Gwiazdy — moje przeznaczenie [The Stars My Destination - pl]

— Dziękuję — odezwał się Foyle.

— Cała przyjemność po mojej stronie, sir — odparł robot i czekał na dalsze zamówienia.

— Ładny mamy dziś dzień — zauważył Foyle.

— Zawsze gdzieś jest ładny dzień, sir — promieniał robot.

— Okropny dzień — powiedział Foyle.

— Zawsze gdzieś jest ładny dzień, sir — odparł robot.

— Dzień — rzucił Foyle.

— Zawsze gdzieś jest ładny dzień, sir — powiedział robot.

Foyle zwrócił się do pozostałych:

— To cały ja — powiedział wskazując robota ruchem głowy. — Tacy właśnie wszyscy jesteśmy. Bajdurzymy o nieprzymuszonej woli, ale nie jesteśmy w istocie niczym innym jak mechaniczną odpowiedzią… rutynową reakcją w utartych schematach. No więc… jestem tutaj. Jestem tutaj i czekam, żeby zareagować. Naciśnijcie guzik, a podskoczę — naśladował blaszany głos robota. — Czego ode mnie chcecie?

Poruszyli się niespokojnie. Foyla palono, poniewierano, karano…, a jednak przejmował inicjatywą.

— Na początek zastanówmy się nad pogróżkami, jakie mogą za chwile tu paść — powiedział Foyle nie doczekawszy się odpowiedzi z ich strony. — Powiedzmy, że zostanę powieszony, wypatroszony, poćwiartowany, że cierpieć będę piekielne męki, jeżeli nie… no właśnie, jeżeli nie co? Czego chcecie?

— Żądam zwrotu mojej własności — powiedział Presteign uśmiechając się zimno.

— Osiemnastu z kawałkiem funtów PirE. Tak. Co w zamian oferujesz?

— Nic w zamian nie oferuję. Żądam zwrotu tego, co należy do mnie.

Yáng-Yeovil i Dagenham zaczęli coś mówić równocześnie. Foyle uciszył ich ruchem dłoni.

— Jeden guzik naraz, panowie. Teraz Presteign próbuje wprawić mnie w podskoki. — Zwrócił się do Presteigna. — Naciśnij mocniej, krew i pieniądze, albo poszukaj innego guzika. Kim obecnie jesteś, aby wysuwać jakieś żądania?

Presteign zacisnął usta.

— Prawo… — zaczął.

— Co prawo? Straszysz? — Foyle roześmiał się. — Czy nadal uważasz mnie za kogoś, kogo można zmusić do czegokolwiek straszeniem? Nie rób z siebie imbecyla. Mów do mnie w sposób, w jaki to czyniłeś w Sylwestra, Presteignie… bez litości, bez wybaczenia, bez hipokryzji.

Presteign skłonił się, wziął głęboki oddech i przestał się uśmiechać.

— Proponuje ci władzę — rzekł. — Proponuję ci adopcję, co uczyni z ciebie mego dziedzica, wspólnictwo w prowadzeniu przedsiębiorstwa Presteigna oraz objecie szefostwa klanu i septy. Działając razem, możemy zawładnąć światem.

— Czy przy pomocy PirE?

— Tak.

— Twoja propozycja zostaje odnotowana i odrzucona. Czy zaoferujesz swoją córkę?

— Olivię? — Presteign żachnął się i zacisnął pieści.

— Tak, Olivię. Gdzie ona jest?

— Ty lumpie! — krzyknął Presteign. — Ty łachudro… złodziejaszku… Jak śmiesz?

— Czy w zamian za PirE zaoferujesz swoją córkę?

— Tak — odparł ledwie dosłyszalnym głosem Presteign.

Foyle zwrócił się do Dagenhama:

— No, teraz twoja kolej, trupia główko. Naciskaj swój guzik.

— Jeśli dyskusja ma być prowadzona na takim poziomie… — warknął Dagenham.

— Będzie. Bez litości, bez wybaczenia, bez hipokryzji. Co oferujesz?

— Sławę.

— Co ty powiesz?

— Nie możemy zaoferować ci władzy, ani pieniędzy. Możemy natomiast zapewnić ci sławę. Gully Foyle — człowiek, który ocalił Planety Wewnętrzne przed anihilacją. Możemy zaoferować ci bezpieczeństwo. Usuniemy z akt całą twoją kryminalną przeszłość. Unieśmiertelnimy twoje nazwisko, zagwarantujemy miejsce w alei zasłużonych.

— Nie — ucięła krótko Jisbella McQueen. — Nie zgadzaj się na to. Jeśli chcesz być zbawicielem, zniszcz tę tajemnicę. Nie oddawaj PirE nikomu.

— Czym jest to PirE?

— Cisza! — warknął Dagenham.

— To termonuklearny materiał wybuchowy, detonowany samą myślą… poprzez psychokinezę — powiedziała Jisbella.

— Jaką myślą?

— Żądaniem zdetonowania skierowanym wprost do niego. To sprowadza go do masy krytycznej, jeśli nie jest odizolowany od otoczenia Obojętnym Izomerem Ołowiu.

— Mówiłem przecież, żebyś była cicho — burknął Dagenham.

— Jeśli wszyscy mamy mieć jakiś udział w przekonywaniu go, to ja też chce mieć swój.

— To więcej niż idealizm.

— Nic nie jest większe od idealizmu.

— Jest tajemnica Foyla — mruknął Yáng-Yeovil — Wiem jak stosunkowo mało znaczące jest teraz PirE -uśmiechnął się do Foyla. — Aplikant Sheffielda podsłuchał fragment waszej krótkiej dyskusji u św. Patryka. Wiemy już o kosmo-jauntingu.