Бесплатная библиотека
Читайте книгу на сайте или телефоне
READ-E-BOOK » Другие приключения » Sub kvaranteno la Grand-Hotelo [en Esperanto]
Sub kvaranteno la Grand-Hotelo [en Esperanto] - Читать Любимую Русскую Полную Книгу 👉 Read-E-Book.com

Sub kvaranteno la Grand-Hotelo [en Esperanto]

Электронная книга - «Sub kvaranteno la Grand-Hotelo [en Esperanto]». Краткое содержание книги:

aventura romano
1 ... 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37
Перейти на страницу:

– Kion vi konfesis…

– Ke mi vidis nenion strangan. Mi deĵoris nur unu nokton sur la etaĝo… Kvar peplomtegaĵoj… La kvina estas en la stebejo…

„Kompatinda Vangold” – pensis Felikso sub la lito, kaj li tre suferis, ĉar formikoj kaj miriapodoj krabladis sur li.

– Se vi demandas min pri la tria etaĝo, tie estus kion konfesi. Ĝi estas bela friponaĵo… La gubernatoro de la insulo Tonga, tiu Shilling, kaj kapitano Dickman, transprenis la cigaredojn, alvenintajn pasintsemajne al la adreso de Bruns. Ili koruptis la pordiston… Tri malgrandaj kusenegtegoj… Mi hazarde aŭdis… Ili donis ankaŭ al mi kvindek florenojn dirante, se mi ne perfidos ilin, mi ricevos ankoraŭ kvindek florenojn… kaj mi portu la cigaredojn de ili al Bruns, kvazaŭ tiuj estus alvenintaj per la poŝto… Tiu Bruns kontrabandas armilojn en Ĉinion. Ferninando rakontis tion. Ĝi estas severe puninda. Se iu kontrabandas armilojn ien de sur Javo. Kaj li havas multe da mono, kvankam iam li estis matroso kaj jam sidis ankaŭ en malliberejo… Nun ĉiumonate oni sendas al li de Simon Artz, el tabako propre miksita, en cigaredpapero kun lia nomo…

– Hoo… ĉu tiu dikstatura homo, kiu antaŭ nelonge draste batis la liftiston?

– Jes, tiu… Kaj Bruns donis al li kvindek florenojn, ĉar li ne estas malbona homo, nur vulgrulo… Sed nun jam li batos neniun, ĉar oni venenis lin, li mortos kaj estos enterigita. Ferninando diris ankaŭ tion. Li estas ŝparema ĉambrokelnero, tial li ŝtelas la cigaredojn de la gastoj. Kaj li malsaniĝis. Tiam li diris, ke oni venenas tiun Bruns-on. Traserĉinte la ĉambron de sinjoro Dickman, li trovis ian venenon eel kanabo kaj verda ŝelo de papavo, kiu fumite kun tabako iom post iom mortigas la homon… li diris, ke ni devas urge fari ion, kaj li tuj komencis ĉantaĝi la kapitanon kaj la anglon, tiel, ke li nun aĉetos motociklon kun kromĉaro… Flankenmetu la ok bluajn, silkajn kusenegtegilojn, ili apartenas al la privata garnituro de tiu belga Odette. Ŝia ĉiu havaĵo estas el blua silko, kaj nun ŝi mortigis sin mem. Martino diris, ke la sukerbarono, kiu havas kurĉevalojn, forlasis ŝin, kaj tial…

felikso jam ne sentis la fiinsektojn. Li kuŝis surventre sub la ferlito konsternite… Li ekmemoris, kiel malbone li fartis, fuminte la cigaredojn de Bruns. Nu jes! Oni venenis la cigaredojn kaj metis la mimozojn sur la sojlon! La mesaĝon de Li Shing! Nun li pensas tion, ke ĝi estas la malbeno…

– …Fernando vidis dum purigado, ke tiu emerita Dickman havas malgrandajn kanonojn en la tirkesto, kaj foje li subaŭskultis, ke li diris al Shilling: „… se ni povas albordiĝi sur la insulo Tonga, tiam la piratoj ne atakos la anglajn kargoŝipojn. Ili interkonsentis, sed la gubernatoro de la insulo Tonga diris, ke li ne permesas la enŝipigon, kaj nek la centra registaro ricevu armilojn. Dickman diris, ke nur Bruns rajtas liveri al li, kaj ili interkonsentis. Tial Ferdinando ĉantaĝis de ili someran vestaĵon kaj du binoklojn. Ankaŭ Lidia ĉantaĝis advokaton el Javo, ĉar li edukigas infanon en la misiejo, kaj sur la dua etaĝo la liftisto ĉantaĝas damon pro la itala, amatora ĉevalrajdisto…

– Nur en la lavoĉambro neniam estas kromsalajro…

La lumo estingiĝis sur la koridoro. Nur kelkaj, malgrandaj, bluaj, sekuraj lampoj brilis…

– Bonan nokton – diris la ĉambristino kaj iris kun la korbo. Ĝilda malŝaltis la lampon. Sed ŝi ne malvestiĝis. Ŝi atendis…

Ruliĝanta bruo aŭdiĝis de malproksime. Oni leveris la karbon al la kaldronego per puŝĉaro. Poste silento. Nur la konstanta, monotona pluvego tamburis… Pasis pli ol duon horo.

– Iu frapetis.

– Ĉu Martino?…

Neniu respondis. La pordo malfermiĝis. Iu envenis.

– Ne lumigu lampon… Mi estas tiu – flustris Kramartz. – Levu la fermoplaton de la kanalo. Kiam mi eekiros, vi ricevos la monon… Mi avertas vin, ke vi estos kondamnita al dek jara malliberigo, kion vi faras nun. Tenu do vian buŝon fermita.

– Ho… sahibo… Ĝilda… estos muta…

Ankaŭ la viro kaj ankaŭ la virino faris bruon dum irado en la blinda mallumo. Tiel Felikso povis ŝtelumi el sub la lito. Kramatz stumbletadis malantaŭ la lavistino, Felikso ŝteliris al la kanalo. Kramatz kunportis nur malgrandan lak-valizon. En ĝi la juveloj de sinjorino Hould!

– Estas iom malfacile… malfermi ĝin – ĝemetis Ĝilda ĉe la kovra fer-krado super la kanalo.

– Lasu min iri tien! – Alirinte, li elprenis ion el sia poŝo, mallonge li klopodaĉis per la krado… bruo… Ĝi estis malfermita, kaj aŭdiĝis plaŭdego de akvo. Kaptinte la valizeton, Kramatz transdonis la monon al la knabino… La remetita fermoplato klakis super li, kaj li rapide malsupreniris kelkajn ŝtupojn sur la eskalo…

La multe da timiĝintaj ratoj ŝrikante diskuris. Li iris senpere preter la muro por ne paŝi en la akvon de la kanalo. Malgranda lampo flagretis ĉe ĉiu turniĝejo, en nebulsimila vaporo… Li jam preterlasis ankaŭ la dekan suprenirejon, kiam li fine ekiris sur la ferŝtuparo… Li subaŭskultadis. Estis silento… kaj densa, peza nebulo… Denove elpreninte la handspikon, li levis la fermoplaton… kaj li grimpis surfacen!

Li estis en la kvartalo de la indiĝenoj, malproksime de la urbo, ie sur la marbordo. Poste li aŭdis bruon de rikis-kulio ĉe vojkruciĝo. Li laŭte kunfrapis siajn manplatojn. La durada veturilo haltis antaŭ li.

– En la havenon – li kriis enrikisiĝinte. La kulio komencis kuri.

…Post unu horo li jam estis sur la vaporŝipo, veturanta al Surabaya. Li faligis sin sur la mallarĝan liton kun malpeziĝinta ĝemo kaj malfermis la valizeton por rigardi la trezoron, la mirindajn juvelŝtonojn de Maryorie.

Bagatelaĵoj troviĝis en la valizeto. Kombilo el karapaco de testudo, kudrilaro, pudrujo… kaj ĝenerale tiuj oblektoj, kiujn Ĝilda kutimas ŝteli de la gastoj de la hotelo… Sed juvelo troviĝis nenie.

Li faligis la valizeton el sia mano kun pala, deformiĝinta vizaĝo, kaj ĉiuspecaj objektoj disruliĝis sur la planko.

XLIV

Kiam Ĝilda eklumigis la laméon, ŝi ekkriis pro timo. Duone razita homo staris vidalvide al ŝi, en lia mano kun valizeto.

– Silentu! Vi kontrabandis iun el la kvaranteno! Tial oni transportos vin al Sumbava.

– Mi petegas, sahibo…

– Vi havas unu rimedon por saviĝi! Ne pli ol unu kaj duono da horo mi estos ĉi tie kun virino. Se ni malsupreniros en la kanalon, tiam restos sekreto, kio okazis. Se vi ne estos ĉi tie post unu kaj duono da horo, tiam mi denuncos vin.

– Mi estos ĉi tie, sahibo.

Felikso supreniris sur la ŝtuparo en lia mano kun la valizeto, portante la juveloj de Maryorie. En la mallumo, kiam Doddy klopodaĉis per la krado, li interŝanĝis la juvel-valizeton kun la necesujo de Ĝilda.

Li haltis sur la senhoma teretaĝa koridoro antaŭ pordo.

Li subaŭskultis. Tomba, raŭka voĉo diris:

– Vane… mi estis aparte de vi… du tagojn. Ankaŭ al mi estas kapute… Ĝi estis kontaĝa malbeno…

– Mi bedaŭras, Hacker… – diris alia tomba voĉo. – Mi jam… ne abomenas vin… Vi dividis kun mi… las mortan solecon… Dankon…

– Mi ne…

Alumeto krepitis. Iu ekfumis cigaredon.

– Sciu… – spiregis Bruns per malforta voĉo – mi farus multajn aferojn… alimaniere… se… se mi ne devus morti… Mi estis fia bruto… Kvankam mi havas tiom da mono… tiom… kaj… mi neniam faris… ion bonan… Nun jam estas malfrue… Iu malbenis min…

– Mi ĉiam pensis, ke tio estas idiotaĵo…

– Ankaŭ mi… Nun evidentiĝis, ke ĝi tamen ne estas tio. Post la tria mimozo… nun mi devas morti…

– Sed kian rilaton mi havas… al tio… sen ĉiu aparta mimozo?!

– Vi inklinas… al la malbeno…

1 ... 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37
Перейти на страницу:
0
Сюжет
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Атмосфера
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Главный герой
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Общее впечатление
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
Итоговая оценка: 0.0 из 10 (голосов: 0 / История оценок)