Круглы год. Хоку беларускiх паэтаў
- Автор: Орлов Владимир Алексеевич, Танк Максим
- Год: 1996
- Язык: белорусский
- Год: Літаратура
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «Круглы год. Хоку беларускiх паэтаў». Краткое содержание книги:
Існуе безліч паэтычных формаў, і кожным разам паэт выбірае адну-адзіную, каб менавіта ў яе пераліць уласныя пачуцьці. І можна ўявіць, як нячаста некалькі розных паэтаў абіраюць падобную форму і працуюць у ёй. Для эўрапейцаў традыцыйна абранымі былі трыялеты, актавы, санэты, але ў дадзеным выпадку мы прадстаўляем зборнік хоку.
Хоку — трохрадкоўе, якое бярэ выток у японскім вершаскладаньні. Разам з рубаі і танка хоку — гэта прыклад усходняй вершаванай мініятуры. Хоку пісалі вялікія старажытныя японскія паэты Басё, Бусон, Іса. У ХХ ст. гэтай мініятураю захапляліся Сікі, Кёсі, Дакоцу… Папулярнасьць хоку выйшла за межы Японіі, трохрадкоўі пішуцца ва ўсім сьвеце.
А зборнік з хоку беларускіх паэтаў — невялікі востраў у плыні сучасных нязьменных зьменаў.
Хоку — трохрадкоўе, якое бярэ выток у японскім вершаскладаньні. Разам з рубаі і танка хоку — гэта прыклад усходняй вершаванай мініятуры. Хоку пісалі вялікія старажытныя японскія паэты Басё, Бусон, Іса. У ХХ ст. гэтай мініятураю захапляліся Сікі, Кёсі, Дакоцу… Папулярнасьць хоку выйшла за межы Японіі, трохрадкоўі пішуцца ва ўсім сьвеце.
А зборнік з хоку беларускіх паэтаў — невялікі востраў у плыні сучасных нязьменных зьменаў.
Перейти на страницу:
* * *
Вясновым ранкам
паліць у парку сьмецьце
малады салдат.
* * *
Чорная ліпа,
спавітая слатою,
чакае цяпла.
* * *
Вежы аблокаў
над каменнай гарою
заружавелі.
* * *
Раніца ў шыбу
ціха пастукалася…
Пара над кавай.
* * *
Блакітны ранак,
апрану ўсё новае
у гонар вясны.
* * *
Першы дзень вясны,
трэба ўмывацца сьнегам
з самай раніцы.
* * *
Ранак, варэльня,
горка-салодкі водар —
кубачак кавы.
* * *
Лапкі ядлоўца
і пралескі на стале
ў шкляначцы з вадой.
* * *
Капеж, дворнікі
на даху рыдлёўкамі
сякуць ледзяшы.
* * *
Хваёвы водар,
кедравая ігліца
блішчыць на сонцы.
* * *
Стаю на вежы
з выбітымі шыбамі,
над нашым сьветам.
* * *
Над могілкамі
хмары плывуць няспынна.
Сыходзяць сьнягі.
* * *
Шукаюць вочы
сярод жоўтых аблокаў
дарогі, птушак.
* * *
Дастаю штодня
водар сьвежай газэты
з паштовай скрыні.
* * *
За вакном сьнег.
Кубачак гарачай кавы
гатую сабе.
* * *
Сонечны ранак,
жаўтавокая котка
выйшла з пад'езду.
* * *
Ранак, парк стары,
узьлятаюць галубы —
ледзь чутны ветрык.
* * *
Паралеляграм
сонечны на шпалерах,
вясновы ранак.
* * *
Адчыніў дзьверы —
скразьняк прынёс духмянасьць
травы і бэзу.
* * *
Шэрую траву
вецер цёплы і сухі
на асфальт прынёс.
* * *
Шчыліны ў плоце —
пасечанае сьвятло
ляжыць на зямлі.
* * *
Сонца, капяжы,
але калюгі ўначы
павымярзалі.
* * *
Еду ў трамваі,
паўпустым і халодным,
на кніжны кірмаш.
* * *
Блакітна-шэры
кавалак тынкоўкі
разломліваю.
* * *
Парушыначка
трапіла ў вока маё —
вокамгненны боль.
* * *
З кнігаю ў руцэ
наведваю кавярню,
накрапвае дождж.
* * *
Першы дзень, калі
лёду няма на ганку.
Сьціхлі капяжы.
* * *
Сонечны настрой
па вільготным пяску
разьліваецца.
* * *
Надыходзіць час
занесьці на сьметнік
зімовыя боты.
* * *
Вецер. Груд. Вясна.
Як вуркочуць галубы
слухаў і маўчаў.
* * *
Шэра-жоўты сьнег
плямамі ў полі ляжыць,
вецер гоніць пыл.
* * *
Шалахнуўся куст,
зашчабятала птушка…
Ізноў цішыня.
* * *
Побач з дарогай
доўгія, нежывыя
трубы ляжалі.
* * *
Сухое дрэва.
Прыляцелі вераб'і —
пошчак, мітусьня.
* * *
Сіні аўтобус
спыніўся й павітаўся
з жоўтым дзьмухаўцом.
* * *
Кветачку набыў,
а каму падараваць
так і не знайшоў.
* * *
Пасыпаўся дождж:
на інжыры вераб'і
зашчабяталі.
* * *
Ідуць насустрач
людзі, хаваючы твары
ад ветру і дажджу.
* * *
Шклянка на стале.
У празрыста-шэры цень
муха запаўзла.
Перейти на страницу: