, iż Compworld musiał w zamian przekazać coś równie cennego i to coś takiego, czego nie wykazałyby żadne księgi firmowe. W rzeczywistości zapisy wskazywały raczej na nagły spadek połowów u Tookera wraz z początkiem kwartału, co musiałoby naruszyć rezerwy przyszłoroczne. Nie mogła to więc być transakcja przeprowadzona dobrowolnie, a wymusić ją mógł jedynie rząd.

Już tylko te fakty i moja wiedza o ludziach, którzy byli w stanie je zebrać, rysowały dość jasny obraz.

Punkt 5. Jedynymi istotami, o których wiadomo było, że korzystają z humanoidalnych komputerów organicznych byli nasi obcy i ich szpiegowskie roboty — roboty o znanych związkach z Rombem Wardena. Dlatego przecież się tutaj znalazłem. Jednak owe roboty obcych były tak doskonałe, że nie potrzebne były żadne specjalne projekty badawcze nastawione na ich ulepszanie, a nawet gdyby takie zaplanowano, nie prowadzono by takich badań tutaj, na Cerberze, ani na żadnym innym Świecie Wardena i na pewno nie robiliby tego nasi ludzie, którzy przecież pozostawali w tej dziedzinie daleko w tyle za obcymi.

Niemniej wniosek nasuwał się sam: Wagant Laroo przekształcił swą kwaterę i kurort w laboratorium organicznych komputerów i zatrudnił w nim swoich najlepszych ludzi, a trawlery Emyasail wykorzystuje jako statki transportowe i dostawcze. Dlaczego jednak transport morski, a nie powietrzny? Cóż, zapewne, żeby nie przyciągać zbytniej uwagi i robić na obserwatorach wrażenie, że na akwenie Emyasail nic się nie zmieniło. Poza tym, istniała jakaś niezrozumiała paranoja, jeśli chodzi o obecność zbyt wielu statków powietrznych w pobliżu Wyspy Laroo.