Українська література 17 століття
- Автор:
- Язык: украинский
- Жанр: Европейская старинная литература
Электронная книга - «Українська література 17 століття». Краткое содержание книги:
По преставленіи же преподобнаго Феодосія и сожалив си, яко не обріте вь плоти любимаго си друга, изволи прочее время жизни своея до смерти в монастьірі его препроводити. И часто кь гробу его приходя, радостотворньїя слезьі испу-щаше, ово болізнуя о разлученіи любимаго си брата, ово благодарствуя богу, яко таков світильник равноангельньїм житіем вь Россіи просія, на него же он рукама своима образ святьій ангельскій иноческій возложи.
Таже по блаженнім игумені Стефані, видяще братія сего преподобнаго старійша бьіти от всіх, яко и преподобньїй Феодосій, от его руку пострьіженіе пріят, изволеніем божіим по совіту всіх, игуменом его себі избраша, яко единонравна бьівша преподобньїм отцем Антонію и Феодосію, их же обою образ в сем едином зряще, любезні покаряхуся ему и вь всем яко отца и наставника послушаху того. Многаж-дьі же окушашеся враг, добра ненавистник, такожде и сему преподобному спону сотворити, якоже и блаженному игумену Стефану в попеченій о душах богом врученнаго стада, хотя сіє возмутити нелюбовію на него, обаче ничтоже успів, посрамлен отбіже. Не одолі тьма его світу діл добрьіх блаженнаго.
Сице же сей блаженньїй игумен богу угоди, образ чудних добродітелей стаду своєму сьій, яко вь время тщанія его чудотворні украсися образами святая богом созданная Печерская церкви. Ибо кь моленію сего блаженнаго строи-теля земному приложишася друзи его преподобній отци Антоній и Феодосій молитвами своими небесними и прислаша кг. нему иконописцев изь Константинаграда, имже и злато вьнаим даша. Блаженний убо сей игумен показа тім иконо-писцем образ любимих си другов преподобних отец Антонія и Феодосія, прежде десяти літ преставльшихся; иконописцьі же абіе познаша, яко тни воистинну явльшася наяста их и посласта кь нему. Кь сим же исповідаху и ина дивная чудеса: како хотящим возвратитися явися им церков святая Печерская и икона пресвятьія богородицн, от нея же прещеніе сльїшаху, да не возвратятся, како же и вниз ріки лодію гребуще, препльїша нуждею горі противу водьі.
Сь толиким чудотвореніем пришедшіи иконописцьі при тщаніи сего блаженнаго игумена устремишася тогда на діло украшенія святьія церкви, не оскудівающим паки чудесам. Ибо сама икона пресвятьія богородицьі вь олтари мусіею изобразися и паче солнца просія, и голуб и з уст ея излеті, якоже пишетея пространніе вь сказаній о церкви Печерской. Сія же вся бьіша молитвами преподобних отец Антонія и Феодосія небесними, блаженнаго же игумена Нікона еще тогда земними.
Таже, егда и сам приснопамятньїй игумен преподобний отец наш Нікон различньїми образьі равноангельнаго своего житія всю святую обитель Печерскую добрі уже украси, по трудіх долговременньїх почи о господі в літо от созданія міра 6596, от рождества же Христова 1088 при великом князі кіевском Всеволоді Ярославичі '. И тако тілом поло-жен вь той же обители своей святой Печерской, вь пещері, идіже чудотворним мощей своих нетлініем блаженство своє свідительствует, имже и по смерти обитель свою святую чудотворні украшает. Духом же преселися к обителем небесним, на зрініе божіє пречудное, не кь тому в образіх, но лицем кь лицу, се же с единонравньїми своими други, преподобними отцьі Антоніем и Феодосіем, идіже аки тріе скітилници предстоят престолу трисіятельнаго божества, просвіщаеми славою вічною, и о нас, чадех своих, аки отцьі, молятся, да сподобимся наслідници бьіти благодати пх и слави, благопріятньї суще господеви, емуже слава, честь и поклоненіе, нині и присно и В-Ь віки віком.
Аминь.
ЖИТІЕ ПРЕПОДОБНАГО ОТЦА НАШЕГО НЕСТОРА ЛІТОПИСЦА РОССІЙСКАГО
Всяка вещ, аще писаніем утвержденна не будет, в забьітіе и невіденіе прійдет. Яко же и о самом началі и первом строєній міра, и о самом родоначальниці нашем Адамі, аще не бьі Мойсей, богом научен, в книгах своих оставил нам, все бьі то долгота времени покрьіла, аки тьма, и в невіденіе привела. Но бог, память творяй чудес своих, вь кое хощет время, списателей подает, яко да тіми начертанная послід-ствующіи роди, прочетше, пользоватися возмогут.
Сообразні тому и вь послідняя сія літа яви господь вь Россійской нашей земли, в-ь Печерском святом монастьірі, приснопамятнаго списателя, преподобнаго отца нашего Нестора, иже просвіти наша очеса, в пользу нас и благодаре-ніе богу приводя, егда написа нам о началі и первом строєній россійскаго нашего міра, не токмо внешняго, но найпаче внутрняго и духовиаго. Глаголю же о основаній и исправленіи житія вь Россіи иноческаго чиннаго, насажденнаго, аки вь рай, вь Печерском святом монастьірі, и о духовном родоначальниці нашем, уже непрельщенном, о преподобном Антоніи и прочіих послідствующих тому и порожденньїх духом от него печерских святьіх, от них же и сам достохваль-ньій сей списатель бьість, иже святоліпная тіх житія не токмо тростію на хартій, но и равноподвижньїми дільї на непороч-ной души своей написа. Тім же и вь книги живота вічнаго самаго сь вписа, яко сльїшати ему: «Радуйтеся, яко имена ваша написана суть на небеси!» 2