70% вады
- Автор: Лянкевіч Уладзь
- Год: 2013
- Язык: белорусский
- Год: Логвінаў
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «70% вады». Краткое содержание книги:
Філолаг, выкладчык, перакладчык, рок-музыкант... Уладзь Лянкевіч нарэшце парадаваў сваіх прыхільнікаў кнігай вершаў 70% вады. Зборнік выйшаў у серыі Пункт адліку Бібліятэкі Саюза беларускіх пісьменнікаў. Ад сёння набыць яе можна ў мінскай кнігарні Логвінаў.
Як лаканічна пазначана ў анатацыі, кніга ўключае адзін скрадзены і некалькі дзясяткаў сваіх вершаў з музыкай і без.
Уладзь Лянкевіч, несумненна, адзін з самых перспектыўных аўтараў свайго пакалення, які адначасна працуе ў некалькіх відах мастацтва і розных літаратурных жанрах.
Некаторыя з вершаў, змешчаных у зборніку, пазначаныя не традыцыйнымі зорачкамі, а нотным знакам: гэтыя тэксты сталіся песнямі, якія ўваходзяць у рэпертуар арт-рок і псіхадэлік гурта TonqiXod [ТонкіХод], дзе Уладзь Лянкевіч з'яўляецца вакалістам і гітарыстам.
Як лаканічна пазначана ў анатацыі, кніга ўключае адзін скрадзены і некалькі дзясяткаў сваіх вершаў з музыкай і без.
Уладзь Лянкевіч, несумненна, адзін з самых перспектыўных аўтараў свайго пакалення, які адначасна працуе ў некалькіх відах мастацтва і розных літаратурных жанрах.
Некаторыя з вершаў, змешчаных у зборніку, пазначаныя не традыцыйнымі зорачкамі, а нотным знакам: гэтыя тэксты сталіся песнямі, якія ўваходзяць у рэпертуар арт-рок і псіхадэлік гурта TonqiXod [ТонкіХод], дзе Уладзь Лянкевіч з'яўляецца вакалістам і гітарыстам.
Перейти на страницу:
паўзе падмарожаная Свіслач
мы часта задаемся пытаннем ¿куды падзяецца наш горад?
я ўспомніў адказ
як быў я малым боўтаў пруточкам у Свіслачы
[гэта было па-за горадам — з бацькам рыбаліць пайшлі]
я разбіваў павуцінне за кустам
трэба падчапіць вось там
падалей цягнуся — бульк
крычу ¡тата! і не чую толькі звініць увушшу
і тут я прыкмеціў як па дне супраць плыні
валакуцца старыя будынкі драўляныя хаты камяніцы і цэрквы
касцёлы і плошчы сядзібы
а між іх шпацыруюць па рухомых вулках дзіўныя людзі
я падумаў
вялікі эскалатар ляжыць на дне Свіслачы
і ўсё гэта падымае ўверх па цячэнні
напэўна я не патануў тады
бо ўчапіўся за травяную чупрынку берага
бо тата схапіў мяне за руку
гэта здарылася калі яшчэ можна было патануць у ёй
цяпер — толькі загразнуць
са Свіслачы нельга напіцца толькі адарваць кавалачак
вылепіць з яго свісцёлку і падараваць дзіцяці
паўзе падмарожаная Свіслач
я ведаю : калісьці я пакажу табе тое месца
Перейти на страницу: