Enciklopedio de Esperanto

Similaj, sed relative malgrandaj aranĝaĵoj, kiel 1a XVa Katolika Kongreso en 1930 (dro Lukacs kaj István Zoldy) kaj la postkongreso en 1931 (Béla Szasz kaj dro F. Szilagyi) estis ankaŭ sukcesaj. La enketo, aranĝita de la «H E-Jarlibro», en 1931, pruvis, ke E jam havas multajn amikojn inter la verkistoj, scienculoj kaj pedagogoj. HES ricevis en 1930 subvencion da 2.000 pengoj de la ĉefministerio, 800 pengojn en 1931 de la ĉefurbo.

Tamen en kelkaj rilatoj ĝi ne havis sukcesojn. Ekz. la instruado en mezlernejoj estas permesata per ministra ordono jam de 1920, sed ĉiujare oni instruis E-n nur en kelkaj lernejoj kaj kun malgranda sukceso. Kaŭzoj: laŭ la ordono HES rajtas aranĝi kursojn por la lernantoj, sed ne rajtas postuli lernkotizon kaj la ministerio ne publikigas la permeson en sia oficiala organo. Alia grava batalkampo estas la radio, sed ĝis nun oni dissendis nur kelkfoje E-paroladojn.

Multe pli sukcesa estas la laboro ĉe la skoltoj, nova tre sukcesa tereno de Balkanyi. En 1931 estis malgranda int. tendaro apud Budapest, oficiale invitita de H Skolta Federacio. De 1931 oni aranĝis multajn kursojn inter la skoltoj, por uzi ĝin dum la mondtendaro en aŭg. 1933 en Gödöllö (apud Budapest); la ĵamboreo alportis rimarkindan sukceson por E.

En sept. 1932 laŭ iniciato de HES (Kökény) fondiĝis E Ekzamena Komitato, sub prezido de eksministro d-ro Ágost Benárd. En okt. 1932 la H E-Muzeo en Nagymaros fondiĝis sub gvidado de d-ro Jozsef Takács (ĉefsekr. kaj gvidanto de la HES-laboro ĝis 1927). En dec. 1932 J. Mihalik fondis la HE Pedagogian Societon. En febr.1933 aperis grava verko, la Hungara Antologio, unu el la plej valoraj samspecaj libroj. En majo 1933 la hungara poŝto 1aŭ iniciato de la ĝeneraldirektoro barono Szatay eldonis oficialajn poŝtkarfojn kun E-teksto. E estas daŭre uzata ankaŭ en la stenografa oficejo de la parlamento, kie kun subteno de la ĉefo d-ro Siklossy oni aranĝis pere de E int. profesian enketon kaj fondiĝis kolektejo de profesiaj dokumentoj.

Malgraŭ la krizaj tempoj kaj ĉefe la senlaboreco, E ŝajnas konservi sian ĝisnunan staton, eĉ sukcesoj montriĝas en diversaj rilatoj, sed la nuna socia kaj politika stato ne donas esperon por rapida progreso de E en Hungarujo.

Suplemento. E-istoj, kiuj multe laboris antaŭmilite (krom la menciataj aliloke): en Pozsony István Nagy Molnár, Emil Wanitsek, Rezsö Spalek, István Krausz (Kéthelyi), kaj d-ro Mátyás Dobrovits, en Arad d-ro András Végh, József Czukor, Béla Kardos, en Bártfa d-ro Vilmos Austerlitz, en Déva s-ino Bottyán, en Fiume Tódor Kovács, en Györ f-ino Berta Jurássy, en Hátszeg Béla Muzsnay, en Kaposvár majoro József Tihanyi, S. Rónai, en Kispest István Széchenyi, en Kolozsvár Imre Rákóczy kaj Otto Amon, A. Biró, en Komárom Ferenc Kády, en Nagykörös prof. Endre Bánóczy, Antal Khirer, en Nagyszombat Leó Devay, en Petrozseny Lajos Jámbor, en Pecs Aladár Tóth, en Sopron prof. Antal Zsigmond, en Szabadka f-ino Etelka Sátor, en Szeged Lájos Szücs, Peter Turzó, en Temesvár Alfred Bambach, Mark Pavlovits, en Ujvidek fino Adel Nemessányi. En la unuaj postmilitaj jaroj en Vac Rafael Bartal, en Miskolc la fratoj Gyori-Nagy, poste prof. Lajos König, en Diósgyorvasgyar L Szabo, en Füzesabony Erno Reinitz, en Gyor Gyorgy Steiner estis la gvidantoj de la laboro. Pluaj fervoraj anoj de ERA estis: Laszlo Zimmermann, dro Jozsef Mateffy, Imre Redely, Erzsebet Szekely, Karoly Bodo, Lajos Totsche. Ĉefaj centraj gvidantoj de HESL estis de 1918 Mihaly Zsamboky, Gyula Keth1y, Aron Meszaros, Janos Toman K. Schreiter Artur Schwarez, Janos Sturm, Laszlo Izso, Le& Hercz, Bela Schuller, Ferenc Csikos, Jozsef Nagy, Jozsef Batta, Gy6rgy Toth, Katalin Haman, Ferenc Polgar, Vilmos Bleie:, Bela Bleier, Ferenc Farkas Bela Farkas, Tibor Czitrom, Boriska Szeremi, Andor Glanez, Miklos Kertesz (parlamentano), Ernö Langfelder, Ferenc Kabok, Imre Baranyat, Dezsö Sándor, Ferenc Prohászka, Károly Stern, Sándor Berger, Antal Schlesinger, Géza Horváth, Ferenc Braun, Zoltán Fürst, Gyula Piller, Pal Sztricskovics, Zsigmond Tieder, d-ro Ferenc Szilagyi, Géza Zachar, Ede Gischitz, Antal Szilagyi; en provinco: Imre Tombacz (Szeged), Ferenc Korányi (Szombathely), Sándor Szalay kaj József Tóth (Kaposvar), Mihaly Szverlet, Pal Dobrovszky (Oroshaza), Jozset Ruzsics (Pecs), Róza Szatmári (Hödmézövásarhély), Piroska Hadel (Bekesesaba), Lászlo Tóth kaj Lajos Kiss (Debrecen), Imre Gold kaj Lászlo Bergl (Györ), Peter Butry (Tatabanya), János Daneza (Eger) ktp. Cefaj la. borantoj ĉe la neŭtrala movado en Debrecen: Péter Török (mortis), d-ro István Joó, Géza Berki, d-ro Gyula Zempleui, József Mátyás, József Boczán ktp.