Спеў аб Гаяваце
- Автор: Лангфэла Гэнры
- Год: 1969
- Язык: белорусский
- Год: Беларусь
- Переводчик: Аркадий Александрович Кулешов
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «Спеў аб Гаяваце». Краткое содержание книги:
Сусветную вядомасць Гэнры Лангфэла прынесла паэма «Спеў аб Гаяваце» (1855), напісаная на аснове індзейскіх паданняў. Паэма апявае прыгажосць і мудрасць чалавека, які жыве адным жыццём з прыродай.
Перейти на страницу:
Першы знак — размаляваны
Чалавек чырвонай фарбай;
То — музыка закаханы;
Значыў знак: «Я расфарбоўкай
Над усімі ўладу маю!»
Чалавек на барабане
Такты гучна выбівае,
Мае гэткі сэнс малюнак:
«Гэта я спяваю! Слухай!»
Той жа самы барабаншчык
Пад страхой вігвама грае,
Мае гэткі сэнс малюнак:
«Я прыйду, маёй ты будзеш,
Меж не ведаюць пачуцці!»
Потым дзве фігуры побач —
I мужчына і жанчына,
Дзве рукі ў адну зліліся,
Тлумачэнне: «Не схаваеш
Сарамлівых шчок румянасць
Ад мяне, наскрозь я бачу
Тваё сэрца, дарагая!»
Потым — востраў адзінокі,
А на ім стаіць дзяўчына;
Песня гэтага малюнка
Так гучыць: «Хаця адлегласць
Немалая паміж намі,
Але мар маіх імклівасць
I жаданняў чарадзейнасць
Нашы сэрцы набліжаюць!»
А далей — юнак схіліўся
Над дзяўчынаю заснуўшай,
Словы палкага кахання
Шэпча ёй: «Хоць ты ў далёкім
Свеце Сну, Маўчання царстве,
Але ты мой голас чуеш!»
I апошняя фігура,
Знак апошні — сэрца ў цэнтры
Зачарованага кола;
Можна так малюнак гэты
Растлумачыць: «Размаўляю
Я з тваім адкрытым сэрцам!»
Так было, што Гаявата,
Мудра дбаючы аб людзях,
Навучыў народ майстэрству,
Таямніцам малявання
На кары бярозы гладкай,
На аленя скуры белай,
На магіл слупках маўклівых.
Перейти на страницу: