Збор твораў у двух тамах. Том 2. Проза
- Автор: Гениюш Лариса Антоновна
- Год: 2010
- Язык: белорусский
- Год: Лімарыус
- ISBN: 978-985-6968-06-1
- Жанр: Другая проза
Электронная книга - «Збор твораў у двух тамах. Том 2. Проза». Краткое содержание книги:
I так: Баранавічы заваявалі сэрцы нашых жанчын і ўсіх маіх сяброў! Дзякуй Вам, нашы дарагія Баранавічы! Жаль, што не прадбачыцца ўжо юбілеяў, але прыязджайце ў маю ціхую хату і без юбілеяў. Прыязджайце ў радасці і ў горы, як да сваіх. Столькі добрага Вы для мяне зрабілі, што Вы ўсе – як свае ў маёй хаце.
Кніжка ўжо ў выдавецтве. Вельмі хачу яшчэ яе ўбачыць. Зноў выглянула сонейка. Вы, недзе, п’яце піва! Нельга, мой дружа! Трэба, каб сэрца Вашае было – як звон! Усіх, ад нас усіх вітайце! Не забывайцеся!
Са шчырасцю да Вас – Ларыса Геніюш.
Зэльва, 12 жніўня 1980 г.
Шчыра паважаны і дарагі Язэп!
Колькі дзён, як у дарозе да Вас і “Полымя” і “Маладосць”. Даруйце, што крыху затрымалася з лістом. Забегалася, стамілася. З нашых быў толькі Міхасёк, які хутка мусіў ад’ехаць. Спяшаўся. Здаецца мне, што было ў нас вельмі хораша. Перадусім – многа кветак. Букеты пачалі прыносіць яшчэ задоўга да юбілею. Прыехала многа харошых сяброў. Адзін пакой быў застаўлены сталамі. Па белых абрусах – тканыя нашыя паяскі. Была чарка, было і да чаркі. Міхась казаў – каралеўская гасціна, але яна была толькі – беларускай.
Жаль – не было дарагога майго с. п. Гаспадара. Сябры перад застоллем адведалі і Яго. Хораша прамаўлялі. А як грымнулі – “Пад гоман вясёлы”, дык спыніўся мне дых, бо гэтую песню праз усё жыццё пяяў с.п. Яначка. Хто не змог прыехаць, дык прыслалі падаркі і мілае віншаванне, размаляванае і напісанае ў стылі і спосабам скарынаўскіх друкаванняў. Кожны падарак – прадуманы, харошы, родны сувенір ці нешта зробленае сваімі рукамі. З цеплынёю, з любоўю.
Калі далі слова Міхасю, дык сумеліся, як талкова, як хораша выступаў ён на роднай мове. Хлапец не п’е. Усім ён вельмі спадабаўся. Паэтку Ніну Мацяш ўнеслі на руках у хату. У яе хворыя ножкі. Маладзенькая яшчэ, вельмі прыгожая. Цудоўна пяе, дэкламуе. Сястра яе прывезла на сваёй “Волзе”. Была і мілая Дануся Бічэль.
Чытала яна за сталом зваротку за звароткаю. Хораша, узварушліва ўсе прамаўлялі. Нехта вылез з аўтобуса, каб нарваць у полі букет васількоў… Высокія, чырвоныя гладыёлусы. Два букеты белых ліліяў ля іх, а далей – ружы, васількі, рамонкі і ўсяго, усяго.
Толькі што быў ліст ад Міхася. Богу дзякаваць, заехаў шчасліва. Крыху тут закахаўся… І ў гэтай справе адносіцца з даверрам да бабусі… Залатое дзіця. Каля 15 жніўня мае прыехаць сюды Юра.
Змушаная кончыць ліста. Усім сэрцам дзякуй Вам за добрыя словы. Вітайце сваю мілую жоначку.
Ваша Ларыса Геніюш.
Госці ішлі яшчэ праз цэлы тыдзень… Дзякуй ім, нашым добрым, простым людзям за тое, што ёсць у іх сэрцы.
Зэльва, 24 жніўня 1980 г.
Даражэнькая Людвіка Антонаўна!
Яўгінні Аляксандраўне я ліста напісала. Як бачыце, не ўсе мае лісты даходзяць да адрасатаў, як і Белакозу. Я напішу ёй яшчэ раз. Перадавайце ёй ласкава мае прывітанні.
Вашай просьбы выпаўніць не магу. Здымка Я. Станкевіча не маю ні асобна, ні ў групе. Усе здымкі іх сям’і загінулі ў Празе. Я ведаю, дзеля чаго Вам гэта патрэбна.
Учора ноччу прыехаў сын. Нявестка з Алесікам прыехалі 19 жніўня. Цяпер яны ў Гомелі, дзе жыве нявесткіна маці і сястра. У мяне час ад часу госці. Усё яшчэ віншуюць з 70-годдзем. Шчырыя, харошыя сябры. Напрыклад, гляжу – стаяць нейкія “джэнтэльмэны” на вуліцы (мы жывем ад надворка) і ўсё паглядаюць у бок маёй хаты. Пасля пачынаецца рогат. Гэта таму, што нехта пазнаў мяне, ведаючы з фатаграфіі. А спыніліся яны ля нас таму, што шукалі кветак для Ларысы Геніюш. Убачыўшы мае флоксы і юргіні, хацелі крыху папрасіць. Міла мне было прымаць іх і гасціць у маёй хаце. Учора было падобна. Я была рада, што прымаў іх сын са мною разам. Вось так амаль кожны дзень.
Канчаю ліст 26 жніўня. Сяння не падае дождж. Збіраемся з сынам на могілкі. Валя з Алесікам яшчэ не прыехалі. Дастала крыху мяса, дзве качкі, так што маю чым прымаць гасцей. Спякла шарлотку з яблыкамі. Сын усё хлебча піва альбо чорную каву. Калі захоча есці, дык сам шукае. Зупы ніякае не есць. Кажа, што яна надаела яму ўдома. Найлепей любіць гурочкі са смятанаю. Гарэлкі не п’е.