Śmiertelna ekstaza [На польском]

– Myślałam, że masz umówioną wizytę w salonie.

– Dzwoniłam do nich i przełożyłam ją. Połóż się, najpierw trzeba się zająć kolanem.

– Pobierasz dodatkową opłatę za wizyty domowe?

Reeanna uśmiechnęła się nieznacznie, otwierając neseser. Eye zerknęła do środka i natychmiast odwróciła głowę. Nie cierpiała leków.

– Ta będzie gratis. Umówmy się, że to w ramach ćwiczenia. Od prawie dwóch lat nie zajmowałam się żywym człowiekiem.

– To wzbudza zaufanie. – Eye zamknęła oczy, podczas gdy Reeanna wzięła miniskaner i zaczęła badać kolano. – Dlaczego przerwałaś praktykę?

– Hm, nie ma złamania, a to już jest coś. Paskudnie skręcone i obrzęknięte. Dlaczego? – Znów zaczęła czegoś szukać w walizeczce.

– Jednym z powodów jest Roarke. Złożył Williamowi i mnie ofertę nie do odrzucenia. Skusiły nas pieniądze, a poza tym Roarke ma wyjątkowy dar przekonywania.

Eye syknęła, kiedy coś lodowato zimnego przylgnęło do jej kolana.

Wiem coś o tym.

– Wiedział, że od dawna interesuję się wzorami zachowań i efektami stymulacji. Okazja stworzenia nowej technologii, mając do dyspozycji niemal nieograniczone fundusze, była zbyt kusząca, żeby ją stracić. Próżność nie pozwoliła nam oprzeć się szansie, by mieć swój udział w czymś nowym, a jeśli w grę wchodził Roarke, to musiał być sukces.

Eye uznała, że popełniła błąd, zamykając oczy. Miała wrażenie, że zaczyna się kołysać. Pulsujący ból w biodrze zelżał. Poczuła, jak delikatne palce Reeanny smarują ją czymś chłodnym i śliskim. Po chwili poczuła to samo na ramieniu. Brak bólu podziałał na nią jak środek uspokajający i zaczęła ją ogarniać coraz większa senność.

– Nigdy nie przegrywa.

– Od kiedy go znam – nigdy.

– Mam spotkanie za parę godzin – powiedziała niewyraźnie Eye.

– Najpierw odpocznij. – Reeanna zdjęła okład z kolana Eye i zadowolona stwierdziła, że opuchlizna znacznie zmalała. – Zrobię ci jeszcze jeden okład, a potem założę bandaż lodowy. Jeśli będziesz je nadwerężać, może jeszcze trochę sztywnieć. Radziłabym ci obchodzić się z nim jak z jajkiem przez najbliższe kilka dni.

– Jasne. Jak z jajkiem.

– Czy to wszystko rezultaty złapania tego twojego podejrzanego?

– Nie, zarobiłam to wcześniej. On nie sprawił mi żadnych problemów. Mały gnojek. – Zmarszczyła brwi, między którymi ukazała się głęboka bruzda. – Ale nie mogę znaleźć na niego haka. Po prostu nie mogę.

– Jestem pewna, że dasz sobie radę. – Glos Reeanny brzmiał kojąco, gdy kończyła opatrywać jej obrażenia. – Jesteś rzetelna i pełna poświęcenia. Widziałam cię na kanale informacyjnym, jak zeszłaś na gzyms do Cerise Deyane. Ryzykowałaś życie.

– Ale ją straciłam.

– Tak, wiem. – Reeanna zręcznie pokryła sińce kremem znieczulającym. – To było straszne. Wyglądało szokująco, zwłaszcza dla ciebie, jak sądzę. Widziałaś jej twarz, oczy z tak bliska.

– Uśmiechała się.

– Tak, widziałam.

– Chciała umrzeć.

– Naprawdę?

– Mówiła, że to piękne. Przeżycie ostateczne.

Zadowolona, że zrobiła wszystko, co mogła, Reeanna wzięła ręcznik i przykryła nim Eye.

– Niektórzy w to wierzą. Śmierć to dla nich ostateczne ludzkie doznanie. Bez względu na rozwój medycyny i technologii, nikt z nas tego nie uniknie. Skoro więc wszystkim jest przeznaczona, dlaczego nie potraktować jej jako cel, a nie przeszkodę?

– Trzeba walczyć. O każdy cholerny cal drogi.

– Nie każdy ma tyle energii albo ochoty do walki. Niektórzy poddają się gładko. – Wzięła bezwładne ramię Eye i odruchowo zmierzyła puls. – Niektórzy się opierają. Ale i tak każdy przegrywa.

– Ktoś jej pomógł. Wtedy masz do czynienia z morderstwem. A morderstwo to moja działka.

Reeanna wcisnęła jej rękę z powrotem pod ręcznik.

– Tak, chyba masz rację. Prześpij się. Powiem Summersetowi, żeby obudził cię przed spotkaniem.

– Dzięki. Naprawdę dzięki.

– Nie ma za co. – Dotknęła jej ramienia. – Między nami przyjaciółkami.

Jeszcze chwilę jej się przyglądała, po czym rzuciła okiem na swój ozdobiony brylantami zegarek. Musiała się pospieszyć, by zdążyć na przełożoną wizytę w salonie, ale chciała jeszcze przedtem załatwić jeden drobiazg.

Spakowała neseser, położyła obok Eye tubkę kremu znieczulającego i wybiegła.