Vortaro de Esperanto 1910

G

Galileo. la lorno de Galileo. — lorno.

Genovo. {nun: Ĝenovo}. Genova. Ĉefo de la Genova {nun: Ĝenova} kaj Venecia respubliko. — doĝo.

Germano. germana. La angla colo = 25 mm., la germana = 27 mm. — colo. La germana funto pezas 500 gramojn. — funto. kanceliero de la Germana imperio — imperio. germanaj kolonioj en Afriko. — kolonio. La germana mejlo = 7 420 m., la angla = 1 609 m. — mejlo. la Germana Regno. — regno. Arĝenta germana monero, valoranta 3 markojn. — talero. Turndanco de germana deveno — valso. Germanujo. La diskonto estas pli alta en Germanujo, ol en Anglujo. — diskonto. Vegetaĵo el la familio de l’ kukurbacoj, uzata kiel manĝaĵo, tre populara en Germanujo, Polujo, Rusujo. — kukumo. komerca traktato inter Germanujo kaj Rusujo. — traktato. Berlino estas la ĉefurbo de Germanujo. — urbo.

Gibraltaro. {nun: Ĝibraltaro} Gibraltaro estas konstruita sur promontoro. — promontoro.

Gregorio. Gregoria. Ĉiuj civilizitaj popoloj akceptis jam de longe la Gregorian kalendaron, per kiu la papo Gregorio XIII anstataŭigis en la jaro 1582 la Julian kalendaron. — kalendaro.

Gregoro. La papo Gregoro VII kaj la imperiestro Henriko IV akre batalis pro la investituro. — investituro.

Greko. Maldika metala rondo, uzata de la antikvaj Grekoj en la ĵetludoj. — disko. La antikvaj Grekoj longe militis kontraŭ la Persoj. — militi. greka. Kiu rilatas la grekan antikvan filozofian instruon, laŭ kiu povas esti feliĉa nur tiu, kiu malŝatas la komforton, artojn, k.t.p. — cinika. Greka monero, valoranta unu frankon. — drakmo. Distrikto, regata de greka episkopo. — eparĥio. Antikve greka: la helena arto. Fari ion greka; doni al io grekan karakteron: La venkoj de Aleksandro Granda helenegis multajn orientajn popolojn. Specialisto en la greka lingvo, en la greka historio. — helena. La antikva greka civilizacio. — helenismo. Konforma al la maniero de la antikvaj grekaj kaj latinaj aŭtoroj kaj artistoj. — klasika. Antikva greka kaj latina (lingvo): la klasikaj lingvoj. — klasika. Monstra virino de la greka mitologio. — meduzo. Ĉiu el la naŭ grekaj diinoj de la sciencoj aŭ artoj. — muzo. Verso, konsistanta el kvin eroj, uzata de la antikvaj grekaj kaj romanaj poetoj. — pentametro. Arbara duondio de la greka mitologio. — satiruso. greke. Doktrino, akceptanta la antikvajn greke-romanajn sciencojn, artojn kaj literaturon, kiel la plej bonan rimedon, edukantan kaj perfektigantan la homan intelekton. — humanismo. Grekujo. Ofero el cent bovoj en la antikva Grekujo. — hekatombo 1. Juĝo en la antikva Grekujo, kondamnanta al ekzilo civitanon, danĝeran por la ŝtato. — ostracismo. En la antikva Grekujo migranta kantisto de epikaj versaĵoj, precipe de Homero. — rapsodo. Filozofo en la antikva Grekujo, instruanta al la junuloj la arton pruvi plej diversajn tezojn, eĉ tute kontraŭajn unu al alia. — sofisto.