Meduza: Tygrys w opałach [Medusa: A Tiger by the Tail - pl]

— Te wasze zwyczaje zabraliście ze sobą w kosmos — ciągnęła obca istota. — I trwały tam one dopóty, dopóki czas, odległości i zaawansowanie technologiczne nie stopiło was zarówno rasowo, jak i kulturowo. Mimo to fakt owego stopienia spowodował tylko przestawienie tej waszej cechy na inny kierunek. W waszej ekspansji odkryliście co najmniej tuzin obcych ras. Żadna nie dorównywała wam siłą i zaawansowaniem cywilizacyjnym. Pięć z nich unicestwiliście jedynie dlatego, że nie potrafiliście ich zrozumieć. Pozostałą siódemkę bezlitośnie podbiliście i narzuciliście jej siłą swoją kulturę i swój system. Z dwiema spośród tych siedmiu podpisaliście traktaty o pokoju i przyjaźni, a także o wymianie ambasadorów i osiągnięć technicznych, ponieważ były to rasy podróżujące w kosmosie. Jednak w momencie, gdy doszliście do wniosku, że nie stanowią one dla was żadnego zagrożenia, zaatakowaliście je i zmiażdżyliście brutalnie, ignorując całkowicie swoje własne traktaty. Powinniście zrozumieć, że moje słowa nie oznaczają, że my potępiamy tę waszą cechę czy też że ją pochwalamy; jest ona czymś naturalnym dla cywilizacji dokonującej ekspansji w kosmos i jej przykłady widzieliśmy już wcześniej; kiedyś sami byliśmy nią obarczeni. Widzicie jednak, do czego prowadzi ona w obecnej sytuacji.

— Wasze traktaty są nic nie warte — kontynuował — chyba że poznacie naszą siłę i moc, ale dzięki tym traktatom zyskujecie wiedzę, bo dzięki nim zyskujecie niezbędny wam czas. Zwierzchnictwo dawane lekką ręką, jeszcze lżejszą może być odebrane. Wasi wojskowi i rządowi przywódcy nie będą spać spokojnie tak długo, jak długo będziemy dla nich ukryci za tarczą ich niewiedzy. Jeśli nie pokażemy wam wszystkiego, będziecie próbować wszelkimi środkami dowiedzieć się, czego się da i tym samym będziecie wtrącać się w nasze sprawy. Gdybyśmy wam jednakże to pokazali, to albo uznalibyście nas za słabych i zaatakowalibyście natychmiast, by nas zmiażdżyć, albo bylibyśmy zbyt silni, a wówczas nie szczędzilibyście wysiłków, by nam wpierw dorównać, a potem przewyższyć technologicznie i pod względem militarnym. Zatem wasza propozycja ma wam jedynie dać czas niezbędny do uzyskania nad nami przewagi, odsunąć tymczasowo wojnę, pozwolić wam powiększyć i ulepszyć wasze siły zbrojne. Nam nie oferuje ona niczego konkretnego i dlatego jesteśmy zmuszeni ją odrzucić.

Trójka przedstawicieli Rady wyglądała na bardzo zmartwioną i zażenowaną taką oceną, a Dumonia nachylił się do agenta i szepnął:

— Zdejmij ich z haczyka, synu. Przecież są zdeklasowani. Skinął głową.

— Tedy Altavaryjczycy mają jakąś kontrpropozycję pozwalającą uniknąć wojny?

Istota nie wahała się ani chwili.

— Widzimy tylko jeden sposób dający nam gwarancję bezpieczeństwa. Konfederacja przekaże nam kontrolę nad wszelkimi statkami do podróży międzygwiezdnych i zrezygnuje z budowy nowych. Wszelkie podróże i wszelka łączność pomiędzy światami zamieszkanymi przez ludzi i siłami zdolnymi wyrządzić nam krzywdę znajdą się pod naszą kontrolą i nadzorem, przez okres trzystu pięćdziesięciu lat od dnia, w którym umowa zacznie obowiązywać. My zagwarantujemy utrzymanie wszystkich obecnie istniejących przewozów pasażerskich i towarowych, i wszystkiego, co jest niezbędne dla podtrzymania gospodarki i dla dobrobytu ludności. W żadnym razie nie będziemy się wtrącać w sprawy wewnętrznej polityki Konfederacji. Rozwój, posiadanie czy kontrola nad jakąkolwiek bronią kosmiczną będą zabronione na wyznaczony okres.