Тры вымярэнні [Выбраная лірыка]

Автор: Грахоўскі Сяргей
Год: 1967
Язык: белорусский
Год: Беларусь
Жанр: Прочая поэзия

Электронная книга - «Тры вымярэнні [Выбраная лірыка]». Краткое содержание книги:

Падрыхтаванае на падставе: Грахоўскі Сяргей. Тры вымярэнні. Выбраная лірыка. Мінск. «Беларусь», 1967. - 296 с.
Многа i плённа працуе ў беларускай паэзіі Сяргей Грахоўскі. У свой час наш чытач прыязна сустрэў яго зборнікі вершаў «Дзень нараджэння» (1957 г.), «Чаканне» (1960 г.), «Табе зайздросціць сонца» (1963 г.), «Памяць» (1965 г.). Творчасць паэта адметная тэматычнай шырынёй, разнастайнасцю паэтычных фарбаў, пафасам высокай грамадзянскасці.
У гэтай кніжцы сабрана лепшае з напісанага С. Грахоўскім.

Перейти на страницу:

I панеслі хто што мае: Скварку, шклянку малака, Тут i каша прасяная, Тут i жытняя мука.

Завіхаюцца салдаткі. Печ гудзе, звіняць нажы. На сталы нясуць аладкі, Цеста месяць у дзяжы.

Бохан кмінам пасыпаюць: Будзе смачны хлеб, круты, I у печ яго саджаюць На кляновыя лісты.

Стол накрылі так, як трэба, Як бывала да вайны. I запахла свежым хлебам Над мястэчкам Курганы.

Пасядзелі, паспявалі, А на золку акурат Хлеб у торбачку паклалі, I пайшоў далей салдат.

У салдата груз не цяжкі, Бо ідзе не на кірмаш, — Хлеб у торбачцы, біклажка, Тытуню на тры зацяжкі, Стрэльба, штык i патранташ.

Дзе пад'едзе, дзе падыдзе, Дзе задрэмле на траве, I не болей як за тыдзень Апынуўся у Маскве.

Тут сустрэлі на вакзале, Да начальства павялі, Накармілі i сказалі, Што служыць яму ў Крамлі.

Ён прыйшоў. Наўкол палацы, За сцяной цячэ рака. У каго б яму спытацца, Дзе тут школа ЦБК.

А насустрач невысокі Чалавек якраз ідзе. Паглядзеў, прыжмурыў вока, I салдат яму здалёку Крыкнуў: — Браце, школа дзе?

Незнаёмы ўсміхнуўся I гаворыць на хаду: — Калі так, дык я вярнуся, Вас да месца давяду.

Вы адкуль, з якога фронту?.. Што там добрага чуваць? — Добра ўсё. Шкада, што з контрай Не далі даваяваць.

Кажуць: «Трэба падвучыцца». — Так, вучыцца трэба ўсім... — Але брацца за табліцу Не з характарам маім:

Гаспадарка ж не ў парадку, Жонка колькі год адна. А цяпер — ізноў салдатка, Хоць i кончыцца вайна.

Прыпыніліся ля дома З нейкай шыльдай на сцяне, I гаворыць незнаёмы: — Можа зойдзем да мяне?

Абмяркуем гаспарадку, Як жывуць у вас, i чым Не адной, a ўсім салдаткам Трэба нам дапамагчы.

У прасторным кабінеце Сеў салдат каля стала. I пра ўсё, што ёсць на свеце, Лёгка гутарка пайшла.

Пра зямлю, пра хлеб i школы Доўга гутараць яны, Пра ячэйку камсамола У мястэчку Курганы.

Увайшла ў пакой дзяўчына, Азірнулася наўкол, Чай прынесла i нішчымны Хлеб паставіла на стол.

— Калі ласка чым багаты... — Прапануе гаспадар I падсоўвае салдату Хлеб шурпаты, як сухар.

Зняў салдат мяшэчак, скатку, Аж забыўся: што ў Крамлі, Хлеб вымае што салдаткі На дарогу напяклі,

Падае суседу лусту: — Не пагрэбуйце i вы, Можа прыйдзецца па густу Хлеб салдацкі, франтавы.

— Хлеб адменны, скажам прама. Хто яго пячэ i дзе? — А салдат ніяк не ўцяміць, З кім ён гутарку вядзе.

Развітаўшыся, гаворыць Клапатлівы гаспадар: — Вас чакае ў калідоры З вашай школы камісар.

Камісар на тратуары Дакрануўся да пляча I спытаў: — Ну як, таварыш, Гасцяваў у Ільіча?

1958 г.

Перейти на страницу:

Сюжет

Атмосфера

Главный герой

Общее впечатление

Итоговая оценка: 0.0 из 10 (голосов: 0 / История оценок)

Не работает?