Krolowa Zimy [The Snow Queen-pl]

Kupiec klepał coś o kosztach frachtu i stopach zysku, stopniowo stając się niewidzialnym. Patrzyła przez niego na nie kończącą się procesję takich jak on — odmiennych, lecz jednakowych. Ilu? Zapragnęła nagle poznać ich liczbę. Dałoby to wymiar przeszłości, pojęcie absolutu. Z wiekiem wszystko zszarzało, stało się bure jak kurz od nieużywania, zamazane, ogłupiające i bezsensowne. Chciałaby choć raz spotkać nowego pozaziemca, który patrząc na nią, widziałby raczej kobietę niż władczynię, raczej barbarzyńcę niż doświadczonego męża stanu…

— …czas w — no, sallak — przelocie. Oznacza to, że w żaden sposób nie mogę dużo zarobić na solach, dlatego też proponuję…

— Poprawka, panie kupcze. — Pochyliła się nad biurkiem. — Czas przelotu z Tsiehpun jest w rzeczywistości o pięć miesięcy krótszy od waszych ocen, co dokładnie odpowiada cyklom koloidalnym naszych soli manganowych. Tak więc ich wywóz na Tsieh-pun jest interesem wyjątkowo korzystnym.

Kupcowi opadła szczęka. Arienrhod uśmiechnęła się sardonicznie i wyjęła dyskietkę ze swego czytnika taśm. Pchnęła ją po gładkim marmurowym blacie w jego wyciągnięte ręce. Przybywający tutaj po raz pierwszy mogli ją brać za naiwną i słabą, lecz zawsze się rozczarowywali.

— Może wrócicie tu później, gdy dokładnie ustalicie fakty.

— Wasza Wysokość… — Opuścił głowę, nie śmiać spojrzeć jej w oczy: bezczelny szczeniak nagle wtulił ogon miedzy nogi. — Oczywiście macie rację, to było głupie… hmm, przeoczenie. Sam nie wiem, jak mogłem popełnić taką pomyłkę. Teraz, gdy ją dostrzegam, proponowane przez was warunki uznaję za możliwe do przyjęcia.

Uśmiechnęła się ponownie, bez śladu uprzejmości.

— Panie kupcze, gdy spotkacie się z tyloma “pomyłkami” co ja, nauczycie się nie popełniać wielu własnych. — Wspomniała odległe początki, kiedy to potykała się na każdym “przeoczeniu” rzucanym jej pod nogi przez pozaziemców, kiedy musiała konsultować ze Starbuckiem wszystkie decyzje, duże i małe, oczywiste i niepewne. A dostarczane przez nich informacje nie zawsze odpowiadały jej oczekiwaniom… Jednakże z upływem miesięcy, lat, dziesięcioleci zaczęła dostrzegać koszty swych pomyłek. Nigdy nie zapominała lekcji dawanych przez doświadczenie, nigdy nie powtarzała dwa razy tego samego błędu. — Cóż, skoro dostrzegliście niedokładność w swych obliczeniach, skłonna jestem postąpić wbrew moim wrażeniom ł zawrzeć z wami umowę na transport i handel. A nawet — zaczekała, aż znowu na nią spojrzy, bacząc na każde słowo — przychodzi mi na myśl dodatkowy drobny interes, który mogłabym wam naraić. Oczywiście, za obopólnym zyskiem. Znam kupca, który ma małe stado ledopter i chce je przewieźć na Samathe. — Ale tylko w ostateczności. — Jak wiecie, ledoptry kosztują znacznie więcej na Tsieh-pun. — On też zna cenę, ale nie wie, że jesteś w porcie. — Za odpowiednią prowizję mogłabym go przekonać, że chętnie przejmiecie od niego ledoptry.