Українська література 17 століття
- Автор:
- Язык: украинский
- Жанр: Европейская старинная литература
Электронная книга - «Українська література 17 століття». Краткое содержание книги:
— Куплю д'Ьйте, дондеже. прійду!
ЖИТІЕ ПРЕПОДОБНАГО ОТЦА НАШЕГО СТЕФАНА, ИГУМЕНА БЬІВШАГО ПЕЧЕРСКАГО ПО Г1РЕПОДОБНОМ ФЕОДОСІИ
«Терп-Ьніе стяжавьій, всякія доброд'Ьтели касается, раду-ется в скорбех, в б'Ьдах благоискусен, в напасти веселится» — богодухновенньїй Ефрем Сирин 1 рече.
Тако обр'Ьтеся сей преподобний отец наш Стефан, иже от братіи своея пострадав, аще и по скорб'Ь, но бог его з'Ьло возвесели. Воспоминаше бо преподобньїй слово пророка и царя Давида, глаголя:
— По множеству болізней моих в сердци моєм утішеній твоя возвеселиша душу мою 2.
Сего ради вся скорбная, аки от бога посьілаемая, со радостію пріимаше.
Добрі извьіче всякоя добродітели искус. От дітства бо своего под рукою достохвальнаго в игуменіх преподобнаго отца нашего Феодосія Печерскаго возрасте и его присньїй уче-ник бьість,- наслаждаяся всегда и питаяся богодухновенньїх словес от медоточивих того уст, аки младенец от сосца, ему же и аки отцу чад всяцім подобіем добродітели соединися.
И сего ради любовію вперися в сердца всім братіям, от них же первіе избран бьість доместик или строитель церков-наго устава. И тогда учащу самому игумену преподобному Феодосію братію в церкви духовними словеси, достойні и сей тіх же учаше.
По том же, егда преподобний Феодосій конец житію сему временному имяше пріяти, моляху его вси единогласно, глаголюще:
— Стефан достоин єсть по тебі игуменство пріяти, Стефан да будет нам игумен.
Преподобний же Феодосій преклонися к моленію братіи и, призвав любимаго си ученика, блаженнаго Стефана, вручи ему пред всіми ограду, полну богодухновенньїх словесних овец, и церков, на основаній сущу чудеснім, моляше, да совершит. Таже, много поучив его хранити монастьірскій устав, братію от чиста сердца любити, неусипно иміти око сердечное к богу, страннолюбія не забивати, и тако преста-вися к вічним обителем, обіщаяся единаче и в обители своей Печерской, врученной блаженному сему Стефану, помощію всегда бити.
Преставльшу же ся преподобному Феодосію, блаженний Стефан игуменство святия чудотворния лаври Печерскія пріим, подвизашеся зіло, прилежа зданію святия богомзна-менанньїя церкви, юже преподобний Феодосій начат здати, якоже и всему строенію монастнрскому. И благодатію божіею, молитвами же преподобних отец наших Антонія и Феодосія в мало літ и церков соверши, и монастир нов согради, и ту от ветхаго монастира братію пресади. В ветсім же монастьіри мало их остави, имже обичай бі усипающую братію погрібати тамо. Се же устави преподобний отец наш Стефан, да в монастирі его всегда божественная литургія совершается за умершую братію и блаженних ктиторов. Бог же вся на потребу его неоскудно подаваше, и тако умножа-шеся місто то благодатіею божіею.
Ненавидяй же добра враг, иже присно борется с раби божій ми, завиді блаженному толикаго попеченія его обители снятой и, зльїми своими козньми сопротив вьстав,' таково смятеніе в нікіих от братіи сотвори, яко не токмо от игумен-ства того низложиша, егоже прежде сами единогласні из-браша, но и от монастьіра неповинні отлучиша.
Сія бо вся доблественні незлобія сьін преподобний Стефан о братіи своея претерпі и любовію никакоже удаля-шеся от тіх, от них же плотію удален бьість. Но богу при-ліжно моляшеся о них, подражая о сем. тезоименитаго своего первомученика Стефана и глаголя:
— Господи, не постави им гріха сего!
Влачаше бо ся святьій любовію преподобнаго Феодосія, аки желізо каменем магнитом.
Егда же увідаша такову скорбь преподобнаго Стефана мнози от боляр и вельмож, сьпюве того суще духовній, вру-ченньїи ему преподобним Феодосіем, сожалища си зіло, яко тако отец их духовний пострада, и, милостію подвигшеся, от иміній своих довольно еже на потребу подаваху ему.
И в то время преподобний Стефан, воспоминая преславная она чудеса, имже самовидец бьість — како майстери из Константинаграда к преподобним отцем нашим Антонію и Феодосію Печерским прійдоша, принесше икону пресвятьія богородицн й видініе царицьі, еже в Влахерні повідаша,— богу, ему поспішествующу, молитвами преподобних отец Антонія и Феодосія состави себі монастир недалече Печер-ского, на Клові, и церков в нем каменну сооружи в имя пресвятая богородицьі, в память положенія честньїя ризи ея, по образу, сущаго в Константиніграді, еже вь Влахерн'Ь, и по вся літа праздник творяше святитель місяца іюля в вторьій день. Тамо же и братію многу собрав, живяше богоугодні. Устав же церковний и чин весь строенія монастьір-скаго, якоже от преподобнаго Феодосія в монастьіри Печер-ском пріят, тако и в своєм хранити повел'Ь. И многа на пользу правовірним исправленія показав, идяше от сильї в силу, яко и в далечайших странах добродітельнаго ради житія сла-виму ему бьіти и знаему многим.