Бесплатная библиотека
Читайте книгу на сайте или телефоне
READ-E-BOOK » Детское фэнтези » Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка
Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка - Читать Любимую Русскую Полную Книгу 👉 Read-E-Book.com

Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка

Электронная книга - «Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка». Краткое содержание книги:

Міністэрства магіі нясе паразу за паразай у бітвах з Валан дэ Мортам. Нават маглы пакутуюць ад другой вайны — кожны дзень адбываюцца катастрофы, прычыны якіх нікому не вядомыя. Ордэн Фенікса губляе ў бітвах з Пажыральнікамі Смерці сваіх лепшых чараўнікоў.
Але і на вайне жыццё працягваецца. Гары, Рон і Герміёна, як і ўсе шаснаццацігадовыя, вучацца, ходзяць на вечарынкі і ўлюбляюцца. Аднак небяспека ўсё бліжэй і бліжэй. Нягледзячы на ўсе намаганні Дамблдора па абароне школы, у Хогвартсу адбываюцца вельмі дзіўныя падзеі.
Вір памяці на гэты раз адкрые Гары самую вялікую таямніцу Цёмнага Лорда, і дзеля таго, каб перамагчы, Гары вымушаны ахвяраваць самым дарагім ... Які ж бок у гэтай вайне прыме загадкавы Прынц-Паўкроўка?
The long-awaited, eagerly anticipated, arguably over-hyped Harry Potter and the Half-Blood Prince has arrived, and the question on the minds of kids, adults, fans, and skeptics alike is, “Is it worth the hype?” The answer, luckily, is simple: yep. A magnificent spectacle more than worth the price of admission, Harry Potter and the Half-Blood Prince will blow you away. However, given that so much has gone into protecting the secrets of the book (including armored trucks and injunctions), don’t expect any spoilers in this review. It’s much more fun not knowing what’s coming—and in the case of Rowling’s delicious sixth book, you don’t want to know. Just sit tight, despite the earth-shattering revelations that will have your head in your hands as you hope the words will rearrange themselves into a different story. But take one warning to heart: do not open Harry Potter and the Half-Blood Prince until you have first found a secluded spot, safe from curious eyes, where you can tuck in for a good long read. Because once you start, you won’t stop until you reach the very last page.
A darker book than any in the series thus far with a level of sophistication belying its genre, Harry Potter and the Half-Blood Prince moves the series into murkier waters and marks the arrival of Rowling onto the adult literary scene. While she has long been praised for her cleverness and wit, the strength of Book 6 lies in her subtle development of key characters, as well as her carefully nuanced depiction of a community at war. In Harry Potter and the Half-Blood Prince, no one and nothing is safe, including preconceived notions of good and evil and of right and wrong. With each book in her increasingly remarkable series, fans have nervously watched J. K. Rowling raise the stakes; gone are the simple delights of butterbeer and enchanted candy, and days when the worst ailment could be cured by a bite of chocolate. A series that began as a colorful lark full of magic and discovery has become a dark and deadly war zone. But this should not come as a shock to loyal readers. Rowling readied fans with Harry Potter and the Goblet of Fire and Harry Potter and the Order of the Phoenix by killing off popular characters and engaging the young students in battle. Still, there is an unexpected bleakness from the start of Book 6 that casts a mean shadow over Quidditch games, silly flirtations, and mountains of homework. Ready or not, the tremendous ending of Harry Potter and the Half-Blood Prince will leave stunned fans wondering what great and terrible events await in Book 7 if this sinister darkness is meant to light the way.
1 ... 24 25 26 27 28 29 30 31 32 ... 199
Перейти на страницу:

Пакой двайнят размяшчаўся на другім паверсе. Місіс Уізлі паказала палачкай на лямпу, тая запалілася, і пакой адразу напоўніўся прыемным залатым ззяннем. Каля акна на пісьмовым стале стаяла вялікая ваза з кветкамі, але іх водар не мог перабіць устойлівага паху пораху. Значнае есца на палу займалі запячатаныя і не надпісаныя кардонныя скрынкі, сярод якіх быў і куфар Гары. У цэлым пакой нагадваў часавы склад.

Букля радасна завухала пры выглядзе гаспадара і прама са шафы вылецела ў акно. Гары зразумеў, што яна жадала дачакацца яго, перш чым адправіцца на паляванне. Ён пажадаў місіс Уізлі добрай ночы, надзеў піжаму, забраўся ў адну з пасцеляў і, памацаваўшы рукой, выцягнуў аднекуль ліпкую фіялетава-рудую цукерку — ванітавую ракавінку. Хмыкнуўшы, Гары перавярнуўся на іншы бок і імгненна заснуў.

Праз некалькі секунд — ва ўсякім разе, так яму здалося — ён прачнуўся ад гарматнага стрэлу: гэта з шумам адчыніліся дзверы. Гары рэзка сеў і пачуў скрыгат запавес, якія хтосьці рассоўваў; асляпляльнае сонечнае святло балюча стукнула па вачах. Засланяючыся далонню, Гары паспрабаваў іншай рукой знайсці свае акуляры.

— Што такое…?

— Мы і не ведалі, што ты ўжо тут! — гучна і радасна выклікнуў хтосьці і балюча пляснуў Гары па галаве.

— Рон, ты што, не трэба яго біць! — упікнуў дзявоцкі голас.

Гары знайшоў акуляры і начапіў іх на нос; урэшце, на такім яркім святле ён усё роўна амаль нічога не бачыў. Над ім, пампуючыся, навіс доўгі цень; Гары залыпаў, і неўзабаве убачыў Рона Уізлі. Ён радасна усміхнуўся Гары:

— Як жыццё?

— Лепш не бывае, — Гары пацёр галаву і зноў адкінуўся на падушкі. — А у цябе?

— Нядрэнна, — Рон падцягнуў бліжэй кардонную скрынку і сеў на яе. — Ты калі прыехаў? Мама нам толькі што сказала!

— Прыкладна ў гадзіну ночы.

— Ну, і як маглы? Не вельмі цябе нервавалі?

— Не больш, чым звычайна, — адказаў Гары. Герміёна акуратна ўладкавалася на краёчку яго пасцелі. — Яны са мной амаль не размаўлялі, але так яно і лепш. А як ты, Герміёна?

— Я? Добра, — сказала Герміёна, разглядаючы Гары так, нібы вышуквала прыкметы хваробы.

Гары адразу западозрыў, у чым справа, і, не маючы ні найменшага жадання абмяркоўваць згубу Сірыўса і іншыя няшчасці, спытаў:

— А колькі зараз часу? Я прапусціў сняданак?

— Не хвалюйся, мама зараз з’явіцца з падносам; ёй здаецца, што ў цябе не кормлены выгляд, — Рон закаціў вочы. — Ну, давай, распавядай, што было і наогул?

— Ды нічога асаблівага, сядзеў у сваячкоў.

— Кінь! — закрычаў Рон. — Ты жа дзесьці быў з Дамблдорам!

— Гэта не занадта цікава. Ён жадаў, каб я дапамог угаварыць аднаго старога настаўніка, Гарацыя Слагхорна, вярнуцца ў школу.

— А-а, — расчаравана працягнуў Рон. — Мы думалі…

Герміёна апякла яго строгім поглядам, і Рон сходу змяніў інтанацыю:

— …так і думалі, што будзе нешта ў гэтым родзе.

— Праўда? — усміхнуўся Гары.

— Ага… калі Амбрыдж больш няма, нам патрэбен новы настаўнік Абароны ад Цёмных Мастацтваў. А… э-м-м… які ён з сябе?

— Падобны на маржа, а раней быў завучам Слізэрыну, — сказаў Гары. — Герміёна, у чым справа?

Яна глядзела на яго так, нібы ў любую хвіліну чакала паяўлення нейкіх жудасных сімптомаў, і вельмі непераканаўча ўсміхнулася:

— Нічога, нічога! Значыць…э-м-м… на тваю думку, Слагхорн добры настаўнік?

— Паняцця не маю, — паціснуў плячыма Гары. — Але горш Амбрыдж ён па азначэнні быць не можа, праўда?

— А вось я ведаю хто горш Амбрыдж, — раздаўся голас з парога. У пакой з надзьмутым выглядам увайшла малодшая сястра Рона. — Прывітанне, Гары.

— Што гэта з табой? — спытаў Рон.

— Яна, — са значэннем вымавіла Джыні і плюхнулася на ложак Гары. — Зусім мяне давяла.

— Што яна яшчэ вытварыла? — спагадліва пацікавілася Герміёна.

— Так са мной размаўляе — можна падумаць, мне тры гады!

— Ясна, — Герміёна панізіла голас. — Яна такая самаздаволеная.

Гары быў узрушаны тым, як яны кажуць пра місіс Уізлі, таму не здзівіўся, калі Рон злосна кінуў:

— Слухайце, дамы, вы можаце забыцца аб ёй хоць на пяць секунд?

— Давай, давай, абараняй, — адгыркнулася Джыні. — Мы выдатна ведаем, як ты ад яе цягнешся.

І гэта пра маці Рона? Гары адчуў, што чагосьці не ўлоўлівае, і спытаў:

— Пра каго вы…?

Адказ на сваё пытанне ён атрымаў, нават не паспеўшы дамовіць. Дзверы зноў адчыніліся, і Гары інстыктыўна нацягнуў коўдру да самога падбародка, так рэзка, што Джыні з Герміёнай зваліліся на падлогу.

На парозе стаяла дзяўчына такой асляпляльнай прыгожасці, што дух захоплівала. Дзяўчына была высокая, стройная, з доўгімі светлымі валасамі; здавалася, ад яе зыходзіць лёгкае серабрыстае святленне. У давяршэнні да ўсяго выдатнае бачанне трымала ў руках паднос, нагружаны ежай.

1 ... 24 25 26 27 28 29 30 31 32 ... 199
Перейти на страницу:
0
Сюжет
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Атмосфера
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Главный герой
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Общее впечатление
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
Итоговая оценка: 0.0 из 10 (голосов: 0 / История оценок)