Niezwyciężony [Invincible - pl]

Geary wydał kolejną serię rozkazów, każąc swoim okrętom zewrzeć szyki i wykonać ciaśniejszy zwrot. Napięcia podczas tego manewru były tak wielkie, że buczenie przeciążonych neutralizatorów inercji stało się niemal tak głośne jak jęki konstrukcji liniowca. Pozostałe okręty wojenne dotrzymały kroku flagowcowi, ale towarzyszące im transportowce szturmowe wypadły z szyku, nie mogąc wykonać tak szybkiego zwrotu.

Jeśli formacja będzie kontynuowała ten manewr, jednostki Geary’ego wejdą w kontakt z wrogiem, nie dając osłony przepełnionym jeńcami i rozbitkami transportowcom.

— Admirale — odezwała się Desjani.

— Nie damy rady — wymamrotał. — Nie w ten sposób.

Jednakże musiał coś zrobić, by odciągnąć krodźwiedzi od Badayi, który próbował wciąż, choć bez powodzenia, zewrzeć szyki, równocześnie schodząc szarżującym superpancernikom z drogi. Zgrupowanie Tuleva oddalało się od pola bitwy po ataku, gdy zekowie ruszali na Badayę, musiało więc upłynąć trochę czasu, zanim zdoła włączyć się do walki. Jedno było pewne: Tulev nie zdąży uderzyć, zanim armada przejdzie przez formację Gamma Jeden Dwa.

Geary dysponował pięcioma liniowcami: „Nieulękłym”, „Śmiałym”, „Zwycięskim”, „Niepohamowanym” i „Sprytnym”. Jego palce zatańczyły na klawiaturze.

— Do wszystkich jednostek zgrupowania Gamma Jeden Jeden, zwrot góra dwa zero stopni. Wykonać natychmiast. Ustawić się wokół „Warspite’a”. „Śmiały”, „Zwycięski”, „Niepohamowany” i „Sprytny” lecą za „Nieulękłym”. — Odwrócił się do Desjani. — Kapitanie, przelecimy przez sam środek zgrupowania nieprzyjaciela najszybciej, jak możemy.

Uśmiechnęła się szeroko, odsłaniając zęby, które przyprawiłyby o dreszcze każdego krodźwiedzia, gdyby je zobaczył.

— Ruchy! — pogoniła załogantów. To wystarczyło, by liniowiec zajęczał głośniej, wchodząc z dodatkowym przyspieszeniem w jeszcze ciaśniejszy zwrot. Pozostałe cztery liniowce poleciały jego śladem.

Geary obserwował lśniące czerwienią komunikaty ostrzeżeń pojawiających się na jego wyświetlaczach, gdy Tania przekraczała kolejne osiągi, narażając „Nieulękłego” na zbyt duże przeciążenia. Jakimś cudem wszystkie pozostałe liniowce trzymały się ich jak przylepione, gdy mikroformacja ruszała w sam środek armady wroga.

Przemknęli obok krodźwiedzi z niesamowitą prędkością, cały czas lecąc na dopalaczach. Jeden z superpancerników i kilka towarzyszących mu mniejszych, ale wciąż groźnych jednostek otworzyło zmasowany ogień, strzelając do liniowców ze wszystkiego, co miały na pokładzie, ale Desjani zdążyła rozpędzić eskadrę do prawie .2 świetlnej, uniemożliwiając wrogowi skuteczne namierzanie celów. Okręty wojenne ludzi odpowiedziały równie ostro, posyłając w kierunku dwóch superpancerników salwę rakiet i kartaczy.

Zaraz po przejściu Geary przejął kontrolę nad „Nieulękłym” i nakazał kolejny ostry zwrot, by jego liniowce jak najszybciej wróciły do szyku.

W tym samym momencie pomiędzy zgrupowaniem Badayi i nadlatującymi krodźwiedziami pojawiła się masa jednostek pająkowilków, lecz nawet one nie zdołały zadać wrogowi znaczących strat, zanim uciekły pod ostrzałem sześciu superpancerników.

Geary przygotowywał się mentalnie na bardzo wysokie straty. Nie dość, że Badaya był urodzonym pechowcem, to jeszcze spieprzył koncertowo tę sytuację, zbyt wolno reagując na awarie i nie wycofując swojej formacji po tym, jak ruszył na niego wróg. Nikt nie mógł już powstrzymać armady od rozniesienia jego formacji na strzępy, zwłaszcza że te cholerne superpancerniki były tak odporne na ostrzał.

Nagle, zupełnie niespodziewanie, od formacji Badayi odłączyły się dwa pancerniki, „Dreadnaught” i „Orion”. Tuż po nich z szyku wypadły „Niezawodny” i „Zdobywca”. „Bezlitosny”, „Odwet”, „Wyborowy” i „Doskonały” dołączyły po chwili do odlatujących pancerników. W ciągu kilkunastu sekund wszystkie pancerniki Badayi wykonały ciasny zwrot, kierując się prosto na nadlatującą armadę.

Obserwując ten manewr, Geary przypomniał sobie słowa kapitana Mosko. Po to mamy pancerniki.

— Rozniosą ich na strzępy — wyszeptał admirał. Moja krewniaczka zginie jak jej brat, pod moim dowództwem, pomyślał. Oby przodkowie zdołali mi to wybaczyć.

Desjani przybrała minę urażonej dumy.

— Tak. Ale dzięki temu ocalą resztę formacji Badayi i pozwolą jej uciec.