Sztuka Medytacji
- Автор: Goldsmith Joel S.
- Язык: польский
- Жанр: Эзотерика
Электронная книга - «Sztuka Medytacji». Краткое содержание книги:
Sztuka słuchania wewnętrznego głosu jest zaawansowaną formą modlitwy praktykowaną przez mistyków wszystkich czasów, niezależnie od przyjętej tradycji religijnej. Praktykowanie procedur przedstawionych w Sztuce Medytacji połączy czytelników szukających duchowego umocnienia ze Stwórcą i otworzy ich świadomość na wiedzę, kim naprawdę są.
Przemiana taka nie jest zasadniczo fizyczna; jest aktem świadomości. Liszka przemienia się w trakcie metamorfozy gąsienicy w motyla. Stan świadomości gąsienicy porzuca jaźń liszki i wznosi się do jaźni motyla. Przemiana dokonuje się w świadomości i wyraża na zewnątrz jako forma. Gdy zrozumiemy tę nową i zdumiewającą ideę, zaczniemy pojmować, że Ja, którym jestem, jest trwałe i wieczne:
Na początku Bóg; istota Boga: Świadomość jest ciągłym stanem wiecznego bycia i Bóg wyraża Siebie jako ty i ja. Bóg utrzymuje kontynuację Swego własnego istnienia w Swojej nieskończonej jednostkowej formie zawsze i zawsze, i zawsze. Wszyscy ci, którzy istnieli na początku, istnieją teraz, a ci, którzy istnieją teraz, będą istnieli zawsze.
Ciało jest świątynią życia. Świątynia jest życiem samym w sobie, uformowanym, Duchem uformowanym. Tak jak mózg jest drogą, przez którą wyraża się inteligencja, tak ciało jest drogą, przez którą wyraża się życie. Czy życie może być oddzielone od swojej świątyni? Życie jest substancją, z której ciało jest uformowane. Dlatego też ciało, tak jak życie, jest niezniszczalne i nie ma wieku.
We mnie jest duchowa sita życia funkcjonująca od wewnątrz do zewnętrz. Nie posiadam siły życia; Ja jestem siłą życia. Ta siła życia składa się na mój prawdziwy byt i przybiera harmonijną i nieskończoną formę. Świadomość stanowi prawo i aktywność ciała. Nic nie może zatrzymać bytu, którym jestem, ponieważ Ja istnieję niezależnie od tego, co świat nazywa materią, ograniczeniem czy ucieleśnieniem. Istotą mojego bytu jest wieczność.
Niewidzialna aktywność Prawdy mająca miejsce w mojej świadomości odnawia mnie fizycznie, umysłowo, moralnie i finansowo. Dzień w dzień ta wewnętrzna Jaźń będąca moim niewidzialnym bytem wytwarza wszystko, co jest niezbędne do wypełnienia mego ziemskiego doświadczenia.
Obserwować mogę ciało przechodzące z dzieciństwa do młodzieńczości, z młodzieńczości do dojrzałości, z dojrzałości do wieku średniego i ze średniego wieku do wieku podeszłego, ale w trakcie kolejnych zmian ciała Ja pozostaję obserwatorem: „nieprzenikalnym, nieprzeniknionym, nie dotkniętym, nie zranionym." W wieku lat dziewięciu, dziewiętnastu czy dziewięćdziesięciu obserwował będę wszelkie zmiany ciała, wszelkie zmiany wyrazu. Nigdy nie porzucę Ja ani nie opuszczę. Ja nie może mnie zostawić czy opuścić, ponieważ Ja jest "mną". Ja będzie zawsze mnie strzec i chronić.
Jedyny moment, który mogę znać, to obecna minuta. Minutę temu nie istnieję i za minutę nie ma istnienia. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość istnieją teraz: teraz jest momentem, w którym żyję; teraz jest momentem, w którym zawsze żyłem; i to jest teraz, w którym zawsze będę żył. Bezcelowym i bezsensownym byłoby myśleć o życiu za sto czy dwieście lat. Jedyny czas, w którym żyję, jest teraz i teraz w tym momencie Bóg, jedno Życie wyraża Siebie. Ja nie wyrażam życia: Życie wyraża Siebie jako moje nieskończone jednostkowe niezniszczalne bycie.
"Choćbym kroczył doliną cienia śmierci", Ty tam jesteś. Śmierć nie jest unicestwieniem. Śmierć jest jedynie cieniem, który, wygląda jak śmierć. Nawet w dolinie cienia będę obserwował siebie przechodzącego przez to, ponieważ nigdy nie mogę być oddzielny od Ja; Ja nie może nigdy umrzeć.
13
Nie lękaj się, bo Ja jestem z tobą; nie trwóż się, bom Ja twoim Bogiem. Umacniam cię i
wspomagam, podtrzymuję cię moją prawicą sprawiedliwą.
Księga Izajasza 41:10
Nie lękaj się: "A zatem pozostaje… odpoczynek ludziom Boga", odpoczynek od myśli budzących niepokój, odpoczynek od lęku, odpoczynek od zwątpienia i niepewności. W tym stanie odpoczynku zstępuje siła łaski i w bezpośrednim wyrazie jako nasze doświadczenie pojawia się obecność Boga. Przyjmij dar Boga bez znoju, zmagania się i wysiłku. W ciszy i pewności, w wolności od lęku i niepokoju niech Bóg przejawia Siebie. Pozwólmy, by Bóg wyraził Siebie. Pozwólmy, by Bóg żył naszym życiem. Sprawmy, żeby nie było już więcej "ja" czy "ty" oddzielnego i odrębnego od Ojca. Niechaj Ojciec stanowi nasze życie.
Umysł spoczywa w świadomej jedności z Bogiem. Umysł ludzki nie troska się problemami dnia dzisiejszego czy jutra; bo zjednoczenie Duszy z Bogiem – świadoma realizacja Boga ujawnia Boga jako spełnienie wszelkich potrzeb, zanim się nawet pojawią. Troska, lęk i zwątpienie znikają w tym spełnieniu; zostaje objawione prawdziwe znaczenie słów: "Nie lękaj się". W świadomym zjednoczeniu z Bogiem umysł Boga funkcjonuje jako nasz umysł, jako nasze doświadczenie i jako nasze życie. Tak że umysł ludzki spoczywa i wykonuje właściwą sobie funkcję jako narzędzie świadomości.
Ten stan spoczynku stanowi spokój wewnętrzny, którego nie osiągnie nic, co jest efektem. Nawet myśl czy stwierdzenie prawdy jest efektem i dlatego też używanie umysłu do powtarzania stereotypowych stwierdzeń o Bogu często nie przynosi spokoju. To nie myśli o Bogu powodują spełnienie modlitwy. Myśl o Bogu nie stanowi zasady twórczej wszechświata: Bóg sam w Sobie jest zasadą twórczą i Bóg jest poznawany jedynie wtedy, gdy umysł ludzki znajduje się w spoczynku.
Bóg stanowi świadomość bytu jednostkowego, dlatego też miarą tego jest nieskończoność bytu. Nic nie może zostać do ciebie dodane; nic nie może być ci ujęte. Żadne dobro nie może być ci dane; żadne zło cię nie może dotknąć: wewnątrz swej własnej istoty zawierasz nieskończoność dobra. "Synu, tyś zawsze ze mną i wszystko, co mam, jest twoje." Wszystko, czym Bóg jest, zostało ustanowione w tobie. Jesteś tym miejscem w świadomości, przez które przejawia się nieskończona istota Boga. Dlatego też dobro nie może przychodzić do ciebie: dobro wyraża się od wewnątrz obdarowując wszystko, co znajdzie się w zasięgu twego uświadomienia sobie tej prawdy. Jedyne, co jest konieczne, to powstrzymanie się od myśli, zaniechanie wszelkiej budzącej lęk czy niepokój myśli – pozostawanie w spokoju.
"Uspokójcie się i wiedzcie… w ciszy i pewności będzie twoja siła", twój spokój, trwanie i bezpieczeństwo – nie w schronach, nie w kontach bankowych, ale w Twoim królestwie, w Twoim spokoju. W ciszy i pewności jest spoczynek, ochrona, troska, współdziałanie. W ciszy i pewności nie lękaj się. Nie lękaj się:
Jestem z tobą i będę z tobą do końca świata. Złóż swój ciężar u moich stóp; zrzuć swój ciężar w pewności, że wszelkie dobro jest ucieleśnione i zawarte w twojej istocie. Nigdy cię nie porzucę ani nie opuszczę. Jeśli pościelisz sobie łóżko w piekle, będę tam z tobą. Jeśli kroczyć będziesz doliną śmierci, będę z tobą – jedynie krocz w spokoju, pewności i bezpieczeństwie; idź bez poszukiwania.