Творения (на греч. яз.)

… Ο μακάριος Γέρων εβεβαίου ότι όταν ο Θεός εμφανίζηται εν μεγάλω φωτί τότε ο άνθρωπος ουδόλως αμφιβάλλει ότι ο επιφανής είναι ο Κύριος ο Δημιουργός ο Παντοκράτωρ. Αλλ’ όστις ηξιώθη αμυδράς εισέτι θεωρίας του φωτός ούτος δεν δύναται να αντιληφθή σαφώς το ετεροφυές του θεωρουμένου φωτός ως προς την ψυχήν αυτού, (ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ) και δι’ αυτόν η οδός προς την βεβαιοτέραν επίγνωσιν δύναται να είναι ή η πλήρης εμπιστοσύνη εις την πείραν των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας, αξιωθέντων της αυθεντικής θεωρίας, ή η περαιτέρω επανάληψις την επισκέψεων και των άρσεων της χάριτος, αίτινες θα διδάξουν αυτόν να διακρίνη την άκτιστον θείαν ενέργειαν από της φυσικής ενεργείας του ανθρώπου. }230}

Η ψυχή κατά την όρασιν αυτήν και μετ’ αυτήν είναι πεπληρωμένη βαθείας ειρήνης και γλυκείας θείας αγάπης. Τότε δεν υπάρχει εν αυτή επιθυμία ούτε δόξης ούτε πλούτου ούτε οιασδήποτε γηΐνης ευτυχίας ουδ’ εισέτι και αυτής της ιδίας της ζωής. Πάντα ταύτα λογίζονται «σκύβαλα είναι» και έλκεται επιθυμητικώς προς το ζών άπειρον τον Χριστόν …

Εκ των ως άνω περιγραφέντων δύο τρόπων θεωρίας του Θείου φωτός ο Γέρων έδιδε την προτίμησιν εις εκείνον, καθ’ όν «ο κόσμος λησμονείται εντελώς», ήτοι όταν κατά την ώραν της προσευχής το πνεύμα του ανθρώπου έξω των εικόνων του κόσμου εισέρχηται εις την σφαίραν του αλήκτου φωτός, διότι η τοιαύτη όρασις παρέχει μεγαλυτέραν γνώσιν των μυστηρίων του «μέλλοντος αιώνος».

Ο άνθρωπος είναι εικών του Θεού. Αλλ’ ερωτάται: Εις τι συνίσταται η εν αυτώ εικών του Θεού; Ή άλλως: Εις τι περιέχεται η εικών αύτη: Εν τω σώματι; Εν τη ψυχική ή εν τη ψυχοσωματική συστάσει του ανθρώπου; Εν τω τριμερεί των ψυχικών αυτού δυνάμεων ή εκδηλώσεων; … Η απάντησις εις το ερώτημα τούτο είναι ιδιαιτέρως πολύπλοκος. Διαθλάσεις τινές και ανταύγειαι της εικόνος του Θεού δεν αποκλείονται εξ όλων όσων ηριθμήσαμεν }231} ανωτέρω αλλά το ουσιωδέστερον είναι η μορφή της υπάρξεως. Το κτιστόν όν κατά την δωρεάν της θείας ευδοκίας κοινωνεί της ακτίστου ανάρχου Υπάρξεως … Πώς είναι δυνατόν; Τούτο είναι τοσούτον ανεξήγητον όσον ακατάληπτον και ανεξιχνίαστον είναι το μυστήριον της εκ του «μηδενός» δημιουργίας του κόσμου. Και όμως τοιαύτη είναι η ευδοκία του Ουρανίου Πατρός, ώστε ο κτισθείς «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν» Θεού να είναι πεπροικισμένος δι’ ικανότητος να δεχθή την θέωσιν, να γίνη δηλαδή κοινωνός της Θείας ζωής, όπως δεχθή τον θείον τρόπον υπάρξεως, να καταστή θεός κατά χάριν.