Свята пчалы

Даганяю я гады. На душы адліга — Ліга!.. Ліга!.. Даў пярун грымака Зяцю, бо на прымака Крыўдзілася прымаўка. Кажа латышам спрадвеку: «Лье, як на Ліга»,— Ну, a лівень-недарэка Разаспаўся як на ліха... Тут яшчэ падумаць трэба, Мазгаваць цярпліва, Ліўняў болей у неба Ці ў латгальцаў піва?.. Як Юпітэр, плыву У вянку дубовым. Песні кружаць галаву, Стогнуць бочкі-бомы... Расце з караня Юны дубочак. Далёка да дня, Блізка — да бочак! Ледзьве ўзяў у далонь Кварту — Прычашчаюся. Скачу праз агонь — Ачышчаюся Ад грахоў былых I — вядома, не ўслых — П'ю за будучыя. ...Не забуду, чыя Росы абівала, Шыю абвівала Маладая рука. Знаю я Ды рака...