Святло зямное
- Автор: Вярцінскі Анатоль
- Год: 1981
- Язык: белорусский
- Год: Мастацкая літаратура
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «Святло зямное». Краткое содержание книги:
Паэзіі Анатоля Вярцінскага характэрна паглыбленая ўвага да духоўнага свету сучасніка, імкненне па-філасофску асэнсаваць складаныя з'явы жыцця. У зборнік увайшлі лепшыя творы паэта з кніг «Песня пра хлеб», «Чалавечы знак», «З'яўленне», «Ветрана».
Перейти на страницу:
Амаль не жартоўная сучасная песенька
Спачатку за рукі ўзяліся,
сышліся, абняліся,
дарогай адной пабрылі.
А потым развяліся,
а потым разышліся,
бы ў моры караблі.
Гара з гарой не сходзяцца,
але, калі даводзіцца
стаяць ім побач парой, —
гаpa з гарой не расходзяцца,
гара з гарой не разводзяцца.
Ды гэта гара з гарой...
Спачатку, калі здружыліся,
кляліся і бажыліся
усё рабіць заадно.
А потым сталі сварыцца,
кім бульба павінна варыцца,
каму выбіваць радно.
Гара з гарой не сходзяцца i г. д.
Спачатку шапталіся міла,
буркаталі мірна,
была пяшчота адна.
А потым грымелі, як трубы,
ці гаварылі скрозь зубы,
груба: «Так... не... на...»
Гара з гарой не сходзяцца i г. д.
Адзін на аднога глядзелі
поглядам, поўным надзеі,
поўным любві і дабра.
А потым глядзелі коса,
а потым глядзелі злосна,
глядзелі з-пад ілба.
Гара з гарой не сходзяцца i г. д.
Былі харошымі, слаўнымі,
былі лепшымі самымі,
найлепшымі былі.
А сталі нехарошымі,
сталі самымі горшымі, —
горш няма на зямлі.
Гара з гарой не сходзяцца i г.д
Што было спачатку?
Было ўсё ў парадку,
пакуль каханне было?
А потым мала-памалу
каханне мінавала,
каханне было ды сплыло?
Гара з гарой не сходзяцца i г
У чым жа тут прычына?
Віноўны ён ці жанчына?
Нялёгка даць адказ.
І гэта — другая тэма,
пра гэта падумаць трэба.
Пра гэта ў наступны раз.
Гара з гарой не сходзяцца,
але, калі даводзіцца
стаяць ім побач парой, —
гара з гарой не расходзяцца,
гара з гарой не разводзяцца.
Ды гэта гара з гарой...
Перейти на страницу: