Дождж: возера ў акупунктуры
- Автор: Разанаў Алесь
- Год: 2007
- Язык: белорусский
- Год: I. П. Логвінаў
- ISBN: 978-985-6800-42-2
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «Дождж: возера ў акупунктуры». Краткое содержание книги:
Паэтычныя мініяцюры «Пункціры» спадарожнічаюць Алесю Разанаву ад пачатку творчага шляху. Яны ўваходзілі асобнымі раздзеламі ў яго паэтычныя зборнікі, шыхаваліся калонамі ў дзвюхмоўнай кнізе «Гановерскія пункціры», а зараз сабраліся разам — i ранейшыя, i самыя новыя, «швейцарскія», што яшчэ не аб'яўляліся ў друку. Пункціры — акупункціры: у даступнай воку i думцы рэчаіснасці яны заўважаюць тое, што з'яўляецца своеасаблівым знакам гэтай рэчаіснасці, кранутае — яно змяшчаецца ў водгук i ўкладаецца ў радкі.
Перейти на страницу:
Гатовы да абароны?!.
Дровы
чакаюць зіму.
Пара дэвальвацыі:
залатоўкі
шпурляе бярэзіна,
клён — рублі.
Усіхні знаёмца —
хапае
вецер за рукі:
«Ну дык хадзем!..»
Нешта забылася?
У акно
ўглядаецца поўня.
Туды i сюды:
здабывае
з нетраў прасторы ў вежы
маятнік час.
Яшчэ бачыш сонца?!.
За грамадою
цёмных аблокаў
свеціцца аблачынка.
Яліна каля дарогі —
наказ у дарогу:
мо мне, мо табе.
Нехта пастукаўся —
выйшаў
у ноч: да твару
даткнулася далечыня.
З адвагаю i вагой
на хваіне
збіраюцца кроплі:
хто зараз?!.
Холадна.
Рукі
уцягваюцца ў рукавы.
Абмацвае вецер
галіны:
ці ўсе
лісты абляцелі?!.
Прыйшоў,
па траве патаптаўся
i адышоў за ўзгоркі:
першы мароз.
Замкнуліся дзверы:
кладзецца
разам з ключом у кішэню
гук.
Абапал дарогі бярэзіны:
падаюцца
адна за адною
ў зімовы змрок.
Можа, абудзіцеся?!.
З валунамі
вядзе гаворку зіма.
Свеціцца ў цемры акно:
завіруха,
ідзі папытайся,
хто там.
Вецер i снег.
Шкада мне
вас пакідаць у полі,
мае с ляды.
Перейти на страницу: