Свята пчалы

Іншыя з пас па меры магчымасці бралі скупыя веды, Праўда, стараліся болей выбіцца ў паэты. А потым рэдакцыі бралі блакадай, Аселі на крэслах i сёння рады. Ды ўсё ж зрэдчас адчуваем патрэбу Паплакаць, што нас адарвалі ад роднай глебы, Што хочацца ў родную вёску — Прайсціся роснаю сцежкай. Маленства босага адгалоскі Там сэрца нам будуць цешыць. За сябе мы такія гордыя, Што перад спакусай трываем: Пеша ідзём вечаровым горадам, Хоць побач імчацца трамваі! Мы ўпарта лезем на трыбуны, Мы пратэстуем, патрабуем, Мы клічам на пярэдні край — Там, на пярэднім краі,— рай!.. Самім паехаць нам — ды дзе там! У першую чаргу нам дай Кватэру з цёплым туалетам. Мы й запявалы, мы й харысты, Мы ўславім працу трактарыста, Цялятніцы i пастуха, Мы рыфмамі сячэм ззаўха: Няхай даюць нам хлеб i мяса, А мы ім — ямбаваны пафас!