Гары Потэр і Рэліквіі Смерці
- Автор: Роулинг Джоан Кэтлинг
- Серия: Гары Потэр (be) #7
- Год: 2011
- Язык: белорусский
- Переводчик: Андрэй Багач
- Жанр: Детское фэнтези
Электронная книга - «Гары Потэр і Рэліквіі Смерці». Краткое содержание книги:
У сёмай, фінальнай кнізе Дж. К. Роўлінг раскрывае ўсе магічныя таямніцы.
Readers beware. The brilliant, breathtaking conclusion to J. K. Rowling’s spellbinding series is not for the faint of heart—such revelations, battles, and betrayals await in Harry Potter and the Deathly Hallows that no fan will make it to the end unscathed. Luckily, Rowling has prepped loyal readers for the end of her series by doling out increasingly dark and dangerous tales of magic and mystery, shot through with lessons about honor and contempt, love and loss, and right and wrong. Fear not, you will find no spoilers in our review—to tell the plot would ruin the journey, and Harry Potter and the Deathly Hallows is an odyssey the likes of which Rowling’s fans have not yet seen, and are not likely to forget. But we would be remiss if we did not offer one small suggestion before you embark on your final adventure with Harry—bring plenty of tissues.
The heart of Book 7 is a hero’s mission—not just in Harry’s quest for the Horcruxes, but in his journey from boy to man—and Harry faces more danger than that found in all six books combined, from the direct threat of the Death Eaters and You-Know-Who, to the subtle perils of losing faith in himself. Attentive readers would do well to remember Dumbledore’s warning about making the choice between “what is right and what is easy,” and know that Rowling applies the same difficult principle to the conclusion of her series. While fans will find the answers to hotly speculated questions about Dumbledore, Snape, and You-Know-Who, it is a testament to Rowling’s skill as a storyteller that even the most astute and careful reader will be taken by surprise.
A spectacular finish to a phenomenal series, Harry Potter and the Deathly Hallows is a bittersweet read for fans. The journey is hard, filled with events both tragic and triumphant, the battlefield littered with the bodies of the dearest and despised, but the final chapter is as brilliant and blinding as a phoenix’s flame, and fans and skeptics alike will emerge from the confines of the story with full but heavy hearts, giddy and grateful for the experience.
— І куды мы пайдзем, Гары? — спытаў Шэймас. — Які ў нас план?
— План? — паўтарыў Гары. Яму спатрэбілася неверагодны высілак волі, каб не паддацца гневу Вальдэморта: яго шнар усё яшчэ палаў. — Ну, ёсць сёе-тое, што мы — Рон, Герміёна і я — павінны зрабіць, а потым мы адсюль сыходзім.
Больш ніхто не смяяўся і нічога не выкрыкваў. Нэвіл выглядаў збянтэжаным.
— Што значыць "сыходзім"?
— Мы вярнуліся не для таго, каб застацца, — сказаў Гары, паціраючы шнар, спрабуючы ўціхамірыць боль. — Нам трэба зрабіць сёе-тое важнае…
— Што?
— Я… я не магу сказаць.
Са ўсіх бакоў прычулася мармытанне. Нэвіл нахмурыўся.
— Чаму не можаш? Гэта нешта звязанае з дужаннем супраць Сам-Ведаеш-Каго?
— Ну, так…
— Значыць, мы вам дапаможам.
Усе члены Арміі Дамблдора, заківалі: некаторыя з запалам, іншыя ўрачыста. Сёй-той саскочыў з крэслаў, каб прадэманстраваць сваю рашучасць.
— Вы не разумееце, — сказаў Гары, падумаўшы, што гэтую фразу ён ужо неаднаразова паўтарыў за апошнія некалькі гадзін. — Мы... мы не можам сказаць вам. Мы павінны зрабіць гэта ўтрох.
— Чаму? — не адыходзіў Нэвіл.
— Таму што … — страціўшы надзею пачаць пошукі Хоркрукса, які адсутнічаў або, прынамсі, сам-насам пагаварыць з Ронам і Герміёнай, адкуль трэба пачынаць гэтыя пошукі, Гары было цяжка памкнуцца з думкамі. Яго шнар усё яшчэ ныў. — Дамблдор пакінуў для нас траіх сякое-такое заданне, — сказаў ён, дбайна падбіраючы словы, — і мы не маем правы распавесці гэта яшчэ камусьці — я маю на ўвазе, што ён жадаў, каб гэта зрабілі толькі мы трое.
— Мы — яго армія, — сказаў Нэвіл. — Армія Дамблдора. Мы былі ўсё разам, і дужаліся з імі разам. І пакуль вы займаліся сваімі ўласнымі справамі…
— Мы таксама не на пікніку адпачывалі, дружа, — сказаў Рон.
— Я ніколі і не казаў гэтага, але я не разумею, чаму вы нам не давяраеце. Усе ў гэтым пакоі выявілі сябе байцамі, і знаходзяцца тут таму, што Кэроў палююць за імі па ўсім замку. Усё тут давялі, што яны адданыя Дамблдору, адданыя вам.
— Паслухайце, — пачаткаў Гары, не ведаючы, што збіраецца сказаць, але дагаварыць і не прыйшлося: дзверы ў тунэль ззаду яго адчыніліся.
— Мы атрымалі тваё паведамленне, Нэвіл! Прывітанне, троіца, мы так і думалі, што вы ўжо тут!
Гэта былі Луна і Дын. Шэймас выдаў ашалелы роў радасці і кінуўся абдымаць лепшага сябра.
— Прывітанне ўсім! — радасна сказала Луна. — О, як жа добра ізноў вярнуцца ў Хогвартс!
— Луна… — сказаў Гары ўстрывожана, — што ты тут робіш? Як ты змагла?..
— Я пасылаў за ёй, — сказаў Нэвіл, паказваючы фальшывы галеон. — Я абяцаў ёй і Джыні, што, калі вы з’явіцеся, я паведамлю ім. Усе мы думалі, што ваша вяртанне будзе азначаць сапраўдную рэвалюцыю. Мы збіраліся зрынуць Снэйпа і Кэроў.
— Вядома, гэта азначае рэвалюцыю, — сказала Луна з выклікам. — Няўжо не так, Гары? Мы будзем дзерціся, каб вызваліць Хогвартс?
— Паслухайце, — паўтарыў Гары c нарастальнай трывогай, — я шкадую, але гэта не то, дзеля чаго мы вярнуліся. Ёсць сёе-тое, што мы павінны зрабіць, і затым...
— Вы збіраецеся пакінуць нас у такі цяжкі момант? — абураўся Майкл Корнэр.
— Не! — сказаў Рон. — Тое, што мы робім, прынясе велізарную карысць усім, і спыніць Самі-Ведаеце-Каго.
— Тады дазвольце вам дапамагчы! — злосна сказаў Нэвіл. — Мы жадаем быць часткай гэтай справы!
Ззаду прычуўся шум, і Гары павярнуўся. Сэрца яго звалілася: з тунэлю выходзіла Джыні у суправаджэнні Фрэда, Джорджа і Лі Джордана. Джыні надарыла Гары зіготкай усмешкай. Ён цалкам забыўся, не, ён да канца ніколі не ўсведамляў, якая яна выдатная… але сёння менш, чым калі-небудзь, яму жадалася яе бачыць.
— Аберфорту гэта пачынае трохі надакучаць, — сказаў Фрэд, паціскаючы руку Гары і прывітаючы ўсіх сяброў. — Кажа, што жадае паспаць, а тут яго бар ператварылі ў чыгуначную станцыю.
Рот Гары адкрыўся ад здзіўлення. За Лі Джорданам у пакой увайшла былая дзяўчына Гары, Цёў Чан. Яна ўсміхнулася яму.
— Я атрымала паведамленне, — сказала яна, трымаючы ў руцэ свой фальшывы галеон, і, мінуючы праз пакой, сёлы побач з Майклам Корнэрам.
— Так, які план, Гары? — спытаў Джордж.
— Ды няма ніякага плану, — сказаў Гары, цалкам збіты з таўку з’яўленнем усіх гэтых людзей і няздольны нармалёва цяміць з-за шнара, які палаў.
— Тады будзем прыдумываць усё на хаду? Люблю такія імправізацыі! — сказаў Фрэд.
— Ты павінен спыніць усё гэта! — сказаў Гары Нэвілу. — Навошта ты ўсіх сюды паклікаў? Гэтая ўтрапёнасць...
— Ну што, будзем змагацца? — спытаў Дын, вымаючы свой фальшывы галеон. — Нам паведамілі, што Гары вярнуўся, і мы гатовыя да дужання! Трэба б мне знайсці новую палачку, а то...