Электронная книга - «Τα Σταυροδρόμια του Λυκόφωτος». Краткое содержание книги:
Το αριστοτεχνικό έπος φαντασίας του Ρόμπερτ Τζόρνταν συνεχίζεται.
Καθώς ο Ματ εξαφανίζεται από το Έμπου Νταρ έχοντας απαγάγει την Κόρη των Εννέα Φεγγαριών, μαθαίνει ότι τόσο η Σκιά, όσο και οι δυνάμεις της Αυτοκρατορίας των Σωντσάν, έχουν εξαπολύσει θανάσιμη καταδίωξη εναντίον του.
Στο μεταξύ, ο Πέριν αναζητεί τρόπο να ελευθερώσει τη Φάιλε από τους Σάιντο, όμως ίσως η μόνη του ελπίδα είναι να συμμαχήσει με το εχθρό.
Ως Άμερλιν των εξεγερμένων Άες Σεντάι, η Εγκουέν πολιορκεί την Ταρ Βάλον, μα πρέπει να νικήσει γρήγορα. Αν ο Λευκός Πύργος δεν ενωθεί, οι Άσα’μαν θα είναι οι μόνοι που θα παραμείνουν για να υπερασπιστούν τον κόσμο ενάντια στον Σκοτεινό, και τίποτα δεν θα τους σταθεί εμπόδιο στην απόκτηση της απόλυτης δύναμης.
Σκοτεινόφιλοι κι εχθροί της Ηλαίην σχεδιάζουν την καταστροφή της όσο εκείνη αγωνίζεται για τον Θρόνο του Λιονταριού. Αν αποτύχει, το Άντορ ίσως παραδοθεί στη Σκιά και, μαζί του, ο Αναγεννημένος Δράκοντας, που έχει απαλλάξει το σαϊντίν από το μίασμα, αλλά ακόμη δεν ξέρει ποιους μπορεί να εμπιστευθεί.
Ο Κάρλντιν δεν είχε δώσει την παραμικρή σημασία στη Θεραπεία, απ’ όσο τουλάχιστον καταλάβαινε η Σαμίτσου. Τελειώνοντας την έρευνά του στο δεύτερο πτώμα, σηκώθηκε και διέσχισε το δωμάτιο πηγαίνοντας προς το μέρος του Λόιαλ, σαν να ήθελε να δείξει κάτι στον Ογκιρανό, κάτι που κάλυπτε με το κορμί του για να μην το δουν οι Άες Σεντάι. Ο Λόιαλ άρπαξε από το χέρι του Άσα’μαν ένα κομμάτι χαρτί σε χρώμα κρεμ, τσαλακωμένο από τις πολλαπλές αναδιπλώσεις, το κράτησε μπροστά στο πρόσωπό του και το άνοιξε με τα παχιά του δάχτυλα, αγνοώντας το αγριοκοίταγμα του Κάρλντιν.
«Δεν βγαίνει νόημα», μουρμούρισε στραβομουτσουνιάζοντας ο Ογκιρανός καθώς διάβαζε. «Δεν βγαίνει καθόλου νόημα. Εκτός κι αν...» Έκοψε απότομα την πρόταση του, τα μακριά του αυτιά πετάρισαν κι αντάλλαξε έντονες ματιές με τον άντρα με τα ξεθωριασμένα μαλλιά, ο οποίος ένευσε κοφτά. «Ω, πολύ κακό αυτό», είπε ο Λόιαλ. «Αν ήταν πάνω από δύο, Κάρλντιν, κι αν βρήκαν...»
Για δεύτερη φορά δεν συνέχισε την πρότασή του καθώς ο νεαρός άντρας κούνησε φρενιασμένα το κεφάλι του.
«Για να το δω, παρακαλώ», είπε η Σασέιλ τεντώνοντας το χέρι της, πιότερο απαιτώντας παρά παρακαλώντας.
Ο Κάρλντιν έκανε να αρπάξει το σημείωμα από το χέρι του Λόιαλ, αλλά ο Ογκιρανός το έδωσε ψύχραιμα στη Σασέιλ, η οποία του έριξε μια ατάραχη, εξεταστική ματιά, και κατόπιν το πάσαρε στη Σαμίτσου. Το χαρτί ήταν παχύ, λείο κι ακριβό, κι έμοιαζε καινούργιο. Η Σαμίτσου κατέβαλλε προσπάθεια να μη γίνει φανερή η έκπληξή της καθώς διάβαζε.
Με δική μου διαταγή, όσοι έχουν στην κατοχή τους αυτό το σημείωμα πρέπει να πάρουν κάποια συγκεκριμένα αντικείμενα, ξέρουν ποια, από αυτό το διαμέρισμα και να τα βγάλουν από το Παλάτι του Ήλιου. Φροντίστε για την ανάλογη εχεμύθεια, δώστε τους όποια βοήθεια χρειαστούν και τηρήστε σιγή ιχθύος στο θέμα, στο όνομα του Αναγεννημένου Δράκοντα κι επί ποινή δυσμένειας εκ μέρους του.