Перейти на страницу:
Amroto la terbordon vidis
jam preter akvo ŝvela,
malbenis ŝipon, kiu splitis
lin for de Nimrodela.
Li estis elfa reĝ’ pratempe,
lordo de valtereno,
dum oris la branĉar’ pratempe
en bela Lorieno.
De l’ direktil’ al mar’ li saltis,
al trafa sag’ simila,
kaj plonĝis, kien akvo altis,
kiel la mev’ flugila.
Tra l’ haroj blovis vento flirta,
ĉirkaŭis ŝaŭma signo;
kaj pluen forta, bela, virta,
li rajdis kvazaŭ cigno.
El Okcident’ neniu vorto,
kaj sur la Cisa Plaĝo
al elf-popolo pri Amroto
ne venis plu mesaĝo.
Перейти на страницу: