Сама пайду дарогаю, голас пашлю дуброваю...
- Автор: Барадулін Рыгор
- Год: 2004
- Язык: белорусский
- Год: ГА Беларускае таварыства «Кніга»
- ISBN: 985-6605-19-9
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «Сама пайду дарогаю, голас пашлю дуброваю...». Краткое содержание книги:
Зборнік «Песьні Матчыны з Вушаччыны» — нястомны праваднік па фальклору роднай для народнага паэта Беларусі Вушаччыне. Абрадавыя песні, напеўкі, смяшынкі-казытушкі: шчымлівыя й гуллівыя, дасціпныя й каларытныя, сціплыя й скаромныя. Сабраныя за бяседным сталом — памяці i ўдзякі маме паэта й крэўнікам, якія праз вякі пранеслі крывіцкае слова, неўміручае сваёй паганскай шчырасцю.
Перейти на страницу:
* * *
Гармонь нова — крышка стара,
Ў гарманіста шышка ўстала,
Гармонь нова крышка сцёрта,
Гарманіст пахож на чорта.
* * *
Выхадзіла пані Яні
Танцавала вальцы,
Цалавала пані Яні
Пану Януўя..цы.
* * *
Зяць на цешчы капусту вазіў,
Маладушку ўпрэжку вадзіў.
— Гэй, ну-ткі, ну-ткі, цешча
мая,
Тпру, стой, маладая жана.
* * *
Цыган бацька, цыган я,
Улавілі салаўя.
Бацька ў пуню, а я ў ток,
Бацьку ўбілі, а я ўцёк.
* * *
Качка плавала па моры,
Качаняты кракалі.
Цыган цыганку утапіў,
Цыганяты плакалі.
* * *
Янка Ганку не любіў,
Её боцікаў не купіў,
A купіў ей туфлі,
Каб ногі папухлі.
Гопца-дрыца, гоп-цаца,
Ножкі пухлі без канца.
* * *
Гірша з Моўшам добра жыў,
Гірша кроіў, Моўша шыў.
Гірша з Моўшам дровы сек,
Гірша Моўшу x.. адсек.
* * *
А як Дуні ногі гнулі,
Дуня не давалася,
А як Дуню прыгарнулі,
Дуня засмяялася.
* * *
Затужалася Мальвіна,
Што не кошана даліна.
I скасілі, i зграблі,
I Мальвіну палюблі.
* * *
Ашалела галава,
Ашалелі ногі.
А каб гэнай галаве
Прычапілі рогі!
* * *
— Ой, дзяўчына, чыя ты,
A ці пойдзеш гуляць ты?
— А што табе, чыя я,
Пойдуць людзі, пайду й я.
* * *
А на печы, на лучыне,
Дзеўкі грошы палічылі.
Налічылі шастака
I купілі мужыка.
А на печы, на лучыне
Мальцы грошы палічылі.
Налічылі кучку
I купілі сучку.
* * *
А багдай жа наш
Гаспадарочак упіўся,
А можа б ён
На ключыкі забыўся
* * *
Мы Амерыку дагонім,
Па надою малака,
А па мясу не дагонім —
X.. зламаўся ў быка.
* * *
Тапор, рукавіца,
Жонка мужа не баіцца.
Тапор i піла,
Жонка мужа прапіла.
* * *
А дзед бабу шануваў,
На паперы навязаў —
А няхай жа баба ветраіць,
А можа яна палепшаіць.
* * *
Я не руская — беларуская.
Я вушацкага сяла,
Я бабачка весяла.
* * *
Пастух трубіў,
Штаны згубіў.
Пастушка йшла,
Штаны знайшла.
— Пастух, вярніся,
Штаны знайшліся!
* * *
А хто полечку танцуець,
Той багата не жывець,
Ён апошнюю кароўку
На падмёткі прадаець.
* * *
Рагочацца, якочацца,
За старога хочацца.
Стары хочаць i баіцца,
Каб у п..ду не ўтапіцца.
* * *
I хвор Кузьма,
I нядуж Кузьма.
Прывяжыце Кузьме
Галаву к п..дзе!
* * *
А я сваю бабку
Пасаджу ў кадку,
Палію яе вадой,
Яна будзіць маладой.
* * *
Я гэтаму мальцу
Паадсякаю пальцы,
Хай не лезіць пад падол,
Не бярэць за яйцы!
* * *
Бегаў зайчык каля рэчкі,
Пагубляў свае яечкі.
Шарыў, шарыў не знайшоў,
Як заплакаў i пайшоў.
* * *
A заінька ку-гу-гу
Качаіцца па лугу.
Качаіцца па лугу,
Радзіў хамут i дугу.
Качаіцца i п..дзіць —
Хочаць коніка радзіць.
* * *
Каб я ведала сваю горкую долю,
Я б павесіла гарбуз над п..дою.
Аб гарбаты гарбуз пад спадніцай
Пабаяліся б я.цы разбіцца.
* * *
Што будзіць не будзіць,
За дзеда найду.
У дзеда хлеб белы
I грошы знайду.
Што будзіць, не будзіць,
За дзеда пайшла,
У дзеда хлеб белы
I грошы машна!
* * *
Мая мілка памірала
На асінавым бярне,
Ручкі, ножкі сашчапіла,
Адказала п..ду мне.
Перейти на страницу: