Powersat — satelita energetyczny [Powersat - pl]

WYSPA MATAGORDA, TEKSAS

Dan dowiedział się o domniemanym samobójstwie, gdy próbował dodzwonić się do Larsena, który miał biuro w przegródce w budynku inżynierów, tuż obok hangaru A. Larsena nie było przy biurku, więc Dan poprosił April, żeby go znalazła.

Weszła do biura Dana prawie pół godziny później, z grymasem na twarzy.

— Co tym razem? — spytał Dan.

— Pete Larsen się powiesił.

— Co?

Choć Dan nie zachęcił jej, opadła na krzesło przy jego biurku.

— Rozmawiałam z sierżantem z biura szeryfa hrabstwa. Powiedział, że Pete popełnił samobójstwo. Ktoś na niego polował. Mafia czy coś.

— Mafia?

April skinęła głową.

— Był komuś winien dużo pieniędzy. Hazard.

— Pete Larsen? — spytał znów Dan z niedowierzaniem. — On nawet nie obstawiał w Superpucharach.

— Sierżant tak powiedział. Że się powiesił, bo był winien dużo pieniędzy hazardzistom.

Dan spojrzał na swoją asystentkę i zmarszczył brwi.

— April, ty znałaś Pete’a. Czy on był graczem?

— Nie sądzę. Ale policja mówi co innego.

— A księżyc jest z zielonego sera.

— Ale…

— Żadnych ale, dziewczyno. Hannah zginęła w katastrofie. Joe Tenny uważa, że to sabotaż i próbuje dowiedzieć się, kto mógł to zrobić. Rozmawia z Petem po południu, a wieczorem ginie Tego samego wieczora! Bum! Joe został zamordowany. April drgnęła na dźwięk słowa „zamordowany”.

— A teraz Pete nie żyje — mówił dalej Dan. — Gdybym mia wyrazić swoją opinię, powiedziałbym, że Pete był zamiesza ny w katastrofę, a kiedy Joe zaczął węszyć, zabili go. Poten zabili Pete’a, żeby go uciszyć i zniweczyć wszelkie szansę m wykrycie, kto za tym wszystkim stoi.

April spojrzała na niego. — I myśli pan, że tak było?

— Tak właśnie uważam. — W tym momencie Dan uświadomił sobie, na jak wątłych podstawach opierają się jego pomysły. — Pewnie, mogę mieć paranoidalne urojenia. Może gonię za własnym ogonem.

— Och, nie — rzekła, a w jej upstrzonych złotymi cętkami oczach widniała szczerość. — Musi mieć pan rację, panie Randolph. To znaczy, ja dość dobrze znałam Pete’a Larsena. Parę razy nawet się z nim umówiłam. Nie wyglądał na gracza. Ani trochę. I nie wydaje mi się, aby to był przypadek, że doktor Tenny miał wypadek z instalacją do wytwarzania wodoru. Przecież sam ją zaprojektował, tak?

Dan pokiwał głową.

— Co pan teraz zamierza? — spytała April. — Chce pan porozmawiać z szeryfem hrabstwa o śmierci Pete’a?

Potrząsnął głową.

— Nie sądzę, żeby to miało sens. Twierdzą, że to samobójstwo. Niech im będzie. Jeśli zacznę robić szum, gliny pomyślą, że jestem maniakiem albo jeszcze coś gorszego.

— I ci, którzy zabili Pete’a, dowiedzieliby się, że jest pan na ich tropie.

— Zgadza się — rzekł Dan, a jego opinia na temat inteligencji April nieco wzrosła. Czy ona jest w to zamieszana? Zadawał sobie w duchu to pytanie, patrząc jej w oczy.