Бесплатная библиотека
Читайте книгу на сайте или телефоне
READ-E-BOOK » Детское фэнтези » Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка
Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка - Читать Любимую Русскую Полную Книгу 👉 Read-E-Book.com

Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка

Электронная книга - «Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка». Краткое содержание книги:

Міністэрства магіі нясе паразу за паразай у бітвах з Валан дэ Мортам. Нават маглы пакутуюць ад другой вайны — кожны дзень адбываюцца катастрофы, прычыны якіх нікому не вядомыя. Ордэн Фенікса губляе ў бітвах з Пажыральнікамі Смерці сваіх лепшых чараўнікоў.
Але і на вайне жыццё працягваецца. Гары, Рон і Герміёна, як і ўсе шаснаццацігадовыя, вучацца, ходзяць на вечарынкі і ўлюбляюцца. Аднак небяспека ўсё бліжэй і бліжэй. Нягледзячы на ўсе намаганні Дамблдора па абароне школы, у Хогвартсу адбываюцца вельмі дзіўныя падзеі.
Вір памяці на гэты раз адкрые Гары самую вялікую таямніцу Цёмнага Лорда, і дзеля таго, каб перамагчы, Гары вымушаны ахвяраваць самым дарагім ... Які ж бок у гэтай вайне прыме загадкавы Прынц-Паўкроўка?
The long-awaited, eagerly anticipated, arguably over-hyped Harry Potter and the Half-Blood Prince has arrived, and the question on the minds of kids, adults, fans, and skeptics alike is, “Is it worth the hype?” The answer, luckily, is simple: yep. A magnificent spectacle more than worth the price of admission, Harry Potter and the Half-Blood Prince will blow you away. However, given that so much has gone into protecting the secrets of the book (including armored trucks and injunctions), don’t expect any spoilers in this review. It’s much more fun not knowing what’s coming—and in the case of Rowling’s delicious sixth book, you don’t want to know. Just sit tight, despite the earth-shattering revelations that will have your head in your hands as you hope the words will rearrange themselves into a different story. But take one warning to heart: do not open Harry Potter and the Half-Blood Prince until you have first found a secluded spot, safe from curious eyes, where you can tuck in for a good long read. Because once you start, you won’t stop until you reach the very last page.
A darker book than any in the series thus far with a level of sophistication belying its genre, Harry Potter and the Half-Blood Prince moves the series into murkier waters and marks the arrival of Rowling onto the adult literary scene. While she has long been praised for her cleverness and wit, the strength of Book 6 lies in her subtle development of key characters, as well as her carefully nuanced depiction of a community at war. In Harry Potter and the Half-Blood Prince, no one and nothing is safe, including preconceived notions of good and evil and of right and wrong. With each book in her increasingly remarkable series, fans have nervously watched J. K. Rowling raise the stakes; gone are the simple delights of butterbeer and enchanted candy, and days when the worst ailment could be cured by a bite of chocolate. A series that began as a colorful lark full of magic and discovery has become a dark and deadly war zone. But this should not come as a shock to loyal readers. Rowling readied fans with Harry Potter and the Goblet of Fire and Harry Potter and the Order of the Phoenix by killing off popular characters and engaging the young students in battle. Still, there is an unexpected bleakness from the start of Book 6 that casts a mean shadow over Quidditch games, silly flirtations, and mountains of homework. Ready or not, the tremendous ending of Harry Potter and the Half-Blood Prince will leave stunned fans wondering what great and terrible events await in Book 7 if this sinister darkness is meant to light the way.
1 ... 11 12 13 14 15 16 17 18 19 ... 199
Перейти на страницу:

На першым паверсе, у гасцінай, дзядзька Вернан закрычаў:

— Што за асёл на ноч гледзячы?

Гары замёр з медным тэлескопам у адной руцэ і красоўкамі ў іншай. Кашмар — ён жа не сказаў сваякам пра Дамблдора! Душачы нервовы смех, Гары пералез праз куфар, расхінуў дзверы і пачуў:

— Добры вечар. Вы павінна быць, містэр Дурсль? Спадзяюся ваш пляменнік папярэдзіў, што я за ім заеду?

Гары велізарнымі пераскокамі збег па лесвіцы, але рэзка спыніўся за пару прыступак да падножжа: багаты жыццёвы досвед навучыў яго трымацца далей ад дзядзькі далей. На парозе стаяў высокі худы чалавек з доўгімі, да пояса, серабрыстымі валасамі і барадой. Ён быў у чорнай дарожнай мантыі і востраканцовым капелюшы; на кручкаватым носу сядзелі акуляры са шклом у форме паўмесяца. Вернан Дурсль, у чырванавата-карычневым халаце, аслупянела пазіраў на Дамблдора малюсенькімі ліхімі вочкамі. Яго чорныя вусы сваёй пышнасцю зусім не былі менш вусоў госця.

— Судзячы па вашым здзіўленні, гары забыўся паведаміць пра мой візіт. — прыемным голасам сказаў Дамблдор. — Тым не менш, давайце прадставім, што вы ветліва запрасілі мяне ў хату. У наш клапатлівы час неразумна доўга трымаць дзверы адчыненымі.

Ён спрытна пераступіў парог і зачыніў за сабой дзверы.

— Даўно я тут не быў, — працягваў Дамблдор, пазіраючы на дзядзьку Вернана з-пад кручкава¬та¬га носа. — Глядзіце-ка, вашы афрыканскія ліліі добра квітнеюць.

Вернан Дурсль упарта маўчаў. Гары не сумняваўся, што здольнасць размаўляць вернецца да яго, і вельмі хутка — на яго скроні з небяспечнай частатой пульсавала жылка, але па¬куль што ён ледзь мог дыхаць, або збянтэжыўся з-за відавочнай чароўнасці аблічча Дамбл¬до¬ра, або разумеючы, што перад ім чалавек, якога вельмі цяжка запужаць.

— А, вось і ты! Добры вечар, Гары, — Дамблдор заўважыў Гары і радасна паглядзеў на яго скрозь паўмесяцы акуляраў. — Выдатна, выдатна.

Гэтыя словы вывялі дзядзьку Вернана з ступару. Таму, хто лічыць, што Гары — гэта “выдатна”, у яго хаце не месца.

— Не жадаю паказацца няветлівым… — вельмі хамскім тонам пачаў ён.

— Аднак, на жаль, вам гэта мімавольна атрымоўваецца, прычым далёка не ў першы раз, — сурова скончыў за яго Дамблдор. — Ах, шаноўны вы мой, лепей вам памаўчаць! А вось, здаецца, і Пятуння.

Сапраўды, на парозе кухні з’явілася цётка Пятуння ў халаце паўзверх начной кашулі і гумовых пальчатках — перад адыходам да сну яна заўсёды працірала ўсе паверхні. Яе конскі твар выяўляў крайняе ўзрушэнне.

— Альбус Дамблдор, — прадставіўся госць, калі зразумеў, што дзядзька Вернан не мае намер знаёміць з ім жонку. — Урэшце, мы знаёмыя — па перапісцы.

Гары падумаў, што вельмі моцна сказана, бо Дамблдор усяго толькі паслаў аднойчы цёткі Пятунне ліст, які можа гаварыць, але цётка Пятуння, відавочна, не збіралася з ім спрачацца.

— А гэта, пэўна, ваш сын Дадлі?

Дадлі, у паласатай піжаме, высунуў з гасцінай вялікую бялявую галаву. Здавалася, што яна вісіць у паветры сама па сабе, разяўляючы рот ад страху і здзіўлення. Дамблдор памаўчаў некалькі секунд, чакаючы нейкіх слоў ад гаспадароў хаты, але паўза відавочна зацягнулася, і ён усміхнуўся:

— Прапаноўваю прадставіць, што вы запрасілі мяне ў гасціную.

Дадлі паспешна ўбраўся з дарогі, і Дамблдор прайшоў у пакой. Гары, як быў, з красоўкамі і тэлескопам, саскочыў з лесвіцы і накіраваўся следам. Дамблдор сеў у крэсла каля каміна і з добразычлівай цікавасцю закруціў галавой, разглядаючы пакой, у якім выглядаў, дарэчы, дзіўна недарэчна.

— Няўжо… няўжо мы не сыходзім адсюль, сэр? — з трывогай спытаў Гары.

— Так-так, вядома. Але раней я жадаў нешта абгаварыць, — Пераважна ў зачыненым памяшканні. Мы толькі трохі скарыстаемся гасціннасцю тваіх дзядзькі і цёткі.

— Ах, вось, значыць, як?

У пакой уварваўся Вернан Дурсль. З-за яго спіны выглядала Пятуння; ззаду краўся Дадлі.

— Так, — спакойна адклікнуўся Дамблдор. — Трохі затрымаюся.

Ён так хутка ўзмахнуў чарадзейнай палачкай, што Гары ледзь мог улавіць яе рух. Ад гэтага ўзмаху канапа рванулася наперад і стукнула пад каленкі Дурсляў, і яны кучай паваліліся на падушкі. Яшчэ адзін ледзь прыкметны рух — і канапа гэтак жа імкліва вярнулася на месца.

— А раз ужо так, чаму бы не пасядзець з камфортам, — міла ўсміхнуўся Дамблдор.

Ён стаў прыбіраць палачку ў кішэнь, і Гары заўважыў, што яго рука счарнела і зморшчылася, нібы яна абгарэла.

— Сэр, што з вашай…

— Потым, Гары, — сказаў Дамблдор. — калі ласка, сядзь.

Гары заняў другое крэсла, імкнучыся не глядзець на Дурсляў, якія ад здзіўлення зноў страцілі мову.

1 ... 11 12 13 14 15 16 17 18 19 ... 199
Перейти на страницу:
0
Сюжет
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Атмосфера
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Главный герой
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Общее впечатление
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
Итоговая оценка: 0.0 из 10 (голосов: 0 / История оценок)