Obfite piersi, pełne biodra
- Автор: Янь Мо
- Язык: польский
- Переводчик: Katarzyna Kulpa
- Жанр: Современная русская и зарубежная проза
Электронная книга - «Obfite piersi, pełne biodra». Краткое содержание книги:
W powieści Obfite piersi, pełne biodra wszystko jest trochę oderwane od rzeczywistości, pełne makabrycznych zdarzeń i wynaturzonych postaci, ocierające się o magię – a jednocześnie opisane prostym, niezwykle obrazowym językiem, przesycone ironią i czarnym humorem. Zręczność stylistyczna i wybujała fantazja Mo Yana powodują, że lektura wciąga na długo – jest to jedna z tych książek, które czyta się zachłannie, mimo że ogłuszają, wyprowadzają z równowagi.
Podpierając się laską, matka wywlokła swoje rozkładające się ciało na ulicę. Krok za krokiem, mozolnie, jakby wspinała się po drabinie do nieba, podążyła do kościoła.
Była niedziela. Pastor Malloy stał z Biblią w ręku na zakurzonej ambonie i odczytywał kilkunastu siwowłosym staruszkom fragment Ewangelii według świętego Mateusza [36]:
– Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: „Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów".
Łzy popłynęły z oczu matki, kapiąc na ubranie. Upuściła laskę i padła na kolana. Wpatrując się w nieruchomą twarz Jezusa z popękanego daktylowego drewna, zawieszonego na żelaznym krzyżu, wyjąkała głosem zduszonym od płaczu:
– Panie… Przyszłam do ciebie za późno…
Staruszki obrzuciły ją zdumionymi spojrzeniami, marszcząc nosy od przykrej woni.
Pastor Malloy odłożył Biblię, zszedł z ambony i pomógł Lu Xuan'er wstać. Przejrzyste łzy wypełniły jego błękitne, łagodne oczy.
– Młodsza siostro – rzekł – czekałem na ciebie od zawsze.
W początkach wiosny tysiąc dziewięćset trzydziestego ósmego roku, w gęstym soforowym gaju, porastającym nieodwiedzany przez ludzi zakątek piaszczystych wzgórz, pastor Malloy klęczał z czcią obok matki, której rana zaczynała się już goić i trzęsącymi się, czerwonymi rękami delikatnie gładził całe jej ciało. Jego wilgotne czerwone wargi drżały, błękit załzawionych oczu mieszał się z głęboką barwą nieba, przeświecającego między ukwieconymi gałęziami.
– Młodsza siostro… – szeptał łamiącym się głosem – moja piękna przyjaciółko… moja gołębico… idealna istoto… twoje uda są gładkie niczym drogocenny jadeit, kształtne jak wyrzeźbione ręką mistrza… twój pępek jest niby okrągła czarka, w której nigdy nie brakuje wybornego wina o doskonale harmonijnym smaku… twoja kibić niczym snop pszenicy, zawiązany sznurem uplecionym z lilii… piersi twe jak dwoje koźląt bliźniaczych, jak ciężkie owoce palmy… twój nos wonny jak jabłko, usta jak najlepsze wino… Moja ukochana, jakże jesteś piękna! Jakże rozkoszna! Ileż sprawiasz mi radości!
Wsłuchując się w słowa pełne zachwytu i ciesząc się czułym dotykiem pastora, matka czuła się jak piórko, jak gęsi puch, unoszący się na tle głębokiego błękitu nieba Północno-Wschodniego Gaomi, tańczący w błękitnych oczach Malloya. Mocny zapach czerwonych i białych kwiatów sofory porwał ją ze sobą niczym ogromna fala.
Spis najważniejszych postaci
Matka – Shangguan Lushi [37] (Shangguan Lu). Imię mleczne: Xuan'er. Sierota; wychowywana przez ciotkę i wuja, Yu Wielką Łapę. Poślubiła kowala Shangguana Shouxi. Pod koniec życia została chrześcijanką. Zmarła w wieku dziewięćdziesięciu pięciu lat.
Najstarsza Siostra – Shangguan Laidi. Córka Shangguan Lu i jej wuja, Yu Wielkiej Łapy. Poślubiła Sha Yuelianga i miała z nim córkę, Sha Zaohua. Po wyzwoleniu zmuszona do małżeństwa z kalekim żołnierzem Sunem Niemową. Zakochała się w Hanie Ptaszku po jego powrocie z Japonii i urodziła mu syna, Hana Papugę. W czasie bójki pozbawiła życia Suna Niemowę, za co została skazana na śmierć.
Druga Siostra – Shangguan Zhaodi. Jej ojcem również był Yu Wielka Łapa. Poślubiła Simę Ku, dowódcę antyjapońskiej jednostki specjalnej, z którym miała dwie córki: Simę Feng i Simę Huang. Zginęła postrzelona w czasie wojny domowej; jej córki wkrótce zostały zgładzone z inicjatywy specjalisty do spraw reformy rolnej.
Trzecia Siostra – Shangguan Lingdi. Zwana też Ptasią Nieśmiertelną. Córka handlarza kaczek (zapewne szpiega bandytów). Zakochała się w Hanie Ptaszku. Po tym, jak jej ukochany został porwany przez japońskich najeźdźców i osadzony w obozie pracy, dostała pomieszania zmysłów; na jej żądanie i aby obłaskawić ducha, który w nią wstąpił, wybudowano dla niej ołtarz Ptasiej Nieśmiertelnej. Później poślubiła żołnierza Batalionu Wysadzania Mostów, Suna Niemowę. Zginęła, skacząc w przepaść w czasie ćwiczeń skoków spadochronowych. Matka dwóch synów: Starszego Niemowy i Młodszego Niemowy, którzy ponieśli śmierć w czasie bombardowań.
Czwarta Siostra – Shangguan Xiangdi. Córka wędrownego znachora. Gdy nastały ciężkie czasy, poświęciła się dla rodziny i sprzedała się do domu publicznego. Opuściła rodzinne strony i słuch o niej zaginął. Po „rewolucji kulturalnej" przesiedlona do ojczystej wioski; jej gromadzony przez wiele lat majątek został zagrabiony. Otoczona powszechną pogardą; zmarła na skutek nawrotu dawnej choroby.
Piąta Siostra – Shangguan Pandi. Córka właściciela psiej jatki, Tłustego Gao. W młodości zgłosiła się na ochotnika do Batalionu Wysadzania Mostów. Poślubiła oficera politycznego, Lu Lirena, z którym miała córkę, Lu Shengli. Początkowo pełniła funkcję sanitariuszki, potem szefa okręgu wojskowego, następnie kierowała brygadą hodowlaną w państwowym gospodarstwie rolnym. Zmieniła nazwisko na Ma Ruilian. W czasie „rewolucji kulturalnej" odebrała sobie życie.
Szósta Siostra – Shangguan Niandi. Córka uczonego mnicha ze świątyni Tianqi. Zakochała się w amerykańskim lotniku, strąconym w czasie walk z Japończykami, którego Sima Ku przyjął do swojej jednostki. Na trzeci dzień po ślubie oboje stali się jeńcami Siedemnastego Batalionu, dowodzonego przez Lu Lirena. Udało im się uciec, lecz zginęli w górskiej jaskini.
Siódma Siostra – Shangguan Qiudi. Spłodzona w wyniku gwałtu, dokonanego na Shangguan Lu przez czterech żołnierzy. We wczesnym dzieciństwie sprzedana rosyjskiej arystokratce, hrabinie Rostow. Zmieniła nazwisko na Qiao Qisha, skończyła akademię medyczną, następnie została zaklasyfikowana jako prawicowiec i wysłana do obozu reedukacji przez pracę. Zmarła w czasie wielkiego głodu na skutek gwałtownego przejedzenia się plackami fasolowymi.
Ósma Siostra – Shangguan Yunü. Bliźniacza siostra Shangguana Jintonga, córka szwedzkiego pastora Malloya. Niewidoma od urodzenia. W trudnych czasach, nie chcąc być ciężarem dla matki, rzuciła się do rzeki i utopiła się.
Shangguan Jintong („Ja"). Jedyny syn Shangguan Lu. Przez cale życie cierpiał na obsesyjne zamiłowanie do kobiecych piersi i uzależnienie od mleka, które przerodziło się w obłęd. Po ukończeniu szkoły średniej pracował w państwowym gospodarstwie rolnym, następnie, skazany za nekrofilię, spędził piętnaście lat w obozie pracy. W czasach „reform i otwarcia", po odbyciu kary, powrócił w rodzinne strony i został dyrektorem do spraw public relations we Wschodnim Centrum Ptaków, prowadzonym przez żonę Hana Papugi. Następnie prezes zarządu firmy „Jednorożec – świat biustonoszy", założonej przez Simę Lianga. Atakowany przez media, oszukany i przegrany, skończył w nędzy, niczego w życiu nie osiągnąwszy.
[36] Fragment przytoczony według Biblii Tysiąclecia.
[37] W dawnych Chinach nazwisko zamężnej kobiety składało się z dwóch członów: nazwiska rodu męża i nazwiska panieńskiego; wraz z zamążpójściem kobieta traciła imię nadane przez rodziców, czyli tak zwane imię mleczne. Shangguan Lushi oznacza więc „Shangguan z domu Lu". Uwaga: u Chińczyków nazwisko zawsze poprzedza imię.