Бақытты болуды үйреніңіз! 3 Бөлім
- Автор: Булгакбаев Нарша
- Серия: La flotte perdue: Par-delà la frontière #3
- Год: 2021
- Язык: русский
- Год: SelfPub.ru
- ISBN: 978-5-532-93740-6
- Жанр: Маркетинг и реклама
Электронная книга - «Бақытты болуды үйреніңіз! 3 Бөлім». Краткое содержание книги:
Өте тар көрініс пен көзқарас
Сіз кейде ойлайсыз ба, сіздің өміріңіз үмітсіз оралған, оның жіптері тығыз түйіндерге байланған, сіз шығудың жолын көрмейсіз және сіздің жағдайыңыз соншалықты қиын болып кетті, сұрақ қоюдың уақыты келді: «оны жалғастырудың қажеті бар ма?» Бұл өте тар көрініс, үмітсіздік. Сіз адамдардан: «Менің одан да өлгенім жақсы шығар, сонда менің қадірімді білетін шығарсыңдар» деген сияқты сөздерді естисіз бе? Бұл да өте тар көрініс, қорқыту.
Өмірдің қиыншылықтары мен көрінетін қарама-қайшылықтары бізді шатастырып жібергенде, біз кез келген сәтте бізде тек тар көзқарас бар екенін (өзіміз жайлы, өзге жайлы), ешқашан шындықты, ақиқатты тұтастай көрсетпейтінін есте ұстауымыз керек.
Біз үлкен затты тұтастай көре алмаймыз, біз оны шектеулі түрде көреміз. Біз заттарға алдынан ғана қарай аламыз. Біз шектеулі тар көзқараспен артымызда не болып жатқанын біле алмаймыз.
Түйенің дене мүшелерінің суреттерін Эскимостарға көрсету керек болды делік. Эскимостар түйені ешқашан көрген емес; сіз оған басын, өркешін, артқы аяқтарын көрсете аласыз, бірақ ол түйенің іс жүзінде қалай көрінетінін толық түсінбейді, себебі олар оны шын өмірде көрмейінше оларда әзірше өте тар көрініс болады.
Өмірлік жағдайлардың күрделілігін көрсететін тағы бір мысал – кілем. Егер сіз кілемінің артқы жағына ғана қарасаңыз, бұл сызықтар мен түстердің араласуы сияқты көрінеді: симметрия мен логика жоқ. Бірақ, толық кілемді көре алмағандықтан сізде дұрыс түсінік болмайды. Егер сіз кілемді төңкеріп, оған дұрыстап қарасаңыз, сіз әдемі және толық тұтастықты құрайтын кілем екенін түсінесіз, себебі сіз тек кілемнің артқы жағына ғана қарадыңыз.
Біздің өмірімізде де дәл солай. Бір күні, біз рухани тұрғыда өскен кезде, балабақшадан кету үшін біз адам өмірін құрайтын көптеген жіптердің болатынын көреміз: басында байланысы жоқ болып көрінетін көріністер, оқиғалар мен оқиғалардың жиынтығы – шынымен де керемет кілемнің әдемі және дәл үлгісінің бөлігі екенін байқаймыз, біз оны үнемі Жаратушымызбен бірге және Ол үшін тоқимыз.
Егер өмір сізге оқиғалардың мағынасыз жиынтығы сияқты болып көрінсе, бұл сіздің көзқарасыңыз тұтас бір бөлшекті көруге ғана мүмкіндік береді дегенді білдіреді. Егер біз сәл артқа шегіне алсақ, біз оның көп бөлігін көреміз, бірақ бұл жағдайда, біз бұл оқиғалардың қателігі қажет екенін түсінеміз – Кемелдік үлгісіне тоқылған кілем екенін түсіну үшін, рухани өсу үшін қажет екенін білетін боламыз. Жаратушы еш уақытта қателеспейді. Сіздің өміріңізде не болып жатса да, жаратылыс деңгейінде Кемелділікке қарай ұмтылып бара жатқаныңызды біліңіз.
Кілтті сындырып алмаңыз
Сіз кілтті құлыпта бұрап жатқан кезде сындырған кезіңіз болды ма? Бірде мен спортсмен досыма тиесілі кілттерге қарап, бір кілттен тек өзегі ғана қалғанын білдім. Кілт жаман сынған. Мен «Бұл қалай болды?» деп досымнан сұрадым. «Кілт құлыптың ішінде қалып қойды, мен оны бұрауға тырыстым, сосын сындырдым» деп жауап берді ол. Біздің көпшілігіміз кейде осылай жасаймыз деп ойлаймын. Біз дұрыс емес кілтті құлыпқа салсақ та, бәрі біз қалағандай болғанын қалаймыз. Біз кілт бұрылғанын қалаймыз. Біз өз қалауымызды түсінбей жатып әрекет етеміз және ақырында біз кілтті бұзамыз. Менің досымның оқиғасында, менің досым ашпақшы болған құлыптың дұрыс кілті болды, егер ол осы кілтті таңдаса, есік еш қиындықсыз ашылар еді. Бізде де солай болады. Біз адамдармен қарым-қатынас кезінді де кілттерді өзімізге қарай бұрғымыз келеді, бірақ есіктер ашылмайды. Ал дұрыс кілт таңдалса ашылады. Сіз бұл өмірде адамдардың санасын есік деп елестетіңіз, ал олардың мінезін құлып деп елестетіңіз.
Біреу біздікінен өзгеше бірдеңе жасаған кезде немесе біздің жағдайымыздан өзгеше шешімдер қабылдаған кезде, бір сөзбен айтқанда озып кеткен кезде, біз қаншалықты жүйкені іске қосатынымызды байқадыңыз ба?
Егер біреудің уақыты болмаса, мүмкіндікті жіберіп алсақ, егер біз үнемі жанталасып жүрсек, өзіміз түсіну керек нәрсені түсіне алмайтын болсақ, біз ашуланамыз. Біз бәріміз кілттерімізді басқа адамдардың өмірінің құлыптарына енгізуді үйренеміз. Мойындау керек, біреудің қасында отыру және сіз ойлағаннан да тиімді жұмыс жасап жатқанын көру оңай емес. Бұл әсіресе балалармен қарым-қатынас кезінде білінеді. Балалар біз сияқты бәрін қалай жасау керектігін білмейді. Олардың саусақтары біздікіндей икемді және епті емес, сондықтан біз олардың қолынан келетін нәрсені жұлып алып, өз қолымызбен жасауға деген үлкен жаман әдет бар. Біз түсінігіміздің кілтін олардың ақыл-ойының құлыпына енгізуге тырысамыз, және бұл олардың болашақта адам болуына көмектеспейді.