Пан Тадэвуш, або Апошні наезд у Літве

А Падкаморы крыкнуў: «Зараз жа на Сівай Скакаць ка мне у двор і, захапіўшы жыва Дзве п’яўкі, слаўныя заядласцю й навукай — Сабака Спраўнікам завецца, Страпчай — сука[23], — У мяхі ўвапхнуць, у морды затычкі заправіць І конна, для паспешнасці, сюды даставіць!» «Гэй, Ванька! — закрычаў Асэсар рускай мовай, — Цясак бруском звядзі! Каб мне было гатова Усё! Цясак — Сангушкі князя падарунак, Паняўў Правер і ў пасе кожную з ладунак!» «Рыхтуйце стрэльбы!» — ўсе крычалі ўсхвалявана Асэсар волава шукаў. «Куль трэба алавяных! — Крычаў. — Я форму ў торбе маю!» «Да плябана, — Сказаў Суддзя, — паслаць ганца, каб заўтра рана Прыбыў імшу адправіць у лясной капліцы — Святому Губерту за ўдачу памаліцца».