Ender wint [=De tactiek van Ender / Ender's Game - nl]

‘Ik dacht dat ik je had verboden om je lessenaar te gebruiken.’Vok de Gok stond naast Enders brits.

Ender keek niet op. ‘Ik maak m’n trigonometrie-huiswerk voor morgen.’

Vok duwde met zijn knie tegen Enders lessenaar. ‘Ik had gezegd dat je hem niet mocht gebruiken.’

Ender legde de lessenaar op zijn brits en kwam overeind. ‘Ik heb trigonometrie harder nodig dan jou.’

Vok was minstens veertig centimeter langer dan Ender. Maar Ender maakte zich niet druk. Vok zou gerust geen geweld gebruiken en als het wel zover kwam, dan dacht Ender zichzelf wel te kunnen redden. Vok was lui en hij wist niets van handgemeen.

‘Je begint te zakken op de ranglijst, jongen,’zei Vok.

‘Ik verwachtte niet anders. Ik kwam alleen maar op die lijst voor vanwege de stomme manier waarop de Salamanders met me omsprongen.’

‘Stom? Met die strategie heeft Bonzo een paar doorslaggevende wedstrijden gewonnen.’

‘Met Bonzo’s strategie zou je nog geen kussengevecht kunnen winnen. Elke keer dat ik mijn wapen afvuurde, handelde ik in strijd met mijn orders.’

Dat had Vok niet geweten. Het maakte hem kwaad. ‘Dus alles wat Bonzo over je vertelde was gelogen. Je bent niet alleen klein en onbekwaam, maar ook nog ongehoorzaam.’

‘Maar ik heb in mijn eentje een nederlaag in gelijkspel omgezet.’

‘We zullen de volgende keer eens zien hoe jij het in je eentje doet.’Vok liep weg.

Een van de jongens uit Enders plton zei hoofdschuddend: ‘Wat ben je toch een stomme oen.’

Ender keek naar Dink die op zijn lessenaar zat te krabbelen. Dink keek op, zag dat Ender naar hem keek en staarde strak terug. Zonder uitdrukking op zijn gezicht. Niks. Goed, dacht Ender. Ik kan wel voor mezelf zorgen.

Twee dagen later hadden ze een wedstrijdgevecht. Het was de eerste keer dat Ender zou meevechten als lid van een plton; hij was zenuwachtig. Dinks plton stelde zich op langs de rechterwand van de gang en Ender lette zorgvuldig op dat hij zijn gewicht niet naar één kant liet overhellen. Blijf in evenwicht.

‘Wiggin!’riep Vok de Gok.

Ender voelde hoe de angst hem in de keel schoot en naar zijn ingewanden zakte, hij rilde ervan. Vok zag het.

‘Pisgrilletje? De bibberatie? Pis maar niet in je broek, Pendelaartje.’Vok haakte een vinger achter de loop van Enders wapen en trok hem naar het krachTVeld dat de strijdzaal aan het oog onttrok. ‘Nu zullen we eens zien hoe goed je het doet, Ender. Zodra die deur opengaat, spring je erdoor en gaat regelrecht op de poort van de vijand af.’

Zelfmoord. Zinloze, betekenisloze zelfvernietiging. Maar hier moest hij bevelen opvolgen, dit was een gevecht, geen lesuur. Even brieste Ender in stilte van woede; toen vond hij zijn kalmte terug. ‘Uitstekend, commandant,’zei hij. ‘Ik zal vuren in de richting van hun hoofdstrijdmacht.’

Vok lachte. ‘Je krijgt helemaal de tijd niet om te vuren, garnaal.’

De wand verdween. Ender sprong omhoog, greep twee handvaten aan het plafond en zwiepte zich naar voren en omlaag zodat hij met grote snelheid op de poort van de vijand afvloog.

Het was het Duizendpootleger en toen Ender al halverwege de strijdzaal was begonnen zij net zo’n beetje binnen te druppelen. Een heel stel kon op tijd de dekking van de sterren bereiken, maar Ender had zijn benen onder zich opgetrokken, hield zijn wapen voor zijn kruis en schoot tussen zijn benen door om er zoveel mogelijk te bevriezen op het moment dat ze door de poort kwamen.

Ze raakten zijn benen maar hij had nog drie kostbare seconden voor ze hem konden uitschakelen door een treffer op zijn romp. Hij bevroor er nog een paar en zwiepte toen razendsnel zijn armen naar buiten zodat ze gestrekt tegenover elkaar kwamen te staan. De hand met zijn wapen wees in de richting van de hoofdstrijdmacht van de Duizendpoten. Hij vuurde in de kluit vijanden en toen wisten ze hem te bevriezen.

Een seconde later knalde hij tegen het krachTVeld van de vijandelijke poort aan en kaatste woest tollend terug. Hij belandde midden in een groep vijandelijke soldaten achter een ster; zij gaven hem een zet zodat hij nog sneller begon te tollen. Gedurende de rest van het gevecht bleef hij hulpeloos rondbotsen, hoewel zijn snelheid door wrijving met de lucht geleidelijk aan wel wat afnam. Hij kon niet nagaan hoeveel manschappen hij had bevroren voor hij zelf werd koudgemaakt, maar hij begreep wel zo ongeveer dat de Ratten zoals gewoonlijk weer gewonnen hadden.

Na de wedstrijd zei Vok helemaal niets tegen hem. Ender stond nog steeds bovenaan omdat hij er drie had bevroren, twee had uitgeschakeld en zeven had aangeschoten. Er werd niet meer over ongehoorzaamheid gepraat en over of Ender zijn lessenaar mocht gebruiken. Vok bleef in zijn deel van de slaapzaal en liet Ender met rust.

Dink Meeker begon een bliksem-entree vanuit de gang te oefenen — Enders aanval op de vijand terwijl ze nog door de deur binnenkwamen had een vernietigende uitwerking gehad. ‘Als één man zoveel schade kan aanrichten, moet je eens nagaan wat een heel plton kan doen.’Dink vroeg majoor Anderson om ook tijdens de oefenperiodes een deur in het midden van de wand te openen in plaats van alleen die op vloerniveau, zodat ze hun entree konden oefenen onder gevechtsomstandigheden. Dat raakte bekend. Van nu af aan kon niemand meer vijf of tien of vijftien seconden in de gang blijven hangen voor een laatste instructie. Het spel was veranderd.