Бесплатная библиотека
Читайте книгу на сайте или телефоне
READ-E-BOOK » Детское фэнтези » Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка
Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка - Читать Любимую Русскую Полную Книгу 👉 Read-E-Book.com

Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка

Электронная книга - «Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка». Краткое содержание книги:

Міністэрства магіі нясе паразу за паразай у бітвах з Валан дэ Мортам. Нават маглы пакутуюць ад другой вайны — кожны дзень адбываюцца катастрофы, прычыны якіх нікому не вядомыя. Ордэн Фенікса губляе ў бітвах з Пажыральнікамі Смерці сваіх лепшых чараўнікоў.
Але і на вайне жыццё працягваецца. Гары, Рон і Герміёна, як і ўсе шаснаццацігадовыя, вучацца, ходзяць на вечарынкі і ўлюбляюцца. Аднак небяспека ўсё бліжэй і бліжэй. Нягледзячы на ўсе намаганні Дамблдора па абароне школы, у Хогвартсу адбываюцца вельмі дзіўныя падзеі.
Вір памяці на гэты раз адкрые Гары самую вялікую таямніцу Цёмнага Лорда, і дзеля таго, каб перамагчы, Гары вымушаны ахвяраваць самым дарагім ... Які ж бок у гэтай вайне прыме загадкавы Прынц-Паўкроўка?
The long-awaited, eagerly anticipated, arguably over-hyped Harry Potter and the Half-Blood Prince has arrived, and the question on the minds of kids, adults, fans, and skeptics alike is, “Is it worth the hype?” The answer, luckily, is simple: yep. A magnificent spectacle more than worth the price of admission, Harry Potter and the Half-Blood Prince will blow you away. However, given that so much has gone into protecting the secrets of the book (including armored trucks and injunctions), don’t expect any spoilers in this review. It’s much more fun not knowing what’s coming—and in the case of Rowling’s delicious sixth book, you don’t want to know. Just sit tight, despite the earth-shattering revelations that will have your head in your hands as you hope the words will rearrange themselves into a different story. But take one warning to heart: do not open Harry Potter and the Half-Blood Prince until you have first found a secluded spot, safe from curious eyes, where you can tuck in for a good long read. Because once you start, you won’t stop until you reach the very last page.
A darker book than any in the series thus far with a level of sophistication belying its genre, Harry Potter and the Half-Blood Prince moves the series into murkier waters and marks the arrival of Rowling onto the adult literary scene. While she has long been praised for her cleverness and wit, the strength of Book 6 lies in her subtle development of key characters, as well as her carefully nuanced depiction of a community at war. In Harry Potter and the Half-Blood Prince, no one and nothing is safe, including preconceived notions of good and evil and of right and wrong. With each book in her increasingly remarkable series, fans have nervously watched J. K. Rowling raise the stakes; gone are the simple delights of butterbeer and enchanted candy, and days when the worst ailment could be cured by a bite of chocolate. A series that began as a colorful lark full of magic and discovery has become a dark and deadly war zone. But this should not come as a shock to loyal readers. Rowling readied fans with Harry Potter and the Goblet of Fire and Harry Potter and the Order of the Phoenix by killing off popular characters and engaging the young students in battle. Still, there is an unexpected bleakness from the start of Book 6 that casts a mean shadow over Quidditch games, silly flirtations, and mountains of homework. Ready or not, the tremendous ending of Harry Potter and the Half-Blood Prince will leave stunned fans wondering what great and terrible events await in Book 7 if this sinister darkness is meant to light the way.
1 ... 142 143 144 145 146 147 148 149 150 ... 199
Перейти на страницу:

— Так, але дзеля такога? — адклікалася Герміёна. — Калі Хагрыд сапраўды патрабаваўся ў дапамогі, мы шматлікім рызыкавалі, але… у выніку… Арагог памёр. Калі бы гаворка ішла аб яго выратаванні…

— То я бы сапраўды не пайшоў, — цвёрда заявіў Рон. — Герміёна, ты яго не бачыла. Павер, смерць яму вельмі на карысць.

Гары забралаў у яго цыдулку і паглядзеў на якія расплыліся чарнільныя плямы. Відаць было, што слёзы ліліся на пергамент ці ледзь не раўчуком…

— Гары, спадзяюся, ты не збіраешся ісці? — спытала Герміёна. — Каб атрымаць спагнанне з-за такой дурасці?

Гары ўздыхнуў.

— Ведаю, ведаю, — сказаў ён. — Хагрыд спакойна пахавае Арагога і без нас.

— Вось менавіта, — з відавочным палягчэннем адказала Герміёна. — Слухай, сёння днём на зеллеварэнні амаль нікога не будзе, у нас жа іспыт… паспрабуй як-небудзь улагодзіць Слагхорна!

— Думаеш, на пяцьдзесят сёмай разоў мне нарэшце ўсміхнецца поспех? — горка ўсміхнуўся Гары.

— Поспех! — раптам выклікнуў Рон. — Гары, вось яно — поспех!

— Гэта значыць?

— Скарыстайся зеллем поспеху!

— Рон, сапраўды… сапраўды! — узрушана ўскрыкнула Герміёна. — Вядома! Як я сама не дадумалася?

Гары ўтаропіўся на сваіх сяброў.

— Фелікс Фелецыс? Не ведаю… я жадаў яе пашанаваць…

— Для чаго? — здзіўлена спытаў Рон.

— Што можа быць важней гэтага ўспаміну? — падтрымала Герміёна.

Гары не адказаў. Думка аб каштоўнай маленькай бутэлечцы даўно ўтойвалася ў глыбінях яго прытомнасці; у ім спелі смутныя, смутныя летуценні: Джыні парывае з Дынам, Рон чамусьці цешыцца, што яна зараз сустракаецца з Гары… Ён сам сабе не прызнаваўся ў гэтым, няўжо што ў сне або на мяжы паміж сном і явай…

— Гары? Дзе ты лунаеш? — паклікала Герміёна.

— Што?... А, так, вядома, — сказаў ён, прыходзячы ў сябе. — Так… добра. Калі мне цяпер не атрымаецца разгаварыць Слагхорна, то ўвечар я прыму трохі фартуны і паспрабую яшчэ раз.

— Вырашанае, — бадзёра вымавіла Герміёна, устала і выканала грацыёзны пірует. — Кірунак… настрой… — прамармытала яна.

— Спыні, — узмаліўся Рон, — мяне і так ванітуе…. Ой, хутчэй, хавайце мяне!

У двары з'явіліся яшчэ дзве дзяўчынкі, і Рон нырнуў за спіну да Герміёны.

— Гэта не Лаванда, — дасадна сказала яна.

— Выдатна, — Рон асцярожна вызірнуў з-за пляча Герміёны. — Чорт, глядзіце, яны нейкая журботныя.

— Гэта сёстры Мантгамеры і, натуральна, яны журботныя, няўжо ты не чуў пра іх малодшага брата? — здзівілася Герміёна.

— Сапраўды кажучы, я ўжо не паспяваю сачыць, што ў каго адбываецца з сваякамі, — адказаў Рон.

— На яго напаў пярэварацень. Кажуць, іх мама адмовілася дапамагаць Пажыральнікамі Смерці. Як бы тамака ні было, хлопчыку было ўсяго пяць і ён памёр у св. Лапіку, яго не змаглі выратаваць.

— Памёр? — узрушана паўтарыў Гары. — Але бо ад гэтага не паміраюць, проста ты таксама ператвараешся ў пярэваратня?

— Часам паміраюць, — з незвычайнай суровасцю сказаў Рон. — Я чуў, такое бывае, калі пярэварацень занадта захапляецца.

— А хто гэта быў? — хутка спытаў Гары.

— Кажуць, Фенрыр, — адказала Герміёна.

— Я так і ведаў — маньяк, які палюе за дзецьмі, той, аб кім распавядаў Лубін! — гнеўна выклікнуў Гары.

Герміёна маркотна паглядзела на яго і сказала:

— Гары, ты павінен выстарацца ўспамін. Каб спыніць Валана дэ морт. Бо ўвесь гэты кашмар з-за яго…

Наверсе стукнуў звон. Рон і Герміёна з перапуджаным выглядам ускочылі.

— Усё будзе добра, — запэўніў іх Гары. Яны пайшлі да вестыбюля, дзе збіраліся тыя, хто сёння здаваў апарыраванне. — Поспехі.

— Табе таксама! — Герміёна шматзначна паглядзела на Гары, які ўжо звярнуў да падзямелля.

У той дзень на зеллеварэнні вучняў было ўсяго трое: Гары, Эрні і Драка Малфой.

— Занадта юныя для іспыту? — лагодна хахатнуў Слагхорн. — Нават семнаццаці няма?

Яны паматалі галовамі.

— Ну і нічога страшнага, — весяла працягваў Слагхорн, — раз нас так мала, давайце бавіцца. Хай кожны прыгатуе мне што-небудзь цікавенькага!

— Выдатная ідэя, сэр, — лісліва сказаў Эрні, паціраючы рукі. Але Малфой нават не ўсміхнуўся.

— У якім сэнсе "цікавенькага"? — змрочна запытаўся ён.

— Здзівіце мяне чым-небудзь, — легкадумна адклікаўся Слагхорн.

Малфой, падціснуўшы вусны, адкрыў "Вышэйшае зеллеварэнне". Было ясней яснага, што ён лічыць гэты ўрок пустой стратай часу і шкадуе, што яго нельга правесці ў Патрэбным пакоі. Усё зразумела, думаў Гары, назіраючы за ім па-над сваім падручнікам.

Цікава, яму здаецца або Малфой схуднеў, як і Бамс? І ужо сапраўды збляднеў; скура па-ранейшаму шараватая, мусіць, таму, што ў апошні час ён рэдка выходзіць на вуліцу. І у ім зусім не засталося нахабствы, ажыўленасці, фанабэрыстасці; нічога ад той фанабэрыстай развязнасці, з якой ён у "Хогварц-экспрэсе" выхваляўся місіяй, ускладзенай на яго Валанам дэ морт... і тут магчыма толькі адно тлумачэнне: якая бы ні была місія, справы Малфоя ідуць дрэнна.

1 ... 142 143 144 145 146 147 148 149 150 ... 199
Перейти на страницу:
0
Сюжет
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Атмосфера
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Главный герой
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Общее впечатление
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
Итоговая оценка: 0.0 из 10 (голосов: 0 / История оценок)