Рэчаіснасць
- Автор: Разанаў Алесь
- Год: 1998
- Язык: белорусский
- Год: Эўрофорум
- ISBN: 985-6012-38-4
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «Рэчаіснасць». Краткое содержание книги:
У гэты зборнік уключаны паэтычныя творы (версэты, вершаказы, паэмы) вядомага беларускага паэта Алеся Разанава. Ён будзе цікавы ўсім аматарам сучаснай беларускай паэзіі.
Перейти на страницу:
*
Разводдзе.
Быццам чыясьці рудая шапка —
стог сена ў вадзе
*
Чысты чацвер.
У вокны
стукаецца ўвесь дзень
клапатлівае рэха.
*
Лётае над красавіцкім
голым палеткам
першаю краскаю
матылёк.
*
Падпіў —
i трымаецца што ёсць сілы
аберуч за бохан хлеба:
стары вясковец.
*
Чмялінае свята: зацвіў
куст вербалозавы
у наваколлі.
*
Пакінуты дом.
Зазірае ў акно
галінка зялёнай вішні:
няўжо нікога?!.
*
Накрапвае дождж.
Трава
ўслухоўваецца ў бязмежжа.
*
Блукаю па Вільні.
На даўніх мурах
новыя назвы.
*
Схаваўся ў царкву ад дажджу:
знянацку
зірнулі знаўпроць святыя.
*
Дзе — старасць,
дзе — маладосць?!.
Зацвілі яблыні сёння.
*
Збягаюць струмкі з капяжа:
у асфальце
ямачкі-чаравічкі.
*
І гэта адзенне?!. —
здзіўляецца клён: касцёл
у леташніх рыштаваннях.
*
Жоўтыя свечкі ў траве:
дзьмухаўцы
абступілі сцежку.
*
Спеў у нябёсах,
нябёсы ў спеве:
жаўрук.
*
Боязна,
што заўважаць
i што не заўважаць —
таксама...
Суніцы зачырванелі.
*
Сярод залатых дзьмухаўцоў
адзін серабрысты:
у німбе?!.
*
Якімі высокімі павырасталі
быльнік i лебяда:
быў бы малым —
схаваўся б!..
*
Вось ужо й скончыўся лівень!..
A ліст кляновы лісту
перадае ўсё кроплі.
*
Далёка ісці...
Смакчу
няспелую сліву.
*
Вецце спусціла
ў замерлы ставок
i сама замерла:
вярбіна ў спёку.
*
Вуліцу заняло
паважнае шэсце:
ідуць
з пашы каровы.
*
Убіўся ў самую багну
i ўгору
узняў булаву:
аеравыя ўладанні!..
*
Хочаш са мной
паблукаць па свеце? —
Да рукава
бадзяк прычапіўся.
*
Хаваецца дзень.
У кожным
акне па сонцы.
*
Акрылася жабурэннем —
i неба
схавала ў сабе,
i з ім
схавалася ад паверхні:
затока.
*
З рынка нясу на руцэ
капусную галаву.
Ці ведаеш ты,
капусная галава,
колькі «зайцоў» каштуеш?
*
У ржышчы жытнёвым
конік застракатаў:
яшчэ
нешта не зжата?!.
*
Шэпчуцца:
ці застацца
стаяць у вадзе,
ці выйсці
усё ж на сушу...
Азёрныя чараціны.
*
Гронкі рабіны
зачырванелі:
ўгару
горнецца позірк.
Перейти на страницу: