Бесплатная библиотека
Читайте книгу на сайте или телефоне
READ-E-BOOK » Научная фантастика » Ender wint [=De tactiek van Ender / Ender's Game - nl]
Ender wint [=De tactiek van Ender / Ender's Game - nl] - Читать Любимую Русскую Полную Книгу 👉 Read-E-Book.com

Ender wint [=De tactiek van Ender / Ender's Game - nl]

Электронная книга - «Ender wint [=De tactiek van Ender / Ender's Game - nl]». Краткое содержание книги:

De Aarde is in oorlog met een agressief buitenaards ras. Het leger is op zoek naar een genetisch speciaal slag mensen als officieren in de oorlog. Een van hen is Ender, die als jongen bij zijn ouders gehaald wordt om samen met een groep andere jongens getraint te worden tot marinier.
1 ... 61 62 63 64 65 66 67 68 69 ... 85
Перейти на страницу:

‘O nee, natuurlijk niet. Het I.V.-Hoofdkwartier bevindt zich op de kleine planeet Eros, die hier ongeveer drie maanden reizen vandaan ligt als je de hoogst mogelijke snelheid rekent. En die snelheid neemt u natuurlijk.’

‘Eros? Maar ik dacht dat de kruiperds die hele planeet hadden afgebrand tot een radioactieve — ah. Sinds wanneer bezit ik de bevoegdheid om dit te weten?’

‘Die bezit u niet. Als we dus op Eros arriveren, zult u ongetwijfeld ter plaatse een permanente taak opgedragen krijgen.’

De kapitein begreep het onmiddellijk en het stond hem helemaal niet aan. ‘Ik ben piloot, vuile smeerlap, en jullie hebben geen recht om me op een brok steen op te sluiten!’

‘Ik zal uw ongepaste taal tegen een meerdere over het hoofd zien. Het spijt me zeer, maar ik heb opdracht om de snelste militaire sleper die beschikbaar was te nemen. Op het moment dat ik aankwam was dat toevallig uw schip. Het is niet zo dat ze u speciaal moesten hebben. Kop op. Misschien is de oorlog over vijftien jaar wel afgelopen en dan hoeft de locatie van het I.V.-Hoofdkwartier niet langer geheim te blijven. O trouwens, voor het geval u er zo een bent die graag op het oog aanlegt, moet ik u waarschuwen dat Eros geheel verduisterd is. Zijn albedo is maar iets helderder dan die van een zwart gat. Hij is niet te zien.’

‘Nou bedankt,’zei de kapitein.

Ze waren al bijna een maand onderweg toen hij pas weer een beleefde toon aansloeg tegen kolonel Graff.

De scheepscomputer bevatte een beperkte bibliotheek — hij was eerder ingesteld op vermaak dan op onderricht. En dus zaten Graff en Ender na het ontbijt en wat ochtendgymnastiek meestal te praten. Over de Officiersopleiding. Over de Aarde. Over sterrenkunde en natuurkunde en over alles wat Ender wilde weten.

En hij wilde vooral van alles weten over de kruiperds.

‘We weten eigenlijk niet veel,’zei Graff. ‘We hebben nooit een levende in gevangenschap gehad. Zelfs als we er een levend en ongewapend vingen, stierf hij zodra duidelijk werd dat hij gevangen genomen was. Zelfs het hij is onzeker — het is zelfs erg waarschijnlijk dat de meeste kruiperdsoldaten vrouwelijk zijn maar dan met geatrofieerde of rudimentaire geslachtsorganen. We kunnen het niet bepalen. Bovendien zou jij juist het meest hebben aan kennis over hun psychologie en we hebben nu niet bepaald de kans gehad om een diepgaand gesprek met hen te voeren.’

‘Vertelt u me maar wat u weet, misschien steek ik dan toch nog wel iets nuttigs op.’

En dus vertelde Graff hem wat hij wist. De kruiperds waren organismen die zich eventueel ook op Aarde hadden kunnen ontwikkelen als alles een miljard jaar geleden anders was gelopen. Op moleculair niveau waren er geen verrassingen. Zelfs het genetische materiaal was van gelijke aard. Het was geen toeval dat ze voor mensen erg op insekten leken. Hoewel hun inwendige organen inmiddels veel ingewikkelder en meer gespecialiseerd waren dan die van insekten, en hoewel ze een inwendig skelet hadden ontwikkeld en het grootste deel van hun uitwendige pantser was verdwenen, was hun fysieke bouw nog een afspiegeling van die van hun voorouders, die heel goed erg veel op Aardse mieren hadden kunnen lijken. ‘Maar laat je daardoor niet voor de gek houden,’zei Graff. ‘Dat betekent net zo veel als wanneer ik zou zeggen dat onze voorouders heel goed erg veel op eekhoorns hadden kunnen lijken.’

‘Als dat alles is waar we op af moeten gaan, is het tenminste iets,’zei Ender.

‘Eekhoorns hebben nooit sterschepen gebouwd,’zei Graff. ‘Gewoonlijk telt de weg tussen het verzamelen van noten en zaden en het oogsten van planetoïden en het opzetten van permanente onderzoeksstations op de manen van Saturnus nogal wat tussenstappen.’

De kruiperds konden waarschijnlijk ongeveer hetzelfde lichtspectrum waarnemen als mensen en hun schepen en grondinstallaties hadden kunstmatige verlichting. Maar hun voelsprieten leken bijna rudimentair. Uit hun anatomie bleek op geen enkele manier dat reuk, gevoel of gehoor voor hen een bijzondere rol speelden. ‘We kunnen het natuurlijk nooit zeker weten, maar wij konden geen enkele manier ontdekken waarop ze geluid gebruikt zouden kunnen hebben voor communicatie. Het gekst van alles was nog wel dat ze op hun schepen ook geen communicatieapparatuur hadden. Geen radio’s, niets dat enige soort signaal zou kunnen versturen of ontvangen.’

‘Ze communiceren van schip naar schip. Ik heb de video’s gezien, ze praten met elkaar.’

‘Dat is waar, maar van lijf naar lijf, van geest naar geest. Dat is het belangrijkste wat we van hen te weten zijn gekomen. Hoe ze het ook doen, hun communicatie kost geen tijd. De snelheid van het licht is geen belemmering. Toen Mazer Rackham hun invasievloot versloeg, gooiden ze er allemaal het bijltje bij neer. Meteen. Allemaal tegelijk. Er was geen tijd geweest voor een bericht. Alles hield gewoon op.’

Ender herinnerde zich de beelden van ongedeerde kruiperds die dood op hun post zaten.

‘Toen wisten we dat het mogelijk was. Om sneller dan het licht te communiceren. Dat was zeventig jaar geleden, en toen we eenmaal wisten dat het mogelijk was, deden we het. Ik persoonlijk natuurlijk niet, ik was toen nog niet eens geboren.’

‘Hoe is het dan mogelijk?’

‘Ik kan je de filootnatuurkunde niet uitleggen. Trouwens de helft ervan wordt door niemand begrepen. Wat belangrijk is, is dat we de weerwort hebben gebouwd. De officiële naam is filootparallaxmomentcommunicator, maar iemand dook uit een oud boek ergens de naam weerwort op en die sloeg aan. Niet dat trouwens erg veel mensen het bestaan van het apparaat kennen.’

‘Dat betekent dat schepen met elkaar zouden kunnen praten al zaten ze elk aan de andere kant van het zonnestelsel,’zei Ender.

‘Het betekent,’zei Graff, ‘dat schepen met elkaar zouden kunnen praten al zaten ze elk aan de andere kant van het melkwegstelsel. En de kruiperds kunnen het zonder machines.’

‘Dus toen ze verslagen waren wisten ze het op hetzelfde moment,’zei Ender. ‘Ik vermoedde altijd al zo iets — iedereen zei altijd dat ze misschien wel pas vijfentwintig jaar geleden gemerkt hebben dat ze de strijd verloren hebben.’

‘Dat is om de mensen niet in paniek te laten raken,’zei Graff. ‘Ik vertel je trouwens nu dingen die je absoluut niet mag weten als je ooit het I.V.-Hoofdkwartier zou verlaten. Vóór het eind van de oorlog.’

Ender was kwaad. ‘Als u me ook maar een beetje kent zou u toch moeten weten dat ik een geheim kan bewaren.’

‘Het is een vaste regel. Mensen onder de vijfentwintig worden als een gevaar voor de veiligheid beschouwd. Het is erg onrechtvaardig tegenover een heleboel zeer verantwoordelijke kinderen, maar het helpt wel om het aantal mensen dat per ongeluk iets zou kunnen verklappen klein te houden.’

‘Waar is al die geheimzinnigheid trouwens nodig voor?’

‘Omdat we een paar verschrikkelijke risico’s genomen hebben, Ender, en we niet willen dat elk netwerk op aarde die beslissingen gaat bekritiseren. Zie je, zodra we een werkende weerwort hadden, hebben we die in onze beste sterschepen gestopt en die erop uitgestuurd om de thuisstelsels van de kruiperds aan te vallen.’

‘Weten we waar ze nu zijn?’

‘Ja.’

‘Dus we wachten niet op de Derde Invasie.’

‘Wij zijn de Derde Invasie.’

‘Wij vallen hen aan. Niemand zegt dat. Iedereen denkt dat wij een reusachtige vloot van oorlogsschepen hebben die in het kometenafweerscherm de wacht houdt —’

‘Zelfs niet één schip. We zijn hier volkomen onbeschermd.’

‘En als ze nou een vloot sturen om ons aan te vallen?’

‘Dan zijn we er geweest. Maar onze schepen hebben zo’n vloot niet waargenomen en ook geen tekenen die op het bestaan ervan wijzen.’

‘Misschien hebben ze het wel opgegeven en zijn ze van plan om ons met rust te laten.’

1 ... 61 62 63 64 65 66 67 68 69 ... 85
Перейти на страницу:
0
Сюжет
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Атмосфера
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Главный герой
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Общее впечатление
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
Итоговая оценка: 0.0 из 10 (голосов: 0 / История оценок)