Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка
- Автор: Роулинг Джоан Кэтлинг
- Серия: Гары Потэр (be) #6
- Год: 2009
- Язык: белорусский
- Переводчик: Андрэй Багач
- Жанр: Детское фэнтези
Электронная книга - «Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка». Краткое содержание книги:
Але і на вайне жыццё працягваецца. Гары, Рон і Герміёна, як і ўсе шаснаццацігадовыя, вучацца, ходзяць на вечарынкі і ўлюбляюцца. Аднак небяспека ўсё бліжэй і бліжэй. Нягледзячы на ўсе намаганні Дамблдора па абароне школы, у Хогвартсу адбываюцца вельмі дзіўныя падзеі.
Вір памяці на гэты раз адкрые Гары самую вялікую таямніцу Цёмнага Лорда, і дзеля таго, каб перамагчы, Гары вымушаны ахвяраваць самым дарагім ... Які ж бок у гэтай вайне прыме загадкавы Прынц-Паўкроўка?
The long-awaited, eagerly anticipated, arguably over-hyped Harry Potter and the Half-Blood Prince has arrived, and the question on the minds of kids, adults, fans, and skeptics alike is, “Is it worth the hype?” The answer, luckily, is simple: yep. A magnificent spectacle more than worth the price of admission, Harry Potter and the Half-Blood Prince will blow you away. However, given that so much has gone into protecting the secrets of the book (including armored trucks and injunctions), don’t expect any spoilers in this review. It’s much more fun not knowing what’s coming—and in the case of Rowling’s delicious sixth book, you don’t want to know. Just sit tight, despite the earth-shattering revelations that will have your head in your hands as you hope the words will rearrange themselves into a different story. But take one warning to heart: do not open Harry Potter and the Half-Blood Prince until you have first found a secluded spot, safe from curious eyes, where you can tuck in for a good long read. Because once you start, you won’t stop until you reach the very last page.
A darker book than any in the series thus far with a level of sophistication belying its genre, Harry Potter and the Half-Blood Prince moves the series into murkier waters and marks the arrival of Rowling onto the adult literary scene. While she has long been praised for her cleverness and wit, the strength of Book 6 lies in her subtle development of key characters, as well as her carefully nuanced depiction of a community at war. In Harry Potter and the Half-Blood Prince, no one and nothing is safe, including preconceived notions of good and evil and of right and wrong. With each book in her increasingly remarkable series, fans have nervously watched J. K. Rowling raise the stakes; gone are the simple delights of butterbeer and enchanted candy, and days when the worst ailment could be cured by a bite of chocolate. A series that began as a colorful lark full of magic and discovery has become a dark and deadly war zone. But this should not come as a shock to loyal readers. Rowling readied fans with Harry Potter and the Goblet of Fire and Harry Potter and the Order of the Phoenix by killing off popular characters and engaging the young students in battle. Still, there is an unexpected bleakness from the start of Book 6 that casts a mean shadow over Quidditch games, silly flirtations, and mountains of homework. Ready or not, the tremendous ending of Harry Potter and the Half-Blood Prince will leave stunned fans wondering what great and terrible events await in Book 7 if this sinister darkness is meant to light the way.
Ён дастаў з кішэні цюбік і працягнуў Герміёне; тая асцярожна адкрыла цюбік. Унутры быў густы жоўты крэм.
— Намажся, і сіняк на працягу гадзіны сыдзе, — сказаў Фрэд. — Нам проста неабходна мець пры сабе прыстойны гематомарастваральнік, мы жа ў асноўным тэстуем усё на сабе.
Герміёна відавочна занервавалася.
— Гэта хоць бяспечна?
— Вядома, — супакоіў Фрэд. — Пойдзем, Гары, я ўстрою цябе экскурсію.
Герміёна засталася разбірацца з сіняком, а Гары пайшоў за Фрэдам у заднюю частку крамы, дзе стаяў стэнд з картачнымі і вераўчанымі фокусамі.
— Нечарадзейныя фокусы! — радасна паказаў на іх Фрэд. — Ведаеш, для псіхаў накшталт таты, якія памяшаныя на маглах. Грошай асоба не прыносіць, але прыбытак стабільны, як-ніяк навінка… А, глядзі, вось і Джордж…
Брат Фрэда энергічна патрос руку Гары.
— У вас экскурсія? Пайдзе ўнутр, Гары, убачыш, дзе робяцца сапраўдныя грошы… Толькі сцягні што-небудзь, сапля, дорага заплаціш! — крыкнуў ён на нейкага маленькага хлопчыка. Той паспешна выдраў руку з скрынкі з надпісам: “Ядомыя Смяротныя Знакі — занудзіць каго жадаеш!”
Джрордж адсунуў фіранку побач са стэндам маглаўскіх фокусаў, і перад Гары адкрылася памяшканне цямней і зацішней, з таварамі ў менее прыгожых пакаваннях.
— Мы нядаўна пачалі выпускаць сур’ёзную прадукцыю, — растлумачыў Фрэд. — Дзіўна так атрымалася…
— Гары, ты не паверыш, але шматлікія людзі, нават супрацоўнікі міністэрству, не ў стане ладзіцца з рыкашэтным заклёнам, — сказаў Джордж. — Урэшце, яно і зразумела, у іх не было такога настаўніка, як ты.
— Так… Вось мы і падумалі, што капялюшы-рыкашэты — гэта будзе смешна. Напрыклад, папытай прыяцеля навесці на цябе псуту і глядзі, што будзе, калі яна адскочыць. А міністэрства ўзяло і закупіла цэлых пяць сотняў, на ўвесь абслуговы персанал! Заказы паступаюць і паступаюць, да таго ж велізарныя!
— Мы пашырылі серыю, зрабілі плашчы і пальчаткі-рыкашэткі….
— Яны, вядома, ці наўрад дапамогуць пры смяротным заклёне, але ад рознай дробязі і псуты сярэдняй сілы….
— А потым мы наогул падумалі заняцца абаронай ад цёмных мастацтваў, гэта ж залатая жыла, — натхнёна працягнуў Джордж. — Класна! Бачыш, парашок маментальнай цемры, мы яго імпартуем з Пяру. Вельмі зручна, калі трэба хутка знікнуць.
— А вабныя бомбачкі прама такі знікаюць з паліц, — падхапіў Фрэд, паказваючы на чорныя і даволі цудоўныя, падобныя на клаксан прадметы, якія і праўда спрабавалі кудысці ўцячы. — Кідаеш іх непрыкметна, яны адбягаюць у старонку, дзе іх не відаць, і верашчаць. Зручна, калі трэба адцягнуць нейчыю ўвагу.
— Выдатна, — Гары быў узрушаны.
— На-ка, — Фрэд злавіў пару бомбачак і кінуў Гары.
З-за фіранкі высунулася маладая чараўніца з кароткімі светлымі валасамі ў фіялетавай форменнай адзежы.
— Містэр Уізлі і містэр Уізлі, там адзін пакупнік просіць прышпільны кацёл, — паведаміла яна. Зварот “містэр Уізлі” па стаўленні да двайнят здаўся Гары вельмі дзіўным, але самі яны, падобна, успрымалі гэта як нешта, само сабой зразумелае.
— Дзякуй, Верыці, зараз іду. — адгукнуўся Джордж. — Гары, набірай што жадаеш, добра? Бясплатна.
— Вы што, я не магу! — ускрыкнуў Гары. Ён ужо дастаў кашалёк, каб адплаціцца за вабныя бомбачкі.
— У нас ты ні завошта плаціць не будзеш, — цвёрда сказаў Фрэд, адмахваючыся ад грошай Гары.
— Але…
— Мы не забыліся, хто даў нам грошай на раскрутку, — сур’ёзна вымавіў Джордж. — Таму бяры што падабаецца. Галоўнае, абавязкова адказвай, калі цябе пытаюць, адкуль гэта ўзялося.
Джордж адправіўся дапамагаць пакупнікам, а Фрэд павёў Гары ў галоўную залу. Герміёна і Джыні па-ранейшаму глядзелі на патэнтаваныя мары.
— Дамы, а вы не бачылі нашу ўзрушаючую серыю “Цудоўная чараўніца?” — пацікавіўся Фрэд. — Тады за мной….
Каля акна шэрагамі стаялі ярка-ружовыя слоічкі, а вакол тоўпіліся ўзбуджана ўсміхаючыеся дзяўчынкі. Герміёна і Джыні насцярожана застыглі наводдаль.
— Прашу ўвагі! — ганарліва абвясціў Фрэд. — Самы шырокі асартымент лепшага Зелля Кахання!
Джыні скептычна падняла брыво.
— І дзейнічае?
— Яшчэ як, да дваццаці чатырох гадзін у залежнасці ад вагі хлопчыка…
— …і прывабнасці дзяўчынкі, — перабіў Джордж, раптам з’яўляючыся побач. — Але мы не станем прадаваць Зелле Кахання роднай сястры, — нечакана пасуравеўшы, дадаў ён. — Вакол якой і так уюцца пяцёра, судзячы па…
— Тое, што кажа Рон, нахабная хлусня, — спакойна адказала Джыні і, ледзь падаўшыся наперад, зняла з паліцы маленькі ружовы гаршчочак. — Што гэта?
— Гарантаваны дзесяцісекундны вугоравыдаліцель, — сказаў Фрэд. — Выдатна спраўляецца са ўсімі дэфектамі скуры ад нарываў да вугроў, але не будзем выдаляцца ад тэмы. Ты сустракаешся або не сустракаешся з тыпам па імі Дын Томас?