Miasteczko Innocente [На польском / Carnal Innocence]

A przynajmniej próbuje.

Uciekła przed Tuckerem tego ranka. Zaakceptowała seks, odrzuciła intymność. Chciała udowodnić sobie, że żyje, ale bała się doznawać jakichkolwiek uczuć.

Zaskoczona nagłym chłodem, potarła ramiona. On chciał jej, ona chciała jego. Proste i bezproblemowe. Nie ma co rozdzielać włosa na czworo.

Zamknąwszy oczy, zaczerpnęła głęboko powietrza. Pachniało ozonem po ostatniej serii błyskawic. Caroline roześmiała się, kiedy Nieprzydatny czmychnął z piskiem do domu.

– W porządku, mały. Pędzę na ratunek. Znalazła go w salonie, z nosem wystającym spod pokrycia kanapy.

Szepcąc słowa pociechy, wyciągnęła psa spod kanapy i wzięła na ręce jak dziecko.

– To nie potrwa długo. Burza nigdy nie trwa długo. Przychodzi, by nami potrząsnąć i sprawić, że docenimy spokój. Co powiesz na odrobinę muzyki?

Ja mam wielką ochotę. – Posadziła go na fotelu i wzięła do ręki skrzypce. – Coś pełnego pasji. Żeby wgrać się w nastrój.

Zacięła od Czajkowskiego, odegrała fragment Dziewiątej Beethovena jedną z piosenek, które nauczył ją Jim, i własną porywającą interpretację „Lady Madonny”.

Kiedy skończyła, na dworze panowały już ciemności. Drgnęła, słysząc pukanie do drzwi. Nieprzydatny wypadł z pokoju i pognał do sypialni, gdzie zaszył się pod łóżko.

– Może powinnam posłać go na tresurę. – Odłożyła skrzypce i wyszła do holu. Przez siatkowe drzwi wyjrzała ku niej twarz Tuckera.

Splotła dłonie, tak pewne przed chwilą, by powstrzymać ich drżenie.

– Paskudna noc na spacery.

– Wiem.

– Nie wejdziesz?

– Jeszcze nie.

Z włosów ściekła mu woda. Przypomniała sobie, jak wyglądał rano, kiedy wziął prysznic.

– Długo tu stoisz?

– Przyjechałem w chwili, gdy przerzuciłaś się z nokturnów na „Salty Dog”. Bo to był „Salty Dog”, prawda?

Na jej twarzy ukazał się przelotny uśmiech.

– Jim mnie nauczył. Wymieniamy doświadczenia.

– Słyszałem o tym. Toby jest bardzo zadowolony. Myśli nawet o kupieniu chłopcu używanych skrzypiec.

– Jim jest utalentowany – powiedziała i poczuła się głupio. Dlaczego rozmawiają o Jimie rozdzieleni siatkowymi drzwiami? – Prąd wysiadł.

– Wiem. Wyjdź na chwilę, Caroline. Zawahała się. Wydawał się taki poważny.

– Coś się stało?

– Wyjdź. – Otworzył drzwi.

– Dobrze. – Wyszła, cała spięta. – Zastanawiałam się właśnie, czy ten deszcz jest dobry dla zbiorów.

– Nie przyszedłem tu rozmawiać o uprawie roli, o muzyce zresztą też nie. – Wsadził ręce w kieszenie i razem patrzyli, jak błyskawice rozdzierają niebo. – Muszę zapytać cię o to, co było rano.

– Może przyniosę ci piwa? – Zrobiła krok w tył, sięgając do klamki. – Wczoraj kupiłam całą skrzynkę.

– Caroline! – Jego oczy błysnęły w mroku. – Dlaczego nie pozwoliłaś mi się dotknąć?

– Nie rozumiem, o czym mówisz. – Przeczesała nerwowo palcami włosy. – Pozwoliłam ci. Kochaliśmy się w salonie na kanapie.

– Pozwoliłaś mi się kochać, ale nie pozwoliłaś mi się dotknąć. Jest różnica. Ogromna różnica.

Zesztywniała. Omal się nie uśmiechnął, widząc wyniosłe spojrzenie, jakim go obrzuciła.

– Jeżeli przyjechałeś tu, żeby krytykować mój występ… – umilkła zdziwiona tym, co powiedziała.

– Dużo mówiące przejęzyczenie. Poza tym nie krytykuję. Pytam. – Podszedł bliżej, ale jej nie dotknął. – Ale myślę, że właśnie mi odpowiedziałaś. To był występ. Może potrzebowałaś coś odegrać, żeby poczuć, że żyjesz. Bóg wie, że masz do tego prawo. Pytam, czy tylko tego chcesz? Mogę ci ofiarować więcej. Chcę dać ci więcej. Jeżeli zechcesz to przyjąć.

– Nie wiem. Nie tylko, czy chcę, ale czy powinnam.

– Mogę zostawić cię samą, jeżeli masz zamiar to przemyśleć. Albo możesz mnie zaprosić do środka. – Podniósł dłoń do jej policzka. – Proszę, zaproś mnie do środka.

Nie tylko do domu, zrozumiała. Do jej wnętrza, fizycznie, emocjonalnie. Zamknęła na chwilę oczy. Kiedy je otworzyła, on nadal czekał.

– Nie stanowię najlepszej lokaty kapitału. Uśmiechnął się lekko.

– Cholera, złotko, ja też nie. Odsunęła się, żeby otworzyć drzwi.

– Wejdź, proszę.

Tucker wypuścił ze świstem powietrze. W chwili gdy przekroczył próg pochwycił Caroline w ramiona z taką gwałtownością, że zachwiała się na nogach.

– Tucker…

– Mógł to zrobić Ret Butler, mogę i ja. -.Zamknął jej usta pocałunkiem i ruszył w stronę schodów. Szczęśliwie nie musiał się martwić Ashleyem, a Luisa wybije jej dzisiaj z głowy.

– Jesteś mokry. – Oparła głowę na jego ramieniu.

– Nie będę się sprzeciwiał, żebyś się rozebrała.

Roześmiała się. Jakie to łatwe, pomyślała, jeżeli człowiek pozwoli sobie na luz.

– Jesteś dla mnie taki dobry.