Каласы пад сярпом тваiм [в одном томе]

Адзінае, што мяне яшчэ стрымлівае ад таго, каб на ўжо зробленым паставіць кропку, – дык гэта тое, што ўсе павінны даведацца пра мноства подзвігаў і здзяйсненняў гэтых людзей.

Пра тое, як яны не хілілі галавы перад несправядлівасцю і не задзіралі яе перад слабымі.

Яны проста павінны дажыць свой век, як усе людзі, цалкам, да апошняга дня. Праявіўшы пры гэтым мужнасць, якая сягоння ўсім людзям зямнога шара патрэбна, як ніколі.

Будзьце шчаслівыя, калі толькі гэтае шчасце не купляецца за кошт самага важнага ў свеце: адчування ў сабе Чалавека.

І на гэтым шляху, цяжкім і трудным, няхай дапаможа вам ваша сумленне.

Калі гэта будзе так – мы ўсе неўзабаве яшчэ сустрэнемся.