Biały smok [The White Dragon - pl]

N’ton przez cały ten czas przyglądał się bacznie Jaxomowi, a mars na jego czole pogłębiał się, tak, że Jaxom zaczął się zastanawiać, czy aby N’ton nie domyślił się jakoś, co on i Ruth robili naprawdę, kiedy ich Pobruździły Nici. Gdyby się tego kiedykolwiek dowiedzieli, nałożone na Jaxoma ograniczenia wzrosłyby w dwójnasób.

— Wydaje mi się, że zażądam od ciebie jeszcze jednej obietnicy, Jaxomie — powiedział spiżowy jeździec. — Żebyś już nie latał pomiędzy czasem. Przeholowałeś ostatnio. Widzę to po twoich oczach.

Lytol zaskoczony przyjrzał się baczniej twarzy swego podopiecznego.

— Na Ruthu nie jest to niebezpieczne, N’tonie — powiedział Jaxom z ulgą, że zarzucono mu mniejsze wykroczenie. — On zawsze wie, kiedy jest.

N’ton ze zniecierpliwieniem odsunął od siebie sprawę tego talentu Rutha.

— Niewykluczone, ale niebezpieczeństwo leży w umyśle jeźdźca… może zdarzyć się jakieś niedopatrzenie przy oznaczaniu czasu, a wtedy obydwaj będą narażeni na niebezpieczeństwo. Zbytnie zbliżanie się do siebie we względnym czasie to duże ryzyko. Poza tym jest to wyczerpujące i dla smoka, i dla jeźdźca. Nie musisz przechodzić pomiędzy czasem, młody Jaxomie. Wystarczy ci czasu na wszystko, co powinieneś zrobić.

Słowa N’tona przypomnimy Jaxomowi tę niewytłumaczalną słabość, która go ogarnęła na terenie Wylęgarni. Czy to możliwe, że właśnie w tym momencie…

— Sądzę, że nie zdajesz sobie sprawy, Jaxomie — zaczął Robinton, przerywając tok myśli Jaxoma — jak krytyczny jest teraz stan rzeczy na Pernie. A powinieneś wiedzieć.

— Jeżeli masz na myśli kradzież jaja, Mistrzu Robintonie i to, że niemal doszło do walki między smokami, to ja byłem w Bendenie tamtego ranka…

— Byłeś? — zdziwił się łagodnie Robinton i potrząsnął głową, jak gdyby nie powinien był o tym zapomnieć. — Możesz się więc domyślić, a jakim humorze jest dzisiaj Lessa. Gdyby to jajo nie Wykluło się jak trzeba…

— Ale jajo zostało zwrócone, Mistrzu Robintonie. — Jaxom nie rozumiał, o co chodzi. — Dlaczego Lessa wciąż jeszcze nie wróciła do równowagi?

— Tak — odpowiedział Harfiarz — jak się wydaje, nie wszyscy na Kontynencie Południowym byli ślepi na konsekwencje tej kradzieży. Ale Lessy to nie ugłaskało.

— Wyrządzono zniewagę Weyrowi Benden i Ramoth, i Lessie — powiedział N’ton.

— Smok nie może walczyć ze smokiem! — Jaxom był przerażony. — To dlatego jajo zostało zwrócone. — Jeżeli ryzyko, na które się narażał i rana Rutha były na próżno…

— Nasza Lessa jest kobietą łatwo wpadającą w gniew, Jaxomie… a zemsta jest jednym z najsilniej rozwiniętych w niej uczuć. Czy pamiętasz, jak to się stało, że zostałeś Panem tej Warowni? — Twarz Robintona wyrażała ubolewanie, że przypomina Jaxomowi jego pochodzenie. — Mówiąc to, nie uchybiam Władczyni Weyru Benden. Taka wytrwałość w obliczu tak beznadziejnej walki jest chwalebna. Ale jej nieustępliwość w sprawie tej zniewagi może wywrzeć katastrofalny wpływ na cały Pern. Jak dotąd przeważył rozsądek, ale w obecnej chwili równowaga jest naprawdę bardzo chwiejna.

Jaxom skinął głową, uprzytomniając sobie, że nigdy nie będzie mógł się przyzwać do roli, jaką odegrał i odczuł ulgę, że nie wypaplał swojej przygody Lytolowi. Nikt nigdy nie ma prawa się dowiedzieć, że to on zwrócił jajo. A zwłaszcza Lessa. Przesłał milcząco rozkaz Ruthowi, który sennie odpowiedział, że jest zbyt zmęczony, by z kimkolwiek o czymkolwiek rozmawiać i bardzo prosi, żeby dali mu wreszcie pospać.

— Tak — powiedział Jaxom odpowiadając Robintonowi. — Doskonale rozumiem, jak konieczna jest rozwaga i dyskrecja.

— Jest jeszcze jedna sprawa — ruchliwą twarz Harfiarza ściągnął bolesny grymas, kiedy szukał odpowiednich słów — jedno wydarzenie, które wkrótce pomnoży nasze problemy. — Rzucił spojrzenie na N’tona. — D’ram.

— Masz chyba rację, Robintonie — powiedział spiżowy jeździec. — Jest mało prawdopodobne, żeby pozostał Przywódcą Weyru, jeżeli Fanna umrze.

— Jeżeli? Obawiam się, że musimy powiedzieć kiedy. A zgodnie z tym, co mówił Mistrz Oldive, im szybciej się to stanie, tym większe dobrodziejstwo dla niej.

— Nie wiedziałem, że Fanna jest chora — powiedział Jaxom, a jego myśli przeniosły się w przyszłość, w pełną smutku świadomość, że królowa Fanny, Mirath, popełni samobójstwo, kiedy umrze Władczyni jej Weyru. Śmierć królowej wytrąci z równowagi wszystkie smoki… i Lessę oraz Ramoth!

Lytol miał posępny wyraz twarzy, jak zawsze, kiedy przypomina mu się śmierć jego własnego smoka. Jaxom przełknął resztki swojej dumy i zmieszania, będzie uczył się z młodymi jeźdźcami; nigdy więcej nie narazi Rutha na to, by stała mu się jakaś krzywda.