Бесплатная библиотека
Читайте книгу на сайте или телефоне
READ-E-BOOK » Детское фэнтези » Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка
Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка - Читать Любимую Русскую Полную Книгу 👉 Read-E-Book.com

Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка

Электронная книга - «Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка». Краткое содержание книги:

Міністэрства магіі нясе паразу за паразай у бітвах з Валан дэ Мортам. Нават маглы пакутуюць ад другой вайны — кожны дзень адбываюцца катастрофы, прычыны якіх нікому не вядомыя. Ордэн Фенікса губляе ў бітвах з Пажыральнікамі Смерці сваіх лепшых чараўнікоў.
Але і на вайне жыццё працягваецца. Гары, Рон і Герміёна, як і ўсе шаснаццацігадовыя, вучацца, ходзяць на вечарынкі і ўлюбляюцца. Аднак небяспека ўсё бліжэй і бліжэй. Нягледзячы на ўсе намаганні Дамблдора па абароне школы, у Хогвартсу адбываюцца вельмі дзіўныя падзеі.
Вір памяці на гэты раз адкрые Гары самую вялікую таямніцу Цёмнага Лорда, і дзеля таго, каб перамагчы, Гары вымушаны ахвяраваць самым дарагім ... Які ж бок у гэтай вайне прыме загадкавы Прынц-Паўкроўка?
The long-awaited, eagerly anticipated, arguably over-hyped Harry Potter and the Half-Blood Prince has arrived, and the question on the minds of kids, adults, fans, and skeptics alike is, “Is it worth the hype?” The answer, luckily, is simple: yep. A magnificent spectacle more than worth the price of admission, Harry Potter and the Half-Blood Prince will blow you away. However, given that so much has gone into protecting the secrets of the book (including armored trucks and injunctions), don’t expect any spoilers in this review. It’s much more fun not knowing what’s coming—and in the case of Rowling’s delicious sixth book, you don’t want to know. Just sit tight, despite the earth-shattering revelations that will have your head in your hands as you hope the words will rearrange themselves into a different story. But take one warning to heart: do not open Harry Potter and the Half-Blood Prince until you have first found a secluded spot, safe from curious eyes, where you can tuck in for a good long read. Because once you start, you won’t stop until you reach the very last page.
A darker book than any in the series thus far with a level of sophistication belying its genre, Harry Potter and the Half-Blood Prince moves the series into murkier waters and marks the arrival of Rowling onto the adult literary scene. While she has long been praised for her cleverness and wit, the strength of Book 6 lies in her subtle development of key characters, as well as her carefully nuanced depiction of a community at war. In Harry Potter and the Half-Blood Prince, no one and nothing is safe, including preconceived notions of good and evil and of right and wrong. With each book in her increasingly remarkable series, fans have nervously watched J. K. Rowling raise the stakes; gone are the simple delights of butterbeer and enchanted candy, and days when the worst ailment could be cured by a bite of chocolate. A series that began as a colorful lark full of magic and discovery has become a dark and deadly war zone. But this should not come as a shock to loyal readers. Rowling readied fans with Harry Potter and the Goblet of Fire and Harry Potter and the Order of the Phoenix by killing off popular characters and engaging the young students in battle. Still, there is an unexpected bleakness from the start of Book 6 that casts a mean shadow over Quidditch games, silly flirtations, and mountains of homework. Ready or not, the tremendous ending of Harry Potter and the Half-Blood Prince will leave stunned fans wondering what great and terrible events await in Book 7 if this sinister darkness is meant to light the way.
1 ... 145 146 147 148 149 150 151 152 153 ... 199
Перейти на страницу:

— Як кранальна, — безуважліва прагаварыў Слагхорн, утаропіўшы вялікія маркотныя вочы на далёкія агеньчыкі ў халупе Хагрыда. — М-так… аднак… яд акрамантула надзвычай каштоўны… раз жывёла толькі што памерла, ён, магчыма, яшчэ не высах… я, вядома, чалавек не бяздушны, і калі Хагрыд так засмучаны… але калі можна выняць хоць колькі-та… што ні кажы, ад жывой акрамантулы яду не выстараешся…

Здавалася, Слагхорн размаўляе не з Гары, а з самім сабой.

— …не сабраць было бы недаравальна… сотня галеонаў за пінту… у мяне, адкрыта кажучы, не такое вялікае дараванне…

Гары раптам ясна зразумеў, што трэба рабіць.

— Ведаеце, — з вельмі пераканаўчай нерашучасцю сказаў ён, — калі бы вы захацелі прыйсці на пахаванні, Хагрыд бы вельмі ўзрадаваўся… ганаровей для Арагога, разумееце…

— Вядома, вядома, — у вачах Слагхорна ўспыхнуў запал. — Вось што, Гары, сустрэнемся тамака… я вазьму бутэлечку-іншую… вып'ем за… у сэнсе, успомнім няшчаснае жывёлу… праводжаны з гонарам… І трэба змяніць гальштук, гэты залішне яркі для такога выпадку…

Ён прыспешыўся ў замак, а Гары, у поўным захапленні ад самога сябе, пабег да Хагрыда.

— Прыйшоў, — прахрыпеў Хагрыд, калі адкрыў дзверы і ўбачыў Гары, які з'явіўся з-пад плашча-нябачнікі.

— Так… а вось Рон з Герміёнай не змаглі, — сказаў Гары. — Яны прасілі перапрасіць.

— Нява… усё роўна… усё роўна, Гары, яму было бы вельмі прыемна…

Хагрыд гучна ўсхліпнуў. Яго вочы счырванелі, на рукаве была надзетая чорная павязка, зробленая, падобна, з анучы, прасякнутай гуталінам. Гары уцешліва папляскаў волата па локці — вышэй дацягнуцца не атрымалася.

— Дзе мы яго пахаваем? — спытаў ён. — У лесе?

— Ты што, не! — выклікнуў Хагрыд, змакаючы бясконцы струмень слёз падолам кашулі. — Як Арагог памёр, іншыя павукі мяне і блізка не падпускаюць. Апыняецца, яны мяне не елі толькі па яго загаду! Можаш сабе такое прадставіць, Гары?

Сумленным адказам было бы "так"; Гары дзіўна жыва памятаў страшную сцэну, калі яны з Ронам сапхнуліся асобай да асобы з акрамантуламі і вельмі добрае зразумелі, што Хагрыд жыўшы толькі дзякуючы Арагогу.

— Каб у лесе было месца, куды мне нельга зайсці! — Хагрыд неверачы паматаў галавой. — Ведаў бы ты, як я забіраў у іх Арагога… яны бо, разумееш, сваіх мерцвякоў з'ядаюць… а я жадаў схаваць гонар па гонары… як пакладзена…

Небарака расплакаўся. Гары зноў папляскаў яго па локці, прагаварыўшы пры гэтым (зелле падказвала, што рабіць):

— Я па дарозе сустрэў прафесара Слагхорна.

— Непрыемнасцяў-то ў цябе не будзе, не? — занепакоіўся Хагрыд. — Вам жа нельга выходзіць з замка так позна, гэта я вінаваты…

— Не, не, калі ён пазнаў, навошта я іду, то сказаў, што таксама жадае аддаць Арагогу апошні абавязак, — сказаў Гары. — Ён пайшоў перапрануцца ў што-небудзь падыходнае… і абяцаў прынесці віны, каб успомніць Арагога…

— Праўда? — Хагрыд быў узрушаны і адначасова крануты. — Гэта… гэта… вельмі ветліва з яго боку, вельмі… і цябе не выдаў, глядзі-ка. Я раней з Гарацыем Слагхорнам асоба спраў не меў… прыйдзе праводзіць Арагога, трэба жа… так… даўніне Арагогу гэта спадабалася бы…

Гары падумаў, што ў Слагхорнзе даўніне Арагогу больш за ўсё спадабалася бы багацце мяса, але пакінуў сваё меркаванне пры сабе і адышоў да задняга акенца халупы. Адтуль адчынялася вельмі непрыемнае відовішча: велізарны мёртвы павук, які ляжаў на спіне, падціснуўшы перапутаныя паміж сабой лапішчы.

— Так мы яго тут пахаваем, у тваім садзе?

— Я вырашыў, прама за гарбузовай градкай, — адказаў Хагрыд. — Я ужо і… гэта… магілку выкапаў…. Проста, думаю, трэба ж над ім слова якія-небудзь вымавіць добрыя… успомніць што-небудзь радаснае, як водзіцца…

Яго голас завагаўся; ён замоўк. Тут раздаўся грук у дзверы, і Хагрыд пайшоў адчыняць. Слагхорн, у строгім чорным гальштуку і з бярэмем бутэлек у руках, паспешліва пераступіў парог.

— Хагрыд, — трагічным тонам вымавіў ён, — спачуваю вашай страце.

— Дзякую, што дашлі, — сказаў Хагрыд. — Велізарнае дзякуй. І дзякуй, што не наклалі спагнанні на Гары…

— Што вы, як мага! — выклікнуў Слагхорн. — Гаротны дзень, гаротны дзень… а дзе жа няшчаснае стварэнне?

— Тамака, на вуліцы, — надтрэснута адклікаўся Хагрыд. — Можа… ужо пайдзем?

Яны вышлі на задні двор. Над дрэвамі вісела месяц; у яе бледных прамянях, смешваючыхся са святлом з вокнаў халупы, быў бачны Арагог. Ён ляжаў на боку велізарнай ямы, поруч якой узвышаўся дзесяціфутавы груд сважавыкапанай зямлі.

1 ... 145 146 147 148 149 150 151 152 153 ... 199
Перейти на страницу:
0
Сюжет
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Атмосфера
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Главный герой
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Общее впечатление
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
Итоговая оценка: 0.0 из 10 (голосов: 0 / История оценок)