Каласы

Чалавек — бог, Чалавек — раб. Чалавек скруціць Казбек у рог, Чалавек на нагах не трымаецца:                 так аслаб. Чалавек, чалавек — Загадка,                 якую разгадваю век. Я ведаю пэўна:                 ёсць у чалавека сіл незлічоных скарб, Ды часам ix кіпцюрамі сваімі                 трымае раб, як краб. I так спраку веку — Ідзе вайна жорсткая (хоць i нябачная)                 у чалавеку. Змагаюцца бог i раб, Сіла i слабасць, Святло І тло. Хто — каго? Хто — каго?.. О якім бы прыгожым быў свет, Каб У чалавеку Загінула ўрэшце немач яго — Раб. І перамог Прыроднай яго ўсемагутнасці бог!