Бесплатная библиотека
Читайте книгу на сайте или телефоне
READ-E-BOOK » Прочая поэзия » Дождж: возера ў акупунктуры
Дождж: возера ў акупунктуры - Читать Любимую Русскую Полную Книгу 👉 Read-E-Book.com

Дождж: возера ў акупунктуры

Электронная книга - «Дождж: возера ў акупунктуры». Краткое содержание книги:

Паэтычныя мініяцюры «Пункціры» спадарожнічаюць Алесю Разанаву ад пачатку творчага шляху. Яны ўваходзілі асобнымі раздзеламі ў яго паэтычныя зборнікі, шыхаваліся калонамі ў дзвюхмоўнай кнізе «Гановерскія пункціры», а зараз сабраліся разам — i ранейшыя, i самыя новыя, «швейцарскія», што яшчэ не аб'яўляліся ў друку. Пункціры — акупункціры: у даступнай воку i думцы рэчаіснасці яны заўважаюць тое, што з'яўляецца своеасаблівым знакам гэтай рэчаіснасці, кранутае — яно змяшчаецца ў водгук i ўкладаецца ў радкі.
1 ... 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 19
Перейти на страницу:
Да чырвані ягадаў i зеляніны лісця дадаў таксама i снег свой колер: усё ты маеш цяпер, куст на Шарлотэнштрасэ.
За ноч перамог усе воблакі, а цяпер трэба з нябёсаў самому знікаць: ясны месяц.
Размокла: перадрукоўвае дождж нанова газету.
У тым акне — злева направа, у гэтым — справа налева: мкнуцца гурмою аблокі — i ўсе на ўсход.
Ля кірхі святога Міколы спыніўся на момант між голым дрэвам i надмагіллем з гатычнымі літарамі. Адвячорак.
Сцяжынай дайшоў да ракі: ні моста, ні кладкі. Далей магчыма ісці адно толькі вадою ці — па вадзе.
Адліга. Мяшаецца, што было, што будзе.
Танцуе свой танец i ў невымернасць уцягвае свет завея.
Падаюць кроплі з дрэва: снег — сіта.
Выпхнуў на ўскрай затокі качак i лебедзяў ціхамоўчкі нелітасцівы лёд.
Канчаецца студзень. Паволі мяняюцца месцамі дзень i ноч.
Хоць шый з гэтых латак апратхі!..— ускуранелі кляныя лісты: зіма.
Лёд на рацэ. Падаецца бераг да берага у адведкі.
Здаволіўся. Пазірае, з кім падзяліцца піцай: румянашчокі хлопчык на Лімэрштрасэ.
Частка — пад лёдам, частка — над лёдам: палонны чарот.
А летам тут любата!.. Пад паветкай лаўкі — прытулак пусткі.
Адліга. Вада разводзіцца з снегам.
Вагаюцца цені ля вогнішча — вырашаюць, што лепей: згарэць ці застацца?
У адной руцэ цяжка, ну а дзвюма няёмка: нясе ў калысцы-кашы маленькая мама дзіцёнка.
Начныя завулкі. У гуку пытаецца водгук: «Хто тут?!.»
Выпаў у снег аловак: цяпер пішыцеся, вершы, самі!..
Ляцяць угору цукеркі. У маляваных масках блазнуе i цешыцца з блазнавання гановерскі карнавал.
Нагледзеліся на людзей?!. Ca слупа здзіраюцца здаўненыя афішы.
«Цяпер i памерці не страшна»,— гаворка у новым тысячагоддзі.
Кратаю важкую клямку зачыненай кірхі. A звоніць!..
Адна адной падавалі прысягі, што будуць трымацца дарэшты разам?!. Цагліны старой камяніцы.
Прачнуўся ўначы. Стукацяць настойліва ўдалечыні цягніковыя колы.
Зважыў i шчодрай рукою яблык дадаў звыш вагі: гаспадарскія жэсты.
Крама адзення. Зайшоў, зазірнуў у люстэрка, выйшаў: на сёння досыць.
Вечар. Ад на за адною міма праносяцца аўтамашыны — доказы ў нейкай спрэчцы.
«Ці ў гэты бок дзьму?..» — ў чарацінаў пытаецца вецер. Ківаюць: у гэты... у гэты...
Далека зайшлося. Не хопіць ужо, каб вярнуцца дадому, дня.
Крэсліць на паваротках крэйдай свае адзнакі разносчык рэкламы: сабе на памяць.
Паклалася ў рад i — ў радасць: чырвоная чарапіца.
«Ну а далей што?..» — ў сяброўкі дапытваецца сяброўка. Дзявочыя таямніцы.
Вось так i вось так!..— павучае матуля дзіцёнка. Аб лаўку вагона стукаецца пярсцёнак.
У куксінах: i калi вы ўжо навучыцеся, як трэба расці, гарадскія дрэвы?!.
Пацягне раз ён, раз яна... Дзеляцца між сабою хлапец i дзяўчына адной цыгарэтаю — бы пацалункам.
Над дахам — маладзічок, над дзвярыма — падкова: бліскучая рыфма!
Гляне ў акно i зноў схіліцца над чыімсьці адзеннем кравец: атэлье перашыву.
Снег i трава: то яна наверсе, то ён.
1 ... 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ... 19
Перейти на страницу:
0
Сюжет
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Атмосфера
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Главный герой
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Общее впечатление
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
Итоговая оценка: 0.0 из 10 (голосов: 0 / История оценок)