La Tronpretendantoj [en Esperanto]
- Автор: Ибсен Генрик
- Язык: эсперанто
- Год: Jec Scandinavia a/s
- Переводчик: Odd Tangerud
- Жанр: Прочая поэзия
Электронная книга - «La Tronpretendantoj [en Esperanto]». Краткое содержание книги:
PETER
Por vi; por via granda reĝa penso! Sed vi volas forviŝi la pekon.; ĉio malbona vi volas forviŝi. Venos lumo kaj paco kun vi; brila tago leviĝos sur la landon; – kio do gravas, se ventega nokto antaŭiris?
REĜO SKULE
Lumis kvazaŭ sanktula suno ĉirkaŭ via kapo, kiam via patrino venis kun vi; – kaj nun ŝajnas al mi, ke mi vidas la anatemon fulmi.
PETER
Patro, patro, ne pensu pri mi; ne timu por mia veo kaj bono. Estas ja via volo, kiun mi plenumis; – kiel kalkuli tion al mi kiel kulpon!
REĜO SKULE
Mi volis posedi vian fidon al mi, kaj via fido fariĝis peko.
PETER
(sovaĝe) Pro vi, pro vi! Tial Dio ne kuraĝas ion alian fari, ol forlavi ĝin!
REĜO SKULE
Pura kaj senpeka, mi promesis al Ingibjorg, – kaj li mokas la ĉielon!
PÅL FLIDA
(envenas) Ĉio en ribelo! La terura ago frapis viajn virojn kun timo; ili fuĝas en la preĝejojn.
REĜO SKULE
Ili eliru, ili devas eliri!
BÅRD BRATTE
(envenas) La urbanoj ekstaris kontraŭ Vin; ili mortigas la Vårbelgojn sur la stratoj kaj en la domoj, kie ajn kie ili povas trovi ilin!
HIRDANO
(envenas) Nun la Birkibejnoj velas supren en la riveron!
REĜO SKULE
Kuntrompetu miajn virojn. Neniu devas perfidi min nun!
PÅL FLIDA
Neeblas; la timo paralizis ilin.
REĜO SKULE
(malespera) Sed mi ne povas fali nun! Mia filo ne devas morti kun morta kulpo sur sia animo!
PETER
Ne pensu pri mi; vi estas la sola pri kiu gravas. Ni direktu nin supren al Innherad; tie ĉiuj viroj estas fidelaj!
REĜO SKULE
Jes, fuĝo! Sekvu min, kiu ajn, kiu volas savi la vivon!
BÅRD BRATTE
Kiun vojon?
REĜO SKULE
Trans la ponton!
PÅL FLIDA
Vi estus devinta rompi ilin en Oslo, kaj nun vi devus lasi ilin stari en Nidaros.
REĜO SKULE
Tamen trans la riveron; – estas vivo kaj beateco savinda! Fuĝo! Fuĝo! (Li kaj Peter rapidas elen dekstre.)
BÅRD BRATTE
Jes, pli bone tio, ol faliĝi de la urbanoj kaj la Birkibejnoj.
PÅL FLIDA
En la nomo de Dio do, ni fuĝu. (Ĉiuj sekvas Skule.)
(Mallonga tempo la ĉambro estas malplena; aŭdiĝas fora kaj obtuza bruo de la stratoj; poste sturmas aro de armitaj urbanoj enen tra la pordo dekstre.)
URBANO
Envenu! Ĉi tie li devas esti.
IU ALIA
Mortigu lin!
PLURAJ
Mortigu ankaŭ la preĝejrabiston!
OPULO
Aliru singardeme; ili kontraŭmordas.
UNUA URBANO
Ne estas danĝero; la Birkibejnoj jam estas supre en la strato.
URBANO
(venas) Tro malfrue; – reĝo Skule fuĝis.
PLURAJ
Kien? Kien?
LA VENINTO
Enen en iu el la preĝejoj, mi opinias; ili estas plenaj de Vårbelgoj.
UNUA URBANO
Ni serĉu lin; grandan dankon kaj pagon reĝo Håkon donos al tiu viro, kiu mortigas Skule.
IU ALIA
Jen la Birkibejnoj.
IU TRIA
Reĝo Håkon mem.
MULTAJ EN LA ARO
(krias) Saluton al reĝo Håkon Håkonsson!
HÅKON
(envenas de dekstre sekvata de Gregorius Jonsson, Dagfinn Bonde kaj multaj aliaj) Jes, nun vi estas humilaj, vi Tronhejmanoj! Vi sufiĉe longe kontraŭstaris min.
UNUA URBANO
(surgenue) Gracon, sinjoro; Skule Bårdsson premis nin severe!
IU ALIA
(ankaŭ genuante) Li devigis nin, alie ni neniam estus lin sekvintaj.
LA UNUA
Li prenis nian havaĵon, kaj devigis nin batali por sia maljusta afero.
LA DUA
Aĥ, alta sinjoro, li estis skurĝo por siaj amikoj kiel por siaj malamikoj.
MULTAJ VOĈOJ
Jes, jes, – Skule Bårdsson estis skurĝo por la tuta lando.
DAGFINN BONDE
Estus vera vorto, tiu.
HÅKON
Bone; kun vi urbanoj mi poste parolos; mi intencas puni severe, kion vi krimis; sed unue estas io alia por pripensi. Ĉu iu scias kie Skule Bårdsson estas?
PLURAJ
Ene en iu el la preĝejoj, sinjoro!
HÅKON
Ĉu vi tion certe scias?
LA URBANOJ
Jes, tie estas ĉiuj Vårbelgoj.
HÅKON
(mallaŭte al Dagfinn Bonde) Ni devas trovi lin; postenigu gardojn antaŭ ĉiujn preĝejojn en la urbo.
DAGFINN BONDE
Kaj kiam li troviĝos, li estu senprokraste mortigata.
HÅKON
(mallaŭte) Mortigata? Dagfinn, Dagfinn, kiel peza tio estas por mi.
DAGFINN BONDE
Sinjoro, Vi tion ĵuris solene en Oslo.
HÅKON
Kaj ĉiu homo en la lando postulos lian morton. (turnas sin al Gregorius Jonsson; neaŭdeble por la aliuloj) Iru; vi iam estis lia amiko; serĉu lin, kaj igu lin fuĝi el la lando.
GREGORIUS JONSSON
(ĝoja) Vi tion volas, sinjoro?
HÅKON
Pro mia pia, aminda edzino.
GREGORIUS JONSSON
Sed se li ne fuĝos; se li ne volos aŭ ne povos?
HÅKON
Je la nomo de Dio, tiam mi ne povos ŝpari lin; tiam mia reĝa vorto staru valida. Iru!
GREGORIUS JONSSON
Mi iros kaj faros mian plej bonan. La ĉielo faru ke sukcesos. (eliras dekstre)
HÅKON
Vi, Dagfinn Bonde, iru kun fidelaj viroj al la reĝa ŝipo; vi konduku la reĝinon kaj la infanon supren al la monaĥejo Elgisetro.
DAGFINN BONDE
Sinjoro, ĉu vi opinias, ke tie ŝi estos sekura?
HÅKON
Nenie ajn ŝi estos pli sekura. La Vårbelgoj enfermis sin en la preĝejojn, kaj ŝi petegis; ŝia patrino estas en Elgisetro.
DAGFINN BONDE
Jes, jes, mi scias.
HÅKON
Salutu la reĝinon kore de mi; kaj ankaŭ salutu sinjorinon Ragnhild. Diru, ke tuj kiam la Vårbelgoj subigis sin kaj ricevis gracon, ĉiuj sonoriloj en Nidaros sonoru, kiel signo, ke denove estas paco en la lando. – Vi urbanoj morgaŭ staru respondece kaj ricevu vian punon, ĉiu ope laŭ siaj faroj. (eliras kun siaj viroj)
UNUA URBANO
Veo al ni morgaŭ!
DUA URBANO
Ni ekhavos grandan kalkulon.
UNUA URBANO
Ni, kiuj tiom longe kontraŭstaris al Håkon, – kiuj kune salutis Skule, kiam li prenis reĝan nomon.
DUA URBANO
Kiuj donis al Skule kaj ŝipojn kaj armilaron, – kiuj aĉetis ĉiujn havaĵojn, kiujn li rabis de la distriktestroj de Håkon.
UNUA URBANO
Jes, veo al ni morgaŭ!
IU URBANO
(rapide eniras de maldekstre) Kie estas Håkon? Kie estas la reĝo?
UNUA URBANO
Kion vi volas pri li?
LA ALVENINTO
Doni al li grandan kaj gravan mesaĝon.
PLURAJ
Kiun?
LA ALVENINTO
Tion mi nur diras al la reĝo mem.
PLURAJ
Jes, diru, diru!
LA ALVENINTO
Skule Bårdsson fuĝas supren al Elgisetro.
UNUA URBANO
Neeblas! Li estas en unu el la preĝejoj.
LA ALVENINTO
Ne, ne, li kaj la filo transiris la riveron en remilboato.
UNUA URBANO
Ha, kaj ni povos savi nin el la kolero de Håkon.
DUA URBANO
Jes, ni informu lin, kie estas Skule.
UNUA URBANO
Ne! Pli bone ol tio; ni nenion diros, sed mem iru supren al Elgisetro kaj faligu Skule.
DUA URBANO
Jes, jes, – ni faru!
TRIA URBANO
Sed ĉu ne multaj Vårbelgoj sekvis trans la riveron?
LA ALVENINTO
Ne, estis nur malmultaj viroj en la boato.
UNUA URBANO
Ni armos nin plej eble bone. Ho, nun la urbanoj estas savitaj! Ne diru al iu, kion ni intencas; ni estas sufiĉe multnombraj, – kaj jen supren al Elgisetro!