Бесплатная библиотека
Читайте книгу на сайте или телефоне
READ-E-BOOK » Детское фэнтези » Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка
Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка - Читать Любимую Русскую Полную Книгу 👉 Read-E-Book.com

Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка

Электронная книга - «Гары Потэр і Прынц-Паўкроўка». Краткое содержание книги:

Міністэрства магіі нясе паразу за паразай у бітвах з Валан дэ Мортам. Нават маглы пакутуюць ад другой вайны — кожны дзень адбываюцца катастрофы, прычыны якіх нікому не вядомыя. Ордэн Фенікса губляе ў бітвах з Пажыральнікамі Смерці сваіх лепшых чараўнікоў.
Але і на вайне жыццё працягваецца. Гары, Рон і Герміёна, як і ўсе шаснаццацігадовыя, вучацца, ходзяць на вечарынкі і ўлюбляюцца. Аднак небяспека ўсё бліжэй і бліжэй. Нягледзячы на ўсе намаганні Дамблдора па абароне школы, у Хогвартсу адбываюцца вельмі дзіўныя падзеі.
Вір памяці на гэты раз адкрые Гары самую вялікую таямніцу Цёмнага Лорда, і дзеля таго, каб перамагчы, Гары вымушаны ахвяраваць самым дарагім ... Які ж бок у гэтай вайне прыме загадкавы Прынц-Паўкроўка?
The long-awaited, eagerly anticipated, arguably over-hyped Harry Potter and the Half-Blood Prince has arrived, and the question on the minds of kids, adults, fans, and skeptics alike is, “Is it worth the hype?” The answer, luckily, is simple: yep. A magnificent spectacle more than worth the price of admission, Harry Potter and the Half-Blood Prince will blow you away. However, given that so much has gone into protecting the secrets of the book (including armored trucks and injunctions), don’t expect any spoilers in this review. It’s much more fun not knowing what’s coming—and in the case of Rowling’s delicious sixth book, you don’t want to know. Just sit tight, despite the earth-shattering revelations that will have your head in your hands as you hope the words will rearrange themselves into a different story. But take one warning to heart: do not open Harry Potter and the Half-Blood Prince until you have first found a secluded spot, safe from curious eyes, where you can tuck in for a good long read. Because once you start, you won’t stop until you reach the very last page.
A darker book than any in the series thus far with a level of sophistication belying its genre, Harry Potter and the Half-Blood Prince moves the series into murkier waters and marks the arrival of Rowling onto the adult literary scene. While she has long been praised for her cleverness and wit, the strength of Book 6 lies in her subtle development of key characters, as well as her carefully nuanced depiction of a community at war. In Harry Potter and the Half-Blood Prince, no one and nothing is safe, including preconceived notions of good and evil and of right and wrong. With each book in her increasingly remarkable series, fans have nervously watched J. K. Rowling raise the stakes; gone are the simple delights of butterbeer and enchanted candy, and days when the worst ailment could be cured by a bite of chocolate. A series that began as a colorful lark full of magic and discovery has become a dark and deadly war zone. But this should not come as a shock to loyal readers. Rowling readied fans with Harry Potter and the Goblet of Fire and Harry Potter and the Order of the Phoenix by killing off popular characters and engaging the young students in battle. Still, there is an unexpected bleakness from the start of Book 6 that casts a mean shadow over Quidditch games, silly flirtations, and mountains of homework. Ready or not, the tremendous ending of Harry Potter and the Half-Blood Prince will leave stunned fans wondering what great and terrible events await in Book 7 if this sinister darkness is meant to light the way.
1 ... 121 122 123 124 125 126 127 128 129 ... 199
Перейти на страницу:

— Не варта… я не… — ніякавата мармытаў Гары.

— Калі падумаць, палова нашай сям'і абавязаная табе жыццём, — прыдушаным голасам вымавіў містэр Уізлі. — Так, Гары… дзень, калі Рон вырашыў сесці ў купэ з табой ў "Хогвартс-экспрэсе", вызначана быў для ўсіх Уізлі вельмі шчаслівым.

Гары рашуча не ведаў, што на гэта адказаць, і амаль узрадаваўся, калі мадам Помфры яшчэ раз нагадала, што ў пасцелі Рона павінна знаходзіцца не больш шасці наведвальнікаў. Ён і Гермiёна адразу ўскочылі. Хагрыд таксама вырашыў сысці, каб пакінуць Рона з сям'ёй. Яны ўтрох пайшлі па калідоры да мармуровых усходаў.

— Страшная справа, — правуркатаў Хагрыд сабе ў бараду. — Гэтулькі новых мер, а на дзяцей усё роўна нападаюць… Дамблдор трывожыцца да смерці… нічога не кажа, але я ж бачу…

— А у яго няма ніякіх здагадак? — адчайным голасам спытала Гермiёна.

— З яго-то мазгамі ў яго іх сотні, — адказаў верны Хагрыд. — Але толькі і ён не ведае, хто даслаў гэтыя каралі і хто вiно атруцiў, не то бы іх схапілі, дакладна? Я чаго хвалююся, — Хагрыд панізіў голас і азірнуўся праз плячо (Гары, для пэўнасці, паглядзеў яшчэ і на столь: ці няма Піўза), — калі на дзетак і далей будуць нападаць, Хогвартс доўга не пратрымаецца. Гэта ж як з Таемным пакоем. Ізноў паніка, ізноў бацькi пачнуць забіраць дзяцей, не паспееш азірнуцца, як збяруць раду кіравання і…

Хагрыд замоўк, прапускаючы здань доўгавалосай жанчыны, якая ціхамірна праплыла міма, а потым працягнуў хрыплым шэптам:

— …вырашаць зачыніць нас назаўжды.

— Няўжо гэта магчыма? — спалохалася Гермiёна.

— А ты зірні з іхняга пункта гледжання, — змрочна вымавіў Хагрыд. — Пасылаць дзіця ў Хогвартс гэта ж наогул заўсёды рызыка, так? Калі гэтулькі малалетніх ведзьмакоў сядзяць пад замком у адным месцы, чакай непрыемнасцяў. Але спроба забойства, гэтая справа іншае. Ці мудрагеліста, што Дамблдор сярдуе на Снэ…

Хагрыд раптам устаў як укапаны. На яго асобе — прынамсі, той яго часткі, што віднелася над зблытанай чорнай барадой — з'явілася знаёмы вінаваты выраз.

— Што? — хутка перапытаў Гары. — Дамблдор сярдуе на Снэйпа?

— Я такога не казаў, — адказаў Хагрыд, запанікаваўшы і тым самым цалкам сябе выдаўшы. — Зірніце, колькi часу і, поўнач амаль, мне ўжо трэба…

— Хагрыд, чаму Дамблдор сярдуе на Снэйпа? — гучна паўтарыў Гары.

— Ш-ш-ш! — нервова i незадаволена адгукнуўся Хагрыд. — Няма чаго лямантаваць пра такое на ўсю акругу, ты чаго, жадаеш, каб мяне з працы пагналі? Хоць якое табе дзела, ты ж кінуў сыход за магічнымі…

— Не спрабуй мяне пасарамаціць, гэта не дапаможа! — напорыста сказаў Гары. — Што зрабіў Снэйп?

— Не ведаю, Гары, мне наогул гэтае слухаць не належыла! Я… ну, карацей, выйшаў учора ўвечар з лесу і раптам чую: гутарка… спрэчка, дакладней. Я не жадаў, каб мяне заўважылі. Крадуся сабе міма, імкнуся не слухаць, але яны так… гарачыліся, а вушы не затыкнеш ...

— І што? — настойваў Гары. Хагрыд у замяшанні завозіў велізарнымі нагамі.

— Ну… Снэйп казаў, што Дамблдор занадта шмат прымае як належнае і што, можа быць, ён — Снэйп, гэта значыць — не жадае гэтым займацца…

— Чым?

— Не ведаю, Гары! Снэйп накшталт як заявіў, што перапрацаваў, вось і ўсё… а Дамблдор яму ў адказ: маўляў, пагадзіўся, значыць, выконвай. Вельмі так цвёрда. А потым яшчэ сказаў пра расследаванне, якое Снэйп вядзе на сваім факультэце, у Слізэрыне. Ну, у гэтым нічога дзіўнага няма! — выклікнуў Хагрыд, убачыўшы, што Гары і Гермiёна абмяняліся шматзначнымі поглядамі. — Усім дэканам загадалі выведаць наконт караляў…

— Так, але з астатнімі Дамблдор не лаяўся, — заўважыў Гары.

— Слухай, Гары, — Хагрыд эбянтэжана прыняўся круцiць у руках арбалет; раптам раздаўся трэск, і зброя разламалася напалам, — Я ведаю, што табе Снэйп папярок горла, і не жадаю, каб ты ўсякага напрыдумляў.

— Асцярожна, — сцісла папярэдзіла Гермiёна.

Яны абгарнуліся — як раз своечасова, каб заўважыць велізарны цень Аргуса Філча, якая з'явілася на сцяне. Неўзабаве і сам ён выйшаў з-за кута, горбячыся і лязгаючы ад радаснага прадчування зубамі.

— Ага! — прасвістаў ён. — Так позна, а вы не ў ложках! За гэта — спагнанне!

— З якой радасці, Філч? — запярэчыў Хагрыд. — Яны ж са мной.

— Ну і што? — абразліва запытаўся Філч.

— Я — настаўнік, чорт мяне пабяры, ясна, сквiб ты снічлівы? — маментальна ўспыхнуў Хагрыд.

Філч надзьмуўся ад лютасці. Раздалося агіднае шыпенне, і невядома адкуль паўстала місіс Норыс. Выгнуўшыся, яна апавілася вакол худых лодыжак Філча.

— Тупайце адгэтуль, — сказаў Хагрыд кутком рота.

Гары не прыйшлося ўпрошваць; яны з Герміёной пусціліся прочкі. Услед несліся гучныя галасы Хагрыда і Філча. На павароце да грыфіндорской вежы ім сустрэўся Піўз, але ён радасна спяшаўся на крык, хіхікаючы і спяваючы:

1 ... 121 122 123 124 125 126 127 128 129 ... 199
Перейти на страницу:
0
Сюжет
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Атмосфера
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Главный герой
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
0
Общее впечатление
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
Итоговая оценка: 0.0 из 10 (голосов: 0 / История оценок)