De Cock en de ontluisterende dood
- Автор: Баантье Альберт Корнелис
- Серия: Inspector De Cock #37
- Год: 1995
- Язык: голландский
- Год: De Fontein
- ISBN: 978-90-261-0503-6
- Жанр: Полицейские детективы
Электронная книга - «De Cock en de ontluisterende dood». Краткое содержание книги:
'Dat is niet zo moeilijk. Dat wijst zich vanzelf. Het is van hier maar zeven kilometer.' De jonge rechercheur plukte een notitieblaadje uit het borstzakje van zijn colbert en reikte het De Cock aan. 'Ik heb opgeschreven waar we moeten zijn.'
De Cock streek het verkreukelde papiertje op zijn knie glad. 'Veertien uur,' las hij hardop, 'afspraak met oud-leraar Foppe van Harinxma in het eetcafé van Rudi en Annie Postma aan de Dijkstraat nummer eenenveertig. Parkeergelegenheid aan de Nieuwmarkt.' De oude rechercheur blikte opzij. 'Dat heeft Sietse van der Meer toch mooi voor ons geregeld.' Vledder knikte.
'Hij zei ook, dat als we toch in Bolsward waren, wij beslist even het stadhuis moesten gaan bekijken. Volgens Sietse van der Meer het mooiste van heel Friesland.' De Cock trok zijn gezicht strak.
'Wij zijn hier,' gromde hij, 'om een reeks moorden op te lossen en niet om ons te vergapen aan een toeristische attractie.' Vledder snoof. 'Uitslover.'
Met boven hun hoofden fel krijsende meeuwen in de vrolijke trillingen van het carillon in de toren van het imposante raadhuis, sjokten de rechercheurs in het oude stille Bolsward langs pittoreske geveltjes aan de Appelmarkt verder naar de Dijkstraat en gingen op eenenveertig naar binnen.
Het eetcafé van Rudi en Annie Postma bleek een stemmig lokaal met een houten lambrizering, een uitstekend billard, twee flipperkasten en fraaie wollen kleden op de tafeltjes. Van achter uit het lokaal klonken, niet storend, country- en westernklanken.
De Cock keek rond, maar kon in geen van de bezoekers een man ontdekken in wie hij een oud-leraar vermoedde.
Ze namen plaats aan een tafeltje met uitzicht op de toegangsdeur en Vledder bestelde koffie bij een struise blonde Friezin.
De Cock keek op zijn horloge.
'Hij behoeft er nog niet te zijn. Het is vijf voor tweeën.'
'Heeft Sietse van der Meer die oud-leraar verteld waarover wij hem wilden spreken?'
De Cock schudde zijn hoofd.
'Dat leek mij niet juist. De heer Van Harinxma stemde na enige aarzeling toe om met een paar Amsterdamse rechercheurs te praten. Maar om een of andere reden wilde hij ons niet thuis ontvangen… vandaar de afspraak in dit café.' 'Weet hij dat Minnertsga dood is?' De Cock trok zijn schouders op.
'Ik weet niet of hij een landelijk dagblad leest. Ik denk, dat de plaatselijke pers weinig belangstelling heeft voor Amsterdamse moorden.'
De deur van het eetcafé ging open en een bejaarde man trad binnen. Hij was lang en statig, droeg een antracietgrijze mantel en onder zijn zwarte muts golfde lang zilverwit haar.
De Cock kwam onmiddellijk overeind, liep op hem toe en maakte een lichte buiging. 'Heer Van Harinxma?' De man knikte.
'En u komt uit Amsterdam… rechercheur De Cock?' De grijze speurder knikte.
'De Cock met… eh, met ceeooceekaa.' Hij leidde de heer Van Harinxma naar het tafeltje. 'Dat is mijn jonge collega Vledder.' Hij zweeg even. 'Wij hebben koffie besteld… wilt u ook?' De heer Van Harinxma knikte, nam zijn muts af, knoopte zijn deftige mantel los en ging bij hen aan het tafeltje zitten. 'Uw komst houdt verband met de moord op Bouke Anne Minnertsga?' vroeg hij vriendelijk.
De Cock keek de man verrast aan. 'U weet van die moord?' De heer Van Harinxma glimlachte.
'Ik heb het gelezen in de krant en het verbaast mij niets, dat het spoor naar Friesland leidt.' De Cock veinsde onbegrip. 'Hoezo?'
Foppe van Harinxma schudde afkeurend zijn hoofd. 'Die Minnertsga heeft in Sneek de dolste dingen uitgehaald. Het verwondert mij, dat ze hem in Amsterdam zo lang ongemoeid hebben gelaten. Sommige ouders in Sneek waren destijds zo woedend om hetgeen hij met hun dochters had uitgespookt, dat ik weleens voor zijn leven heb gevreesd.' De Cock kuchte.
'Het spoor leidde aanvankelijk niet naar Friesland. Dat wij u hier in Bolsward komen lastig vallen is het gevolg van het feit, dat in Sneek een jongeman is vermoord. Die jongeman werd op exact dezelfde wijze om het leven gebracht als Bouke Anne Minnertsga… vandaar onze belangstelling.'
De heer Van Harinxma keek De Cock onderzoekend aan.
'U… eh, u bedoelt de moord in Sneek… op Sjoerd… Sjoerd Sierkema?'
'Inderdaad.'
De heer Van Harinxma knikte traag voor zich uit.
'Ik heb er van gehoord,' sprak hij somber. 'Ik was er erg door geschrokken… geschokt. Je hoopt toch altijd, dat het die kinderen goed gaat. Sjoerd… Sjoerd Sierkema was een leerling van mij.'
De Cock kneep zijn wenkbrauwen samen.
'En van Bouke Anne Minnertsga?'
Van Harinxma zuchtte.
'Ook… ook van Bouke Anne Minnertsga.' De oud-leraar streek met zijn vlakke hand nadenkend over zijn grijze haren. 'Ik ben destijds nog voor die jonge Sjoerd Sierkema in de bres gesprongen. Als ik niet tussenbeide was gekomen, hadden ze hem onverwijld van school gestuurd.' 'Waarom?'
Van Harinxma zuchtte opnieuw.
'Sjoerd was een knappe jongen… groot en sterk… erg in trek bij het jonge vrouwvolk.' De Cock glimlachte.
'Dat is toch geen reden om een jongeman van school te sturen?' Van Harinxma schudde zijn hoofd.
'Daarvoor niet,' antwoordde hij mijmerend. 'Maar hij had een verhouding met Ranske.'
De Cock keek de oud-leraar verbijsterd aan. 'Ranske… Ranske Rauward?' Foppe van Harinxma knikte. 'De jonge vrouw van Minnertsga.'
16
Na een hartelijk afscheid van de oud-leraar Foppe van Harinxma, reden ze in een sombere stemming uit het oude Bolsward weg. Boven het vlakke Friese land dreven fascinerende oudhollandse luchten in steeds wisselende taferelen.
De Cock bleef een tijdlang geboeid naar het wolkenspel kijken. Daarna blikte hij om zich heen. 'Je neemt een andere route?' Vledder knikte.
'Ik ga terug via de Afsluitdijk. Dat is van hier uit een stuk sneller dan door de polder.' De jonge rechercheur keek opzij. Op zijn gezicht lag een peinzende uitdrukking. 'Ik kan het mij haast niet voorstellen,' sprak hij op een wrevelige toon, 'dat Ranske Minnertsga ooit een relatie aanging met een van haar eigen leerlingen.' De Cock keek verwonderd naar hem op. 'Waarom niet?' Vledder ademde diep.
'Naar mijn gevoel past dat niet bij haar. Ze is een mooie vrouw, een gerijpte schoonheid, van wie men zoiets banaals niet zou verwachten.'
De Cock schudde zijn hoofd. 'Je mag dat niet banaal noemen.' 'Hoe dan?'
De Cock maakte een hulpeloos gebaar.
'Je moet bedenken… het gebeurde ruim zeven jaar geleden. Ranske Rauward was toen nog niet zo lang met Minnertsga getrouwd.' 'En?'
De Cock zuchtte.
'Ik geloof, dat je haar verhouding met die jonge Sjoerd Sierkema moet zien als een wraakoefening… een soort protest tegen het gedrag van haar man, die er al tijdens hun prille huwelijk een gewoonte van maakte om met zijn vrouwelijke leerlingen tal van liefdesrelaties aan te knopen.' Vledder grinnikte.
'In de geest van… wat jij kan, kan ik ook.' De Cock keek verwijtend naar hem op. 'Dat klinkt banaal.'
Ze reden zwijgend verder. Toen ze het oude land hadden verlaten en de weg over de Afsluitdijk hadden bereikt, trok De Cock zijn autogordel iets losser en liet zich ver onderuitzakken. Zacht kreunend schoof hij zijn hoedje tot op de rug van zijn neus. Het zoemende motorgeluid en de eentonigheid van de weg maakten hem zo suffig, dat hij langzaam in slaap sukkelde. Hij ontwaakte eerst uit een zoete dommel toen Vledder hem ruw aanstootte. 'We zijn er!'
De oude rechercheur kwam grommend omhoog.
'Waar?' 'Aan de Kit.' 'Nu al?'
Vledder reageerde niet. Ze stapten op de houten steiger uit de Golf, slenterden naar de Warmoesstraat en liepen de hal van het politiebureau binnen. De Cock stapte op Jan Kusters achter de balie toe. 'Zijn er nog moeilijkheden geweest?' De wachtcommandant keek naar hem op. 'Wat voor moeilijkheden?' 'Op de begraafplaats Vredenhof?' Jan Kusters schudde zijn hoofd.
'Voor zover ik heb vernomen,' sprak hij gedragen, 'was het vredig op Vredenhof. Uiterst vredig. De gehele dag. En dat behoort ook zo te zijn op een plek waar doden rusten.'